De Omega Constellation Manhattan: icoon of acquired taste?

Nee zou ik eens moeten doen. Ik heb een vrij bescheiden polsje dus ben over het algemeen wel fan van kleine kastmaten.

1 like

Ik vind 'm wel gaaf, lekker retro. In mijn ogen valt het in dezelfde categorie als de Seamaster Polaris, het zijn modellen die niet iedereen even mooi vind, maar ze zijn wel iconisch.

1 like

Ik heb de oudere platte versie. Ik mocht bij mijn afscheid bij Siebel een horloge met extra korting uitzoeken (40%) en toen heb ik deze gekozen, in 32mm (dat was het herenmodel), quartz, met gouden lunette en half-bar. Het was echt een zeldzaamheid om er iemand anders mee te zien. Járenlang als gada gebruikt, dus op een gegeven moment wel toe aan iets anders, en nu nog maar zelden om. Maar…ik heb 'm dus nog steeds, hij loopt als een tiet zonder ooit ook maar onderhoud gehad te hebben, alleen batterijwissel.

Die ook nog gehad in titanium met zo’n digitaal display dat je ook uit kon zetten. Mijn vriendin (nu vrouw) vónd 'm toch een partij lelijk… Die ingeruild in 2007 op een Meistersinger Glashütter Zeitmesser en die tien jaar later weer ingeruild op een Max Bill Chronoscope.

4 likes

Het horloge is niet geliefd genoeg om een icoon te zijn naar mijn mening. Zelfs in een periode waarin neo-vintage én integrated bracelets booming zijn, hebben deze nauwelijks tot geen extra aandacht (of waarde) vergaard. Dat zegt genoeg.

Ik vind de nieuwere modellen met het bolle glas nog wel aardig soms. Dat is echt goede kwaliteit ook, maar er zijn mooiere alternatieven van andere merken.
De vroege modellen zijn qua kwaliteit en constructie van band en kast ook twijfelachtig

2 likes

ik mag hem toch ook :ok_hand:

2 likes

We kregen hem wel eens terug bij Siebel met de romeinse cijfers die vervaagden of de klauwtjes die loslieten. Omega had eind jaren 80 begin jaren 90 niet een te beste reputatie qua betrouwbaarheid en klantenservice idd. Best vaak met het hoofdkantoor aan de Lage Barakken in Maastricht gebeld (een man die grappig genoeg John God heette, en dan ook de telefoon opnam “met God” :grinning: ).

7 likes

Ik heb `m jarenlang met plezier gedragen en een jaar of 4 geleden aan mijn jongste zoon geschonken. Die draagt hem nu als daily naast een Tag Heuer Formula 1. Ik vind het nog steeds een mooi horloge en wordt er blij van als ik zie met hoeveel plezier hij het draagt.

Het horloge hetgeen mijn zoon nu draagt is nu -schat ik- een jaar of 30 oud, er wordt niet voorzichtig mee omgegaan en het is heel veel gedragen. Geen van bovengenoemde problemen.

3 likes

Die van mij is ook ruim 30 jaar oud en gelukkig geheel probleemloos.

3 likes

Exact. En de sluiting kan ook een zwak punt zijn.
Betekent natuurlijk niet dat ze per definitie kapot gaan, maar ze zijn niet probleemloos.
Het hele merk had inderdaad een lastige periode. Knap dat ze dat eind jaren 90 weer hebben weten om te buigen.

2 likes

Icoon!

1 like

Icoon!
Jaren 70 design zijn we ook pas later weer gaan waarderen.
Dit is zo typisch jaren 90 - over een aantal jaren vinden we het geweldig en gaan we op zoek.
Op dit moment zijn volgens mij de jaren 70 en de jaren 80 hip??

1 like