Absoluut, ik was net zestien en het kostte me zo’n maand of 2 om dat bedrag bij elkaar te sparen; toentertijd was het minimumloon ongeveer 2 euro per uur, plus wat fooien. Heb toen in dat jaar ook voor zo’n 600 euro koksmessen gekocht; mijn ma zei toch dat ik gestoord was om dat te kopen: "Je gaat daar nóóit meer wat mee doen!'. Fast forward ruim 2 decennia later en ik heb die messen nog steeds, gebruik ze continu, en nog steeds vlijmscherp.
Ah, de early 2000’s: wat een mooie tijd was dat.
O.k., nou ja, eigenlijk schaam ik me helemaal nergens voor.
Vóór m’n tiende kreeg ik een digitale Casio, zoals heel veel mensen ooit wel hadden of hebben. Het horloge is lang geleden verdwenen en het typenummer weet ik ook niet meer. Was ver voordat we met telefoons de hele dag foto’s liepen te schieten. Dus beeld ervan heb ik ook niet meer. In mijn herinnering leek hij hierop (hoewel dit specifieke model toen nog niet bestond).
Toen volgde een aantal Swatch horloges. Want dat was het helemaal, in de '80s!
Ook deze heb ik helaas allemaal niet meer. Ik had o.a. deze twee (of wat er sterk op leek).
Ik had er zelfs nog een toen ik me, begin jaren '90, tijdelijk in Amerika vestigde. Maar ook deze raakte ik kwijt. En toen, tijdens mijn studie, raakte ik geïnteresseerd in het merk TAG Heuer. Een TAG Heuer duiker was (halverwege jaren '90) ook een van de eerste dingen die ik kocht van m’n eerste salaris, direct ná m’n studie. 
Tussendoor heb ik -daarnaast- nog wel een Certina- en een Seiko-periode gehad. Maar dat waren slechts tijdelijke affairs, naast m’n grote liefde.
En verder, meer recent heb ik de merken Squale en HGP ontdekt, die ik nog steeds heel leuk vind en met plezier bezit en draag.
Nou ja, dat was mijn verhaal.
