Je kan nog best gekke dingen uithalen met het design, zolang je het maar “High End” of “Luxe” kan noemen voor de verkoop.
Iedereen kent de extravagante modellen van Invicta.
Niet iedereen kent de “Galante” lijn van Seiko, waarbij het er op lijkt dat de Invicta designs zijn gebruikt met de techniek van Grand Seiko (onder andere springdrive).
Man man man man man. 9.000 ballen, en dan zo een losse plaat paarlemoer op die wijzerplaat lijmen hee… De secondewijzer is leuk gevonden, maar de rest is toch de vlees geworden helaasheid der dingen. En dan negeer ik voor het gemak de 17mm hoge Invicta-kast even.
Zo zie je maar weer: Iets kan high end zijn, en toch ontzettend lelijk.
De meeste low-end horloges eigenlijk ook. Wie lang genoeg kijkt vist uit een redelijk kleine vijver, denk ik altijd maar weer.
Och, Credor misschien wel, maar Seiko zelf is met Grand Seiko ook wel bezig.
Het gaat wel wat verder dan het wasmachine nivo afwerking van de 7S serie natuurlijk, maar dat kunnen ze best wel.
Nu moeten ze hier nog een kast omheen bouwen:
Zo ver ben ik nog niet, ik heb er een liggen van 30 jaar oud waar alleen nieuwe batterijen in zijn gegaan en een keer een nieuwe keerring voor de achterklep, maar die loopt nog steeds met +4 seconden per maand.
Ik geloof wel dat er zonder veel gedoe nog 20 jaar bij kan.
Seiko 7N43, kost 2 tientjes aan uurwerk als het moet worden vervangen (nog niet nodig) en was indertijd 129 gulden nieuw als horloge.
Ik had het niet over GS maar over Seiko,
Seiko is misschien wel waar voor zijn geld maar zolang de beroemde Quality Control nog zo slecht is als het nu is kan niemand me wijs maken dat het high end is.
Mis aligned bezels en wijzerplaten… high end… nee, onzin