Ik kreeg een notificatie. ![]()
weerspiegeld niet mijn karakter ![]()
Ik omschrijf me het liefst als nuchter. Mijn horloges zijn in zekere zin daar een afspiegeling van. Goede kwaliteit voor een nette prijs.
Dat heb ik met mensen die sarcasme niet herkennen.
Ik zou helemaal gek worden. Nu heb ik geen officiële diagnose, maar denk ik wel dat er divergentie te bespeuren zou kunnen zijn. Dit gezegd in de wetenschap dat het statistisch gezien normatief is om te denken dat je van de norm afwijkt. ![]()
Mijn verzameling wordt steeds samenhangender. De rode lijn is dat het wat nettere horloges zijn, vaak met een cleane wijzerplaat, waar ik gewoon makkelijk de tijd op aflees. Niet meer, niet minder. Op dit moment heb ik één serieus doosje van 12 stuks, en nog zes andere horloges in een tweede doos die zelden ter tafel komt.
Die afleesbaarheid is een dingetje. Ik heb een Kurono Tokyo die soms in bepaald licht moeilijk afleesbaar is, en daar stoor ik me aan. Daarom kan die ook nog wel eens in de verkoop geraken.
Van een collectie is bij mij absoluut nog geen sprake maar na heel lang lukraak horloges gekocht te hebben is dat vorig jaar verandert. Ik kocht helemaal aan het begin van 2025 een nieuwe G-Shock en toen merkte ik dat ik die fase toch wel ontgroeit ben. Ik draag 'm nog wel maar vooral als ik in de tuin sta te schoffelen of een voertuig schoonmaak. Sindsdien ben ik echt onderzoek gaan doen naar horloges, de werking ervan, de historie van merken, de afwerking etc.
Van de 2 horloges die ik nadien aangeschaft heb is duidelijk dat de nadruk nu veel meer ligt op draagcomfort, grotendeels ingegeven door de afmetingen van het horloge en de eenvoud van het horloge. Beiden zijn 3-handers, waarvan eentje met een datum. Heerlijke allrounders waar het genot 'm voor mij in de kleine details zit.
Nu begint het wel een beetje te kriebelen om iets met een complicatie aan te schaffen maar dat moet dan wel voldoen aan een bepaalde uitstraling, en ik heb gemerkt dat ik momenteel erg neig naar een meer vintage / klassieke uitstraling van een horloge. Bovendien moet die complicatie dan nog steeds een bepaalde mate van gebruiksgemak geven. Om een voorbeeld te geven: indien het een chrono zou worden, dan een flyback, omdat die makkelijker te resetten is.
Over het algemeen houd ik er een bescheiden leefstijl op na met mijn vrouw als je dat koppelt aan inkomen. We leven niet sober maar doen eigenlijk nooit iets onverantwoord en zo bekeken sluiten de keuzes voor de horloges, zowel qua design als qua kostprijs daarbij aan.
ja helaas wel
Lastig te zeggen… Ik heb een vrij ‘saaie’ collectie. Maar of ik mezelf saai mag noemen, geen idee. Dat laat ik aan een ander om daar een mening over te vormen. Dat gezegd hebbende, alles wat schreeuwt om aandacht heb ik een gruwelijke hekel aan. Dat geldt voor horloges, auto’s, motoren, kleding en nog veel meer.
Ik heb sowieso maar een kleine verzameling. Zo klein dat je het eigenlijk geen verzameling mag noemen. 5 horloges. Waarvan ik merk dat ik 3 veruit het meeste draag. 2x een GS SBGX en 1x een Casio F91-W. M’n Serica duiker vind ik eigenlijk al te lomp worden en m’n Excelsior Park staat hier in het blauw omdat ik 'm… te lomp vind worden voor mezelf.
Ik ben 10 jaar geleden begonnen met een Sternglas, wilde iets wat minimalistisch was, Bauhaus stijl, maar vond een Junghans Max Bill toch wat prijzig. Ben zelf ontwerper, dus de stijl sprak mij erg aan.
Uiteindelijk met wat omwegen op een Grand Seiko SGBX263, champagne dial. Iets meer high end, minder dressy, al draag ik ‘m nu wel met een suède band.
Mijn volgende horloge wordt denk ik een Cle de Cartier. Iemand hier die mijn karakter uit deze info kan deduceren? ![]()
Een niet-flyback-chrono is ook bijzonder gemakkelijk te resetten, hoor.
![]()
Oh, maar dat verandert nog wel, als je hier een beetje blijft meedoen. Klinkt (nu) misschien (nog) pedant of zelfs niet geloofwaardig. Maar, de meeste mensen die hier een tijdje actief zijn, gaan hun grenzen verleggen. Dat is gewoon wat je telkens weer ziet en geldt ook voor ondergetekende, helaas
. ![]()
Zoek maar eens info. Je raakt verkocht
.
In het kort; Eerste automatische chronograaf uurwerk die je daadwerkelijk kon kopen ter wereld. Ruimschoots voor de beroemde Zenith en Heuer.
De release van de El primero was op de beurs in Basel in april 1969 en er zijn genoeg exemplaren van de 6139 waarvan de caseback productie nummers januari 1969 aanduiden.
Meerdere iconen liepen er mee rond, waaronder; astronaut William Pogue, Bruce lee, Francois Cevert, Nick Mason, Richard Covey, Tetsu Ikuzawa, Carl Ruiz etc.
Ze zijn werkelijk prachtig.
Mocht je er èèn zoeken, zoek naar eentje met een goede koppeling. Een vervangende koppeling ga je namelijk niet meer vinden.
Zodra je er èèn hebt, laten servicen en houdt het onderhoud bij want elk jaar worden ze en stuk duurder en zie je de aangeboden onderdelen afnemen.
Behalve als je buiten Japan woonde. ![]()
De eerste automatische chrono die je daadwerkelijk over de hele wereld kon kopen was een Heuer. ![]()
Hmmm, misschien is er wel een link.
Doorgaands braaf, maar niet ‘middle of the road’. Eclectisch, en ik hou wel van een gezonde dosis polarisatie.
- Braaf: geen te zotte modellen of kleuren
- Niet 'middle of the road: van de meeste modellen zijn er maar een handvol op het forum
- Eclectisch: geen verzamel strategie, gewoon op gevoel
- Gepolariseerd: heel druk of heel rustig
Dat is zeker waar. Maar dat was dan weer geen geïntegreerde chronograaf maar een module ![]()
Correctie ![]()
Waar zijn die nog te koop?
De aanpak was een andere. Maar…
![]()
Daar ging het hier niet over. TAG Heuer maakt overigens ook op dit moment automatische chronografen. Maar dan moderne. ![]()