Maar soit het lijkt er wel op dat mooi en de kosten van mooi iets met elkaar te maken hebben als ik dit zo lees.
Bij mij staat dat los. Iets kan ik gruwelijk mooi vinden of charmant, maar ik ga niet afwegen of ik er iets anders voor kan kopen wat prijswijs gunstiger is.
Maar ik heb dan ook geen koffers voor de motorfiets nodig.
een enorm dertien in een dozijn ontwerp waarvan er letterlijk honderden variaties op zijn. Ik heb er niks op tegen, maar om het nou de coolste te noemen. Best leuk ding maar dan wel met de dichte caseback zodat je het kitsch uurwerk niet hoeft te zien
Ho ho. Iets het geld niet waard vinden (zoals ik de ZEP) is totaal wat anders dan iets budget-vriendelijkers kopen om een duurdere jeuk te krabben. Dat laatste werkt voor geen meter, dat weet iedereen. Je blijft dan met dezelfde jeuk zitten.
In mijn wereld is het heel makkelijk. Alles wat boven de 3000 Euro uit steekt is een concurrent van Grand Seiko. Er zijn geen nieuwe horloges tussen de 3 en 10K te vinden die op wat voor manier dan ook concurreren met Grand Seiko in termen van techniek en afwerking.
De enige horloges die me zouden kunnen overtuigen om voor dat geld iets anders dan een GS te halen is de JLC Master serie of de JLC Reverso Medium handwinder met KS. Maar ja, dat zijn dan weer Richemont vehikels, dus die vallen ook een beetje af.
Blijft over: Grand Seiko.
Als de ZEP 5700 ballen kost, en de Sinn doet voor 2250 ballen een horloge wat ik mooier vind, met betere specificaties, van een bedrijf wat ik sympathieker vind en meer respecteer, dan is de ZEP geen concurrent. Noch van GS, noch van Sinn.
Snowflake-doekoe uitgeven een een Zenith. Pfff. Mallerd.
Ik vind het erg fijn dat ik de tweedeling kan maken tussen mensen die dat wel snappen en mensen die dat niet snappen. Dat maakt mijn leven veel overzichtelijker.
Je hebt ze die visueel gezien niet zo mooi zijn. Wellicht wel charmant.
Maar ik heb dan liever 1 die mooi is én charmant.
Bij horloges dan… de el primero is mij charmant genoeg. Dat geneuzel wie nou de eerste was met een automatisch chronograaf.
Dat vind ik niet zo spannend.
Met “afwerking” bedoel ik niet alleen het polijstwerk. (Grand) Seiko is wat mij betreft de absolute alleenheerser als het om kunstige wijzerplaten gaat.
Bijna alles wat ze daarin doen is interessant. Van gebrushte platen tot sunbursts, tot motieven en zelfs kunststukken als de Snowflake, van porselein tot emaille tot oud Japans lakwerk, de wijzerplaten maken de horloges. Zelfs een betrekkelijk eenvoudige cocktail time is al een vingeroefening in dynamiek.
En er is nog geen ander horloge wat ik vast heb gehad wat zo’n spektakel maakt van reflecties, kleurschakeringen en kleine details als GS.
Of je dat nu mooi, charmant, koddig, excentriek of niet noemt… Ik kan er uren naar kijken. Zo, van afstand, of door een loep. Omdat het gewoon kunst is.
Maar nu ik er zo bij nadenk, inderdaad. Ik ga maar eens op jacht naar nog een GS. Want Sinn is geen kunst. Sinn is nietsontziend pragmatisme. Ook mooi, maar ik word er niet lyrisch van.