Je kunt titanium inderdaad anodiseren (dat heb ik op WUS ook uitgebreid behandeld), maar daar gaat het niet van glanzen, dat geeft alleen een kleur. De titanium horlogekast op de foto van Omega moet dus echt gepolijst zijn. De aluminium buitenkast op de foto is oranje-rood geanodiseerd, dat wel. Hier wat aanvullende foto’s.
Het is ook bepaald geen Zaratsu polish, dus dat moet prima te doen zijn geweest in 1969. Ik vind het alleen een opvallende keuze voor die tijd.
Het polijsten deden ze om het materiaal zo bestendig mogelijk tegen temperatuur (wisselingen) te isoleren. Het rood geanodiseerde aluminium is daar geschikt voor, en als schild gebruikt.
De laag titaniumoxide zou veel te dun zijn en door de verkleuringen niet genoeg zonlicht weerkaatsen. Tevens wisten ze ook niet of het bestand zou zijjn tegen de UV straling van het ongefilterd zonlicht.
Hoop het begrijpelijk opgeschreven te hebben.
Tenzij iemand de digitale Seiko heeft, zou jouw Tuna wel eens het oudste titanium horloge op HF kunnen zijn!
Seiko heeft het bij het digitale horloge trouwens over een marktintroductie van oktober 1973 (1973 The world’s first LCD digital watch | Seiko Design 140), maar ik heb toch echt een serienummer van november 1972 (2N) gezien.
Vandaag weer twee horloges voor deze thread, die ik al eerder in Citizen only heb getoond, van 1985 en 1983.
Vandaag weer twee horloges. Ten eerste mijn Walter Wolf Chrono uit 1982. De armband van deze eerste versie is nog van aluminium. Een latere versie (met gouden accenten) kreeg een titanium armband in 1984.
Ten tweede een Sporte uit 1983, met een specifieke surface treatment aan de voorkant.
Aan de achterkant zit er dus niets.
Zover ik kan achterhalen is de zwarte coating een spray-on coating zoals die later ook werd gebruikt op de C026/C028 Aqualands vanaf eind 1985. De uitleg van Citizen bij de Aqualands is als volgt:
Veel exemplaren zijn van na 1990, maar deze TITAN is dus van harte welkom in dit draadje.
Ook perfect voor dit draadje, de Heuer Titanium horloges uit 1983 en de jaren daarna, met de switch naar Tag Heuer. Ze zijn er ook met gouden accenten, maar deze met koolstofvezel inleg vind ik unieker.
En een jaartje eerder in 1982 was er natuurlijk de Omega Polaris met gouden of palladium inleg.
De doos was helemaal in dezelfde stijl.
Tegenwoordig wordt het goud eraf gesloopt en dan worden ze zo verkocht als junk.
Titanium zakhorloges zijn nogal een zeldzaamheid, toch was er al een in 1985!
In datzelfde jaar kwam er ook een fraai horloge van Davidoff op de markt, met ook al zo’n siervolle see-through caseback.
En natuurlijk nog een eervolle vermelding voor de eerste Breitling Aerospace uit 1985. Ik neem voor het gemak aan dat dit een advertentie uit die tijd is.
Dat brengt het lijstje met merken voor de periode 1970-1990 op (in alfabetische volgorde, geen carbide kasten):
Breitling
Citizen
Chronotan (zakhorloge)
Davidoff
Heuer/Tag Heuer
IWC/Porsche Design
Longines (nog niet getoond, de Conquest Ti V.H.P. Quartz)
Omega
Seiko
Zijn er nog meer gegadigden? Ja, Zenith.
This might be the most substantive 1980s integrated bracelet watch to not be famous whatsoever. It is a triple calendar with moonphase, just to start. It is a chronograph, based on the high-beat calibre 3019 (you know, the calibre that saved Zenith and, arguably, the first automatic chronograph?). It is, most importantly, a wildly lovely integrated bracelet design. And, as if that weren’t enough, it’s in titanium. This is ref. 95.0100.418, produced in only 270 examples between just 1984 and 1986. It was branded as the Port Royal and, in a word, it’s rad.
[‘Port Royal’ 95.0100.418 Zenith El Primero Calendar Chronograph, Titan – Hairspring]
Zenith is wellicht de duurste optie qua vintage titanium.
Dus ik kom tot nu toe op 10 merken. Wie biedt meer?
Die zijn supercool! Ziet eruit als zeer comfortabel dragende modellen op die titanium band. Wel erg zeldzaam, vermoed ik.
En deze uit 1986 maar het model is in 1982 geïntroduceerd. Deze heeft nog de band Geo 1 dus ik draag hem beperkt, niet de meest duurzame variant maar nu nog prima.
In principe ook de eerste titanium chronograaf ja. Ik zou niet weten welke het anders moest zijn. Maar wanneer nou dit model exact op de markt is gekomen, is een beetje vaag, maar ik hou het voor het gemak op 1980.
Ik ben zwaar bevooroordeeld maar deze twee PD’s behoren tot de weinige modellen die de tand des tijds op een goede manier doorstaan hebben… duidelijk vintage maar nog steeds cool met een soort retro moderne look…
Tja over smaak valt niet te twisten, maar het zijn in mijn ogen zeker knappe horloges, zelfs nu. Maar voor mij zijn ze de huidige prijzen niet waard, maar goed ik vind geen enkel horloge meer dan €500 waard, al is hij gemaakt van unobtainium.
Ja deze zijn altijd duurder dan dat geweest…
De kleinere PD modellen van 1982 en later zijn nog enigszins betaalbaar, omdat de meesten ze te klein vinden anno nu.
De vroegste advertentie die ik in een online archief tegenkom is namelijk van 1981.
Maar daarmee zijn ze hoe dan ook nog wel de eerste qua Ti kast + band, maar in tegenstelling tot wat de advertentie beweert, zeker niet het eerste titanium horloge, tenzij je weer bedoelt “eerste volledig titanium horloge” of specifiek “eerste titanium chronograaf”. Maar ik kan het de marketingafdeling van PD ook niet kwalijk nemen dat ze niet op de hoogte waren van obscure Japanse horloges in een tijdperk zonder internet.
