Ik draag de Venezianico Redentore Bronzo sindskort en één ding valt me op: hij patineert amper. Geen groen, nauwelijks verkleuring, eigenlijk weinig patina tot nu. Dat komt doordat Venezianico QAl9-4 gebruikt, een aluminiumbrons op basis van koper, aluminium en ijzer, in plaats van het klassieke koper-tin brons. Die aluminiumfractie zorgt voor beduidend betere corrosieweerstand.
Maar goed, dat bracht me aan het denken. Goudprijzen zijn de afgelopen jaren flink opgelopen, massief goud in horloges is hierdoor voorbehouden aan een bepaald prijssegment, en PVD heeft z’n bekende nadelen: zolang de coating gaaf is ziet het er prima uit, maar als ie eenmaal begint te slijten is het een stuk minder. Brons slijt ook, maar dan als metaal, dat voelt anders.
Mijn vraag is eigenlijk of brons serieuzer genomen zou moeten worden als materiaaloptie, juist nu. Qua kleur zit QAl9-4 met die goudachtige tint dichter bij geelgoud dan standaard brons, het is een stuk betaalbaarder dan massief goud, en de duurzaamheid is in theorie beter dan een PVD laagje dat er uiteindelijk afloopt.
Tegelijkertijd snap ik dat brons niche blijft. Niet iedereen wil een horloge dat verandert, de staining-discussie speelt altijd mee (al lost een stalen caseback daar veel van op), en sommigen vinden het gewoon niet netjes genoeg voor een dresssetting. En dan is er natuurlijk altijd de perceptie van goud…
Nu was ik benieuwd: zien jullie dit soort brons-aluminium legeringen als volwaardig goud alternatief? En verwachten/hopen jullie dat meer merken dit soort bronsmengelingen maken in plaats van het standaard CuSn8 brons dat vaker wordt gebruikt?
