Hoe onbenullig kun je zijn?
Een halve eeuw terug in de tijd met mijn eigen horloge.
We schrijven begin 1976. De tijdreis van mijn horloge zelf begon al enkele jaren eerder te weten in december 1972. Waarschijnlijk na productie enige tijd opgeslagen geweest en later verscheept naar de haven van Rotterdam en via importeur en groothandel terecht gekomen bij een juwelier in winkelcentrum Meerzicht te Zoetermeer. Hier kocht mijn vriendin (nu al 48 jaar mijn vrouw) dit horloge nieuw als geschenk voor mij. Fl 169,-- was toendertijd een smak geld en niet echt een goedkoop horloge. Je moet weten dat ik op de politieopleiding in Rotterdam zat en deze binnenkort af moest ronden. Als politieagent had je een betrouwbaar horloge nodig wat ik dus nog niet bezat. Zonder het te beseffen heeft zij mij toen een geweldig en duurzaam cadeau geschonken wat de rest van mijn leven bij mij zou blijven. Ik vond het horloge prachtig. Een blauwe wijzerplaat uitgevoerd in mat én met sunburst tegelijk en afgewerkt met gouden wijzers. Het was liefde op het eerste gezicht. Helemaal van roestvrijstaal, gehard glas en waterdicht tot wel 30 meter! In mijn idee dus een horloge om echt mee te duiken. Zwembaden zijn maar zo’n 2,40 meter diep en dieper zou ik nooit gaan, dus… Ik heb dit horloge aangedaan en en de eerste 20 jaar niet meer afgedaan. 24/7 mijn horloge om. Iedere dag mee onder de hete douche en op zondag extra afgezeept en gedroogd zodat hij weer mooi glom. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik dat horloge hoorde tikken als het stil was in de slaapkamer. Helaas hoor ik dat nu niet meer en dat ligt niet aan het horloge. Dat tikt nog steeds. Politieopleiding afgemaakt, sportexamens gedaan van kogelstoten, sprinten, lange afstand, verspringen, reddend zwemmen, touwklimmen alles volbracht met dit horloge om. Opleiding Mobiele Eenheden en de praktijkopleiding en daarna ingezet als agent op straat. Dit gedurende ruim 12 jaar gedragen bij alles wat voorbijkomt in de Politiedienst; schietpartijen, steekpartijen, vechtpartijen, inbraken, mishandelingen, Hulpverleningen, branden, aanrijdingen, geluidsoverlast en talloze aanhoudingen. Daarbij gaf mijn horloge mij altijd de juiste tijd voor de rapportages/processen verbaal. Na die tijd ben ik ander werk gaan doen maar voor mijn horloge veranderde er niets. 24/7 aan de pols, iedere dag onder de douche en zondags een extra zeepbeurt. Tot…pakweg 20 jaar na ingebruikname de band kapot ging. Je moet weten dat mijn horloge weliswaar een stalen band had maar deze was gemaakt uit relatief dun gevouwen staal met meerdere schakels zoals dit indertijd gangbaar was. De band had al van dag een gerateld en er was in de loop der jaren te veel speling gekomen op de schakels. Ik heb het horloge in de la gegooid; precies zo. Met het delbana-pasje van mijn ouders naar de Heemraadsplein in Rotterdam gereden en daar een van de eerste LCD horloges gekocht. Ongeveer 2 jaar gedragen en toen ging het LCD scherm kapot. Ik heb hem boos gelijk in de vuilnisbak gegooid en heb mijn ouwe vertrouwde horloge weer uit de la gevist. Zonder enige vorm van rancune begon hij direct na het oppakken weer te lopen als een soort “welkom terug” zeg maar. Maar ja nog steeds een kapotte band. Naar de Hema. Vroeger had je daar nog van die ronde draaibare stellingen met allemaal plastic doosjes met horlogebandjes erin, in alle soorten maten en kleuren. Een universeel rvs rekbandje uitgezocht en gemonteerd. Jullie kennen mij ondertussen, direct de oude band inclusief endlinks weggegooid. (Wat heb ik daar nu een spijt van). Horloge weer helemaal nieuw en 24/7 terug aan de pols. Iedere dag onder de hete douche en op zondag zijn exta zeepbeurt. Weer vele jaren gedragen tot er plotseling, zonder enige waarschuwing- of aanleiding iets totaal onverwachts gebeurde. Mijn horloge stond STIL! Verbijsterd keek ik naar mijn horloge niet wetende wat er aan de hand was. Wat zag ik nou toch onderaan bij de wijzers? Nog wat beter gekeken en toen zag ik dat het logo van het horloge zichzelf had