Lieve mensen, de dialoog van een uurtje terug gaat een kant op die mij in ieder geval niet aantrekt.
Terug naar onze core business met een beetje stout, al is het alleen maar om Folkert en Jan een beetje te plagen
Maar tenslotte
Mijn horloges vliegen alle kanten op, net als mijn muzieksmaak.
Ik heb een Duits tankje uit 1921 (denk dan aan ‘Ich bin von Kopf bis Fuß auf Liebe eingestellt’ uit ‘der Blaue Engel’ met Marlene Dietrich), veel vintage uit vooral Europa (was vroeger dan ook Songfestival-fan), heel veel Russen en en andere Oost-Europeanen (Vincent, luister vooral eens naar Jamala uit Oekraïne),
maar de meeste horloges die ik heb komen toch uit Japan. Een flink aantal komen ook uit andere Aziatische landen. Denk dan aan India, China, maar ook Noord-Korea.
Als ik poets vind ik deze muziek op de achtergrond heerlijk. De Vietnamese (waar eigenlijk ook heel leuke horloges gemaakt worden) Tinna Tinh.
Om het af te ronden. Ik heb horloges uit de USA en houd ook van Amerikana (Hurt van Cash ). Maar ik heb twee mooie horloges uit Nieuw-Zeeland en laat daar nu Delaney Davidson vandaan komen. Heerlijke country maken ze daar.
Laten we komen weekeinde lekker op een muzikale ontdekkingsreis gaan terwijl we de horloges een beetje oppoetsen
iets zegt mij dat dit het concert van Pink Floyd is in het Goffertpark, 10 juli 1989. Ik zat met mijn lief in de achtertuin van mijn broer. Hij woonde tegen de rand van het park aan. BBQ en flesje wijn, laat maar komen.
Maar jammer genoeg experimenteerde Pink Floyd met een techniek (het anders inregelen en richten van de boxen) om het geluid op het veld zeer goed te laten zijn, maar buiten de hekken niet meer dan een doffe dreun. En dat is hen zeer goed gelukt.
Toentertijd droeg ik mijn horloges aan/om mijn riem. Om de pols irriteerde me mateloos.
ps
Heb nog platen (vanuit het ouderlijk huis) van het Don Kozakkenkoor onder leiding van Serge Jaroff. Erg indrukwekkend gezang.
Ik ging niet vaak naar grote concerten maar kon deze niet laten gaan. Ik werkte jarenlang in Nijmegen.
Zwaar onder de indruk van die schitterende laser show tegen de nacht hemel. Waaronder dat uurwerk. Viel mij op dat ondanks de vele decibellen van de vier, 14 meter hoge, geluidstorens, de muziek mooi bleef.
Het quadro effect was geweldig bij het nummer “money”. De rinkelende kassa’s gingen rondom het grote terrein. Later bleek dat bijvoorbeeld de wijk Dukenburg wel geluidsoverlast ervoer. De volgende tour locatie was in Venetie. Waar schade aan de historische gebouwen optrad door de trillingen.
Ik leerde ze kennen doordat mijn vader er een groot liefhebber van was. Herkenbaar dus.
Ik zou eerder zeggen dat de muzikale inspiratie ligt in de R&B en de neo-soul. Het was begeleidingsmuziek bij een docu over de demonstraties op het Maidanplein in Kiev.
Maar 100 meter verder was niets meer te horen . Erg zuur voor een zeer grote Floyd-fan. Heb nog wel rond 05.00u op het terrein rondgelopen. Hekken waren al open en zeer veel stellages waren af afgebroken. Om 10.00u was het veld nagenoeg leeg, op de hekken na.
Nee hoor. Kon geen horloge om mijn pols verdragen en geen ring om mijn vinger. Was dus militair (met wat langer haar, dat wel) met een ring aan een kettinkje om de hals en een horloge aan mijn riem
Lieve mensen, ik ben even weg uit dit draadje. Het lijkt wel een muziek topic. Ik ben ook niet altijd 100% ontopic bezig maar ik vind er even geen bal meer aan als ik dat eerlijk mag zeggen…
Voor mij zitten allebei gewoon op de normale plek, ik doe ze alleen af als ik naar stage moet. Zou het zonde vinden om die tijdens het koffiemachine-sleutelen te beschadigen, ook het afwasmiddel waarmee ik ranzige zetgroepen moet schoonmaken lijkt me niet handig met de pakkingen van m’n horloges.
Misschien moeten we daar toch eens heel serieus over denken. Ik houd van Russische / oost-Europese horloges en de verhalen erachter. Maar op de één of andere manier worden veel van ons ook door dat land geraakt. En dan raak je heel snel de geschiedenis, de politiek, de cultuur et cetera. Het vloeit in elkaar over en beinvloedt elkaar. Ook de horlogerie.
Soms probeer ik, vanuit mijn andere interesses, wat achtergrondinfo te geven, maar het is toch opletten wanneer je (in de beleving van anderen) off topic gaat. En dat wil ik dan eigenlijk ook niet.
Het alternatief is, heel overdreven gezegd, dat we niets van dit alles meer ter sprake brengen en dat dit draadje dan misschien vooral een dagelijkse optocht wordt van foto’s van horloges die we die (vrij-)dag dragen of die we op enig moment als NA presenteren. Maar dat begint, eerlijk gezegd en voor mijn gevoel, na een tijdje dan ook wel een beetje te vervelen.
). Maar ik heb twee mooie horloges uit Nieuw-Zeeland en laat daar nu Delaney Davidson vandaan komen. Heerlijke country maken ze daar.
iets zegt mij dat dit het concert van Pink Floyd is in het Goffertpark, 10 juli 1989. Ik zat met mijn lief in de achtertuin van mijn broer. Hij woonde tegen de rand van het park aan. BBQ en flesje wijn, laat maar komen.
. Erg zuur voor een zeer grote Floyd-fan. Heb nog wel rond 05.00u op het terrein rondgelopen. Hekken waren al open en zeer veel stellages waren af afgebroken. Om 10.00u was het veld nagenoeg leeg, op de hekken na.
