Mijn reactie is zwart-wit, de realiteit is grijzer uiteraard.
Handelaar lijkt me in deze geen schuld te treffen.
Maar naar wat ik hoor krijg je van de zwaar overpriced Zwitsers (en dus ook Duitsers) in onze hobby vaak veel slechtere service dan van de joviale hobbyist / kleine zaak die niet de hoofdprijs vraagt.
Ik vraag me oprecht af waarom we daar genoegen mee nemen…
De CEO van een klant reed heel zijn professionele carrière Ferrari. Elke x jaar, nieuwe wagen, vaste klant.
De laatste was een 458 speciale.
Toen de 488 uitkwam, moest Ferrari toch eens denken of hij wel waardig genoeg was om in aanmerking te komen en werden er eisen gesteld.
Sindsdien staat er een McLaren 720 in de garage.
Terecht.
Hoezo buitensporig teveel? Daar is hier toch geen sprake van?
Er is gewoon een fout gemaakt, allemaal erg vervelend, maar dat had bij TAG Heuer ook kunnen gebeuren en daar hebben ze naar gehandeld. Waarom moet er toch altijd nog iets meer verwacht worden van duurdere kwaliteitsproducten qua compensatie?
Voor jou is een Lange misschien een duur kwaliteitsproduct, maar dat is voor de ander wellicht een schijntje.
Het is de perceptie van de koper dat die ineens denkt deel uit te maken van iets exclusiefs, terwijl dat wellicht een onterechte gedachte is.
We hebben het over een Lange. Geen Grönefeld die op bestelling is gemaakt.
Of zie ik het hier verkeerd?
NB
Dus niet terecht. Dat lijkt terecht in de ogen van de koper, jouw klant wellicht terecht.
Maar misschien was dat maar een heel klein klantje van Ferrari en hebben ze die hele speciale auto toch voor andere klanten gereserveerd, waar ferrari van vindt dat die eerder in aanmerking komen. en terecht. Zij maken iets wat gewild is, dus je mag als klant er naar vragen, maar nee kan ook een antwoord zijn.
Laat ik het zo zeggen dat S&C, ondanks dat zij alles in dit proces goed hebben gedaan, nu iets gaat doen waar zij goed in zijn voor een van mijn andere horloges. Principieel blijf ik vinden dat Lange hier aan zet had geweest. Alle lof dus voor S&C.