bevrijd en tussen de wijzers had vastgeklemd. Schudden en kloppen hielp hier echter niet. Zonder enige kennis van zaken maar wel met enig technisch inzicht leek het mij het beste om het horloge dan maar open te maken en te kijken of ik dat zelf kon “repareren”. Weggooien kan altijd nog. Maar ja, geen speciaal gereedschap. Hoe pak je zoiets dan aan. Gewoon improviseren. Band voorzichtig verwijderd met een aardappelschilmesje want maar 2 springbars die niet kapot of verloren mogen gaan. Het horloge zelf in de bankschroef gezet en voldoende stevig aangedraaid in de oude bankschroef van opa, nog uit de fabriek waar hij gewerkt had. Een loeiert van een ding met bekken van wel 20 centimeter. Wel het benul gehad twee vurenhouten rachelhoutjes van 16mm te gebruiken om het horloge niet te beschadigen. Met mijn grootste schroevendraaier en een vuistje (kilohamer) zacht tikkend het deksel los gekregen. Oei, ziet er ingewikkeld uit. Dat stangetje moet los anders komt het uurwerk niet los. Misschien gewoon hard eraan trekken en dan komt het wel los. Nope, vast als een huis. Dan maar peuren met een fittingschroevendraaiertje en wat wrikken tussen kast en uurwerk terwijl de kroon volledig uitgetrokken was. Er kwam zachtjesaan beweging in maar ik kon niet goed met mijn schroevendraaier bij de wijzers komen. Toen gebeurde het. Met een klik hing het uurwerk aan een zijde los half bungelend aan het stangetje (kroonstang). Het logo was losgekomen maar had zich nu vastgezet tussen het glas en pakking. Om dit hoekje heen kon ik helemaal niet komen met de schroevendraaier dus met het nodige gebonk en geklop is uiteindelijk het logo uit het horloge gesprongen en voorgoed verloren gegaan ergens op de vloer van de schuur. Nooit meer teruggevonden. Maar heej, hij liep weer gewoon en daar ging het om. Het horloge weer in de bankschroef geklemd en in omgekeerde volgorde weer dicht “geschroefd”. Horloge weer aangedaan en de volgende morgen weer gewoon onder de hete douche. Wat gebeurd er? Horloge staat weer stil en nu vol met water. Blijkt de pakking een klein stukje dubbelgeslagen buiten de kast te hangen. Had ik niet gezien en waarschijnlijk de oorzaak van de lekkage. Jeej, geen tijd want avonddienst. Snel weer opengemept en met het deksel ernaast in de zon in de vensterbank te drogen gelegd. Na de avonddienst liep mijn horloge gewoon weer als gebruikelijk. De volgende morgen de pakking weer platgevouwen en op zijn plaats gelegd. Spuitbus met siliconenspray ruimhartig gespoten op de rand en pakking zodat deze bij het dichthameren wat beter mee zou glijden. Zo gezegd gedaan, weer helemaal nieuw. Horloge weer 24/7 aan de pols elke dag onder de hete douche en zondags zijn extra zeepbeurt. Nu moeten jullie weten dat ik in mijn jonge jaren ook met klussen en sleutelen actief was. Niet omdat dat nou perse zo leuk is maar er gewoonweg geen geld was om dit te laten doen. Je kocht voor je type auto een boek van Olieslager en ging zelf sleutelen aan je auto, olie verversen, puntjes en bougies, lagers vervangen en remcylinders reviseren (revisiesetjes daarvoor waren heel normaal). Zelfs de centrifugaalkoppeling van het dafje van mijn vrouw vervangen waarbij je het complete motorblok uit de auto moest tillen. Het monteren van de riemen was nog een krachttoer kan ik me herinneren. Altijd mijn horloge hierbij om. Nooit het benul gehad dit af te doen om beschadiging door chemische stoffen stoten of schaven te voorkomen. Hoe onbenullig kan je zijn! In huis altijd alles zelf gedaan en op een gegen moment een oud huis uit1905. Een uitbouw eraan betekent fundering graven, bekisting bouwen, beton vlechten, riolering, electriciteit, waterleiding en cv leidingen aanleggen, metselen, timmeren, kozijnen en deuren en ramen plaatsen, dubbelglas zetten, dakbedekking branden, regengoten maken. In huis electriciteitsdraden vervangen (600 mtr) meterkast, blauwpleisteren, ornamentplafonds restaureren, isoleren, nieuwe badkamer bouwen, cv ketel hangen en cv aanleggen in alle kamers enz enz. Alles met datzelfde horloge om.
