Gisteren is het rubber ringetje dat rond de rubber band van m’n tag heuer zit gescheurd, het is het ringetje
dat de band op z’n plaats houdt wanneer je het horloge om hebt…
Vandaar de titel, hoe noem je zoiets en waar kan je het krijgen ? Alles tips zijn welkom…
En toch…toch noemt men het een ‘passant’.
Vergelijk ‘schuifpassant’ bij de rangonderscheidingstekenen (scrabblewoord* voor strepen/sterren/galons) op de epauletten, de schouders dus, bij de krijgsmacht.
Van soldaatIII t/m generaal4*, alles gaat op een schuifpassant (bij het gevechtstenue iig).
Bij uitgaanstenue ook op de mouw.
Nu weer snel on-topic.
De hoofdvraag is al beantwoord, een beetje offtopic mag hier best:
In mijn tijd (een jaar of 35 terug) bestond dat niet. Wij droegen Gevechtstenue (GVT) bij de parate troepen in Seedorf, Dagelijks Tenue (DT) bij gelegenheden. Dan had je nog “Kazernetenue”, dat was geen officiële term (DT broek maar dan met overhemd en trui, met schouderstukken) wat ik alleen op Kazernes binnen Nederland zag (en droeg). Ceremonieel Tenue’s zag je maar héél zelden, en had ik bij afleggen van de eed niet aan. Marco Kroon had bij zijn ridderslag ook gewoon een DT aan.
In een pdf van 2006 kennen ze het ook niet: www.kvnro.nl/download/465tenuen-voor-militairen-van-de-koninklijke-landmacht
Dat uitgaanstenue dus, heb jij nog in Korea gevochten? Of heb je niet op aarde gediend, ik bedoel Marine/Luchtmacht, daar heb ik niet veel verstand van.
35 Jaar geleden?
Als ik snel reken kom ik ongeveer in 1983 uit.
Dan was ik je vóór!
Mijn eerste wankele stapjes binnen de 41e Pabrig maakt ik als dpl’er al in 1968.
Rechtstreeks uit Kampen komende en ingedeeld zijnde bij de 41 Stafstafcompagnie als persoonlijk ‘schrijver’ van de Brigade Generaal der Infanterie Joseph Dieudonné ( mooi toch?) Berghuijs. Ik heb daar mijn volle dienstplichttijd geacteerd als brave landsverdediger met twee witte schuifpassanten op de epauletten.
In september 1969 ging ik weer verder… naar de KLu. Ditmaal als beroeps Soldaat I.
Ik ben inmiddels 15 jaren met pensioen (ben dus 70) en heb heel wat passanten op diverse schouders mogen aanschouwen. In legergroen, in luchtmachtblauw en met goud op de mouwen.
Overigens liepen we destijds als dpl’er bij de Ka-El gewoonlijk in gevechtstenue.
Ook bij kantoorwerkzaamheden. 's Zondags daarentegen in DT. Reizen deden we in DT.
Parade’s in… jawel: DT.
Vandaar dakkerwa’vanweet.
Offtopic…? Reken d’r op!
En passanten die ‘achter de wacht’ gingen om redenen van …euh, 'roept U maar, maar niet als ‘gestraften’.
Daarom gewoon ‘passanten’.
Ze passeerden… en moesten het daarom vermoedelijk met die term doen.
In het viertalige land, waar ik al lang woon en waar nog steeds dienstplicht bestaat, hebben ze er drie woorden voor:
Achselschlaufe
Passant
Mostrina
De oudste zoon heeft ze in donkerblauw, de twee anderen in lichtblauw.
Zelf ben ik destijds (1968) buiten aanwezigheid ingelijfd en ik heb nooit bericht gekregen, dat ze me eervol ontslag hebben verleend, dus waarschijnlijk kunnen ze me nog steeds oproepen.
86-vier? Dat noemden WIJ destijds een BOL.
Daarna kwam ‘filler’ als ik me goed herinner en de afdeling Veldartillerie dat waren kanonniers.
Wellicht aardig volk maar niet al te veel k’tak mee gehad.
Ik moet zeggen de hun locatie op de lpl daar debet aan was.
De Stafstaf kwam niet verder dan de bioscoop en de chow-hall.
Ow ja, en bij RustIcus in het PMT.
Raar volk die ‘stoters’ niewaor?
Zes-zeven weken ‘binnen’ en dan met trein via Oldenzaal (douane) richting Amsterdam.
Ach-ach… we waren 20 en volgzaam vergeleken met nu.
Sjouwen met belastingvrije haardroogkappen en de pakjes peuken (a DM 0,90) om de kuiten geplakt omdat de wijde broekspijpen dat toestonden.
Het komt subiet allemaal weer boven.
En… 'Jansen----- kapper!
Nu, vandaag de dag, is de mode ‘bloempot’.
Toen, toen liep je daar echt mee voor penis.
Destijds moest het superkort zijn, nu … afijn, kijk om je heen.