Door het verplichte thuiswerken, stoppen van de voetbal en de sportschool, het niet meer zomaar overal heen kunnen, inclusief naar m’n zusje in Oostenrijk, en uiteindelijk de winterstalling van m’n hobby auto’s en motor, verloor ik ook steeds meer de interesse in horloges, etc.
Toch bleef een kleiner maatje horloge steeds maar in m’n hoofd, omdat nagenoeg alle horloges van me 40 mm zijn. Toen ik hier de advertentie zag van Rory (rorymoer) van een hele mooie 37 mm Seiko 5 voor een heel aantrekkelijke prijs, was ik verkocht. Het horloge vlak erna dus ook. Dus incoming:
Toen nog even op internet gekeken of er ook nog andere afmetingen zijn en trof een aanbieding aan waar ik ook direct voor viel. Ook een 37 mm Seiko 5 en een mooi setje met die van Rory. Dus tweede incoming (en net bij thuiskomst aangetroffen):
Zojuist nog afgeleverd door DHL (20.25u) eerste impressie; erg gaaf. Onder het kunstlicht is het blauw lekker knallend, een soort fel jeans-blauw. Maar uiteraard doet dit kunstlicht het horloge geen eer aan… Morgen nog wat daglicht foto’s. Maar eerste indruk heel gaaf. Kast is ook mooi gebrushed. Band is (zoals verwacht) behoorlijk $@!*)/. Maar ik wilde 'm sowieso op mesh of leer knallen…
Nee, natuurlijk niet. Het is al erg genoeg dat het geen HAQ of Spring Drive is, dus het moet niet gekker worden.
Ik heb nog één Russisch handwindertje en één Junghans gehad, en ik vind dat eerlijk gezegd zoooo 1922. Gelukkig heeft John Harwood daarna z’n plasje over de horologie gedaan.