Ondertussen zag mijn horloge er niet meer zo mooi uit als vroeger en hoorde ik mijn vrouw steeds vaker zeggen: koop toch eens een nieuw horloge en gooi die ouwe meuk weg! Uiteindelijk gezwicht en zuinig als ik ben een horloge bij de Lidl of Aldi gekocht voor rond de 6 euro. Een stoere forse duiker die ik enkele jaren met plezier gedragen heb tot het batterijtje leeg ging. Je begrijpt hoe het verder ging. Mijn echte klokkie weer uit de la gevist en weer 24/7 om de pols, iedere dag onder de hete douche en op zondag… Dit ging goed tot het moment dat ik besloot dat ik eigenlijk helemaal geen horloge nodig had omdat ik toch een smartphone in mijn zak had met de tijd erin. Net zo lang tot mijn vrouw het zat was als ik aan haar de tijd vroeg en mij zei zelf eens een nieuw horloge te kopen. Mijn oude klokje kon ik niet meer dragen omdat de band veel te groot geworden was. Niet omdat de rek eruit was maar wel omdat ik op eigen kracht bewust zo tegen de 40kg afgevallen was. Dat was het moment waarop ik me voor het eerst realiseerde dat ik mijn eigen klokkie niet kwijt wilde. Gebutst, gekrast maar hondentrouw. Hier ben ik op zoek gegaan naar manieren om de band in te korten want wie weet kan dat wel. Zo ben ik ook de eerste keer op dit forum terecht gekomen. Uiteindelijk via filmpje op youtube de band ingekort. Dit was echter niet helemaal naar mijn zin gelopen aangezien er tussen twee schakels wat ruimte was gekomen. Ik was bang mijn horloge te verliezen. Op dat moment realiseerde ik me pas dat dit horloge mij zo veel waard was dat ik angst om verlies had. Een hele nieuwe ervaring aangezien ik er bijna 48 jaar totaal zorgeloos en onbekommerd mee door het leven was gegaan. Met de kennis van nu weet ik dat ik uiterst onvoorzichtig met mijn horloge ben omgegaan en het nooit gespaard heb om welke activiteit dan ook en hij mij maar 1x in de steek heeft gelaten. Kon ik maar zo’n zelfde nieuw kopen zuchte ik. Dan zou ik de koning te rijk zijn. Niets kon mij blijer maken dacht ik. Juweliers afgebeld overal in etalages gekeken en nergens mijn horloge te vinden. Hoe onbenullig kun je zijn. Toen in 2023 ging het ineens snel. Via info van hf naar de ing winkel en daar een dresskx op de kop getikt voor relatief weinig. Zwart met goud, fantastisch ding. Alles kwam in een stroomversnelling, nog een solar chronograaf SCC77P1 en via amazon een invicta 8926OB en nog vele betaalbare andere zogenaamde instaphorloges. Orient, Seiko, Lorus en met speciale vermelding SEA-GULL via Alix. I love them all maar koesterde nog steeds mijn eigen echte horloge. Ik ben veel gaan lezen en heb veel tutorials gezien oa van Alex Hamilton en eindeloos gescrolld door fora waaronder hf. Plots kwam ik hem hier tegen, zomaar uit het niets. Bijna nog nieuw wat een schoonheid. De bezitter reageerde wat lauw en vond het ergens wel cool. (Silvester 1987, lees je mee?) wat mij op dat moment eigenlijk diep beledigde. Dit fantastische horloge had de hemel in geprezen moeten worden, de hoogste eer aangedaan moeten worden, vanwege het spectaculaire ontwerp voor zijn tijd, de kwaliteit van gebruikte materialen, duurzaamheid en ultieme betrouwbaarheid. Toen wist ik dat ik er alles aan zou doen om mijn horloge weer in orde te maken. Uiteindelijk is dit mij ook gelukt binnen mijn capaciteiten en beschikbare middelen.
Ik heb mijn horloge onbewust met veel plezier en absoluut vertrouwen gedragen op leuke momenten zoals mijn huwelijk in 1978, maar ook op nare/verdrietige momenten zoals tijdens de reanimatie van mijn moeder die toen toch helaas is overleden op 64 jarige leeftijd. In 2028 ben ik 50 jaar getrouwd en we weten nu allemaal al welk horloge ik die dag ga dragen als het ons gegund is. Ik heb inmiddels nog een belangrijke beslissing genomen. Na het opknappen van mijn klokkie heb ik dit vertroeteld en verzorgd/gepamperd en durfde het bijna niet te dragen. Misschien verslijt het wel zo erg dat het kapot gaat of stoot ik het en en en. Een mens lijdt het meest van de angsten die het vreest. Ik heb besloten het gewoon onbekommerd te dragen wanneer ik daar maar zin in heb en hij gaat mij verder vergezellen op mijn reis door de tijd. Hij heeft inmiddels sinds kort heel wat broertjes en zusjes erbij gekregen maar weet dat hij het beste plekje in mijn hart heeft en houdt. Door alle kennis die ik de afgelopen 2 jaar heb opgedaan kan ik de nodige reparaties zelf doen en ga ik uiterst voorzichtig om met mijn horloges (en die van mijn vrouw). Ik heb er een leuke nieuwe hobby aan overgehouden. Omdat ik inmiddels ook geleerd heb dat een horloge veel meer betekent als je er veel meer van afweet wil ik graag iedereen in de gelegenheid stellen de info in dit topic te lezen voordat ik een foto upload van mijn horloge. Morgen zal ik een foto delen van voor- en na het opknappen en kort vermelden wat ik gedaan heb en elk detail van mijn horloge onthullen. Ik wil iedereen bedanken en hoop dat sommigen nog even de adem in kunnen houden tot morgen.
Als troost…
Wel mijn dresskx, niet mijn eigenstie
nee, geintje. Welkom