Leuk verhaal, prachtig horloge.
Maar ik zei ook al dat hij mooi was😉
Zo mooi is die ook weer niet hè.
Ik stond welgeteld 7 jaar lang op de wachtlijst voor deze instapper (ik hoefde gelukkig niet mijn adem in te houden). Een paar maanden na mijn inschrijving ging de lijst op slot en niemand kwam er meer bij.
Ieder jaar kreeg ik te horen dat ik nog steeds op de lijst stond en dat het even zou duren voordat er eentje beschikbaar zou zijn. Toen ging inderdaad door de COVID pandemie de productie omlaag en kwamen er wat extra jaren bij het wachte. Geen zorgen, komt vanzelf wel.
Dit jaar heb ik weer even ingecheckt bij de boutique in Parijs. De retailprijs was toen al van zo’n 23K maar 55K gestegen. Nee meneer, u stond inderdaad op de wachtlijst, alleen is dit horloge alleen voor de grotere Journe verzamelaars. Tot dusver het instapmodel….dan niet!
Jammer, had het graag geprobeerd. Ook al kan je buiten de tijd niet aflezen, want de wijzerplaat reflecteert teveel ![]()
Mooie foto’s!
Dit hebben ze er inderdaad van gemaakt.
Ik had net de omgekeerde ervaring — iets positiefs vergeet je dan ook niet snel.
Enkele jaren geleden stapte ik Ginotti binnen in Antwerpen. Ik was er niet echt klant, maar stapte er wel af en toe binnen omdat ik ALTIJD een leuke en interessante babbel had met Gino (mede-eigenaar van Ginotti).
Voor zij die de winkel en Gino niet kenden… het was dé place to be voor speciale merken. Vaak independents, nog vóór de interesse daarin echt begon. Ginotti had eind jaren 90 en begin 2000 merken als Franck Muller, Roger Dubuis, Journe dus, en een reeks andere die toen nog niet gekend waren.
Altijd superleuke babbels gehad met Gino. Helaas is de man enkele jaren geleden overleden en is de winkel gesloten.
Anyway, ik ging dus informeren naar een FPJ CB. Gino antwoordde dat ik beter eens hoorde bij de boutiques in Parijs en Genève, want dat hij een wachtlijst had van een tiental mensen en er zelf maar één per jaar kreeg.
Dus stuurde ik een e-mail naar beide boutiques, maar kreeg al snel een gelijkaardig antwoord. Iets in de zin van: “We nemen geen mensen meer aan voor de wachtlijst.”
Enkele weken later terug even Ginotti binnen, en gezegd dat ik bereid was om te wachten — ook al zou het lang duren — want dat een boutique dus geen optie meer was.
Nu moet je weten dat Gino ZEER goed bevriend was met Journe himself (hij investeerde er ook in), en Gino zei: “Oké… voor u wil ik wel eens zien of we toch nog iets kunnen regelen.”
Klonk sympathiek, al had ik niet direct een idee wat ik daarvan moest denken.
Acht weken later… kreeg ik telefoon van Gino.
“Hey, je hebt interesse in de Chronomètre Bleu… ik heb er één binnen. Als je wil, spring je maar eens binnen. Dan kan je hem eens zien, want de kans is groot dat je hem zelfs nog nooit in handen hebt gehad wegens de extreem lage productie en die gigantische vraag.”
Ik weet nog dat ik juist op vakantie was en zei dat ik een weekje later wel kom kijken, als de klant die hem zou krijgen een weekje kon wachten.
Gino: “Het uurwerk blijft hier liggen, en als het stuk je bevalt, dan is het voor jou!”
Ik wist eerlijk gezegd niet of ik dat wel goed hoorde, want de wachttijden waren toen effectief al 7–8 jaar, en nog op een lijst komen was bijna onmogelijk.
Enfin… hij had dus effectief iets “geregeld”
— ACHT WEKEN!
Sorry voor al degenen die toen bij hem al lang op de wishlist stonden ![]()
Mooi verhaal… en dit is zoals het werkt in de wereld ![]()
Ik liep destijds ook geregeld eens langs of binnen. Altijd een bijzondere ervaring op dat hoekje in het Antwerpse.
Geweldig! Het draait bij dit soort stukken altijd om wie je kent en dan gaan wel de juiste deuren open.
Ik vind het vooral jammer hoe ze omgaan met mensen op hun wachtlijst en dat toezeggingen werden omgezet in afzeggingen én dat je hier zelf naar moest vragen. De magie van een Journe willen bezitten is volledig weg bij mij. En dat is niet erg ![]()
Snap ik 100%
Er werd mij zo lang geleden ooit een AP Royal Oak ‘beloofd’ …
Nooit gezien ondanks dat ik af en toe toch nog eens informeerde
ging 2 jaar duren en dat is ondertussen 6-8 jaar geleden.
Bellen ze mij morgen toch, ze mogen hem in hun XXX steken !
Precies dit!