Het is alweer 2,5 jaar geleden dat we (Henk, Roy en ik) begonnen met ons damast horloge project.
Een idee, een ontwerp, bloed, zweet en tranen… Maar toen was het “klaar”. Vier unieke horloges van damast.
Tijdens het dragen werd duidelijk dat corrosie toch wel een ding was. Vooral de onderzijde ging gewoon simpelweg roesten. Dat was natuurlijk wel weer op te poetsen, maar uiteraard niet ideaal.
Ook het damast patroon werd minder zichtbaar.
Er was nog materiaal voor 3 horloges. Na allerlei andere projecten, leuke en minder leuke dingen die gebeuren in het leven het project weer opgepakt.
Er was nog winst te halen bij het finishen van het damast. Eindeloos schuren, polijsten en etsen van het staal. Nu ook een ander middel gebruikt om te etsen. Gatorpiss in plaats van ijzerchloride. Het resultaat mag er zijn. Het damast patroon knalt eruit. Door het verbeterde proces van het etsen zou het staal ook beter bestand zijn tegen corrosie. Om de corrosie nog beter tegen te gaan zijn we uitgekomen op een transparante ceramische coating. Uiteraard zijn we heel benieuwd hoe deze zich gaat houden!
Maar hier is hij dan… versie 2.0
Gekozen voor een wat modernere look. Andere wijzers, ander bandje.
Nu afwachten hoe het staal zich gaat gedragen…
Inmiddels zijn we wel aan het nadenken over een versie met RVS damast van Damasteel uit Zweden.
Waarom we dit niet direct gedaan hebben?
Het carbon staal damast konden we redelijk eenvoudig zelf maken. Dat is met RVS damast een heel ander verhaal.
Dus wie weet… Op naar versie 3.0 ???
