Wilde jullie even voorstellen, waarschijlijk kennen jullie 'm al! Mijn Lassale.
Dit horloge zit al 23 jaar continu om mijn arm.
Dag en nacht, door weer en wind, ook tijdens werk.
Dit klokje kan dus alles hebben, door al de jaren heeft het saffierglas nog geen krasje. En het heeft al wat te verduren gehad.
Door vocht (kapot afdichtingsrubber) heeft het een aantal jaren geleden, enkele puntjes op het wijzerblad opgelopen.
Verder is het bandje ver versleten, is het kroontje zo goed als weggesleten en is de goudkleur bij de aanhechting van het bandje versleten.
Verder is ie tiptop in orde. Heb hem nog nooit hoeven bij te stellen, loopt op de seconde.
Ik heb ter verduidelijking een 50 cent muntstuk erbij gelegd. Zo is te zien hoe fijn en vooral hoe dun het is. Met zijn 4mm een van de dunste ooit gemaakt denk ik.
Kortom! voor mij heeft dit klokje zich dubbel en dik betaald!
Lassale vond ik midden jaren tachtig de mooiste horloges die er waren. Mede vanwege de dikte van de kast. Inmiddels is mijn smaak toch anders geworden, maar grappig om ze weer eens te zien.
Respect voor Seiko(tu) Dat zijn nog eens horloges, die een groot deel van je leven gewoon met je meegaan en alles meebeleven.
Zo heb ik 25 jaar lang m’n Omega Seamaster 145.024 om mijn pols gehad, totdat ik er een pusher vanaf stootte en toen voor een aantal jaren ook een quartz horloge gedragen heb. Nu wissel ik vaak af en zijn het meestal weer mechanische horloges die om de pols gaan.
Zo Tom, die is weer goed uit de verf gekomen zeg. Knap werk.
Maar ik wel even kwijt. Dat mijn lassale’tje na ongeveer de zelfde draagtijd, nog lang zo slecht niet uitziet als jou Omega!!
Geeft toch weer aan dat Seiko “rules”:~:}
Een vriend van mij stuurde mij laatst een foto van zijn Lasalle, 26 jaar oud.
Hij wil hem wegdoen want hij draagt hem niet meer.
Waardeloze foto overigens…
Kijk, BMWtje: jou Seiko is letterlijk low profile, m’n Omega steekt aan alle kanten veel meer uit en bij zwaar werk ging hij af.
Het blijft natuurlijk appels met peren vergelijken, want iedereen gaat toch anders met z’n klokje om.
Maar ik moet toegeven, m’n Omega zag er niet uit! (En ik had hem twee jaar langer gedragen;))
