Het (bijna) voorjaarszonnetje nodigt uit een paar mooie foto’s te maken.
Wittnauer automaat. Loopt en draagt heerlijk. Mooi klein formaat, zoals in in de jaren '60 in de mode was. Onvermijdelijk gaan we weer terug naar deze tijd. Die keukenklokken om die polsen… Over een paar jaar lachen we erom. Read my lips.
De wijzerplaat van dit horloge is kunst op zich. Om maar te zwijgen van het flirtspel tussen wijzerplaat en wijzers. Het zal me niets verbazen als de ontwerper de glimlach van Mona Lisa in zijn gedachten had bij het ontwerpen.
Ik ben het met je eens: klein komt ooit terug, het draagt namelijk veel fijner.
Zeker als je wat bescheidener polsen hebt, zoals ik.
Ik heb een serietje Movado’s (crab lugs, triple date en sport) uit de jaren 30/40 en die zijn allemaal iets meer dan 30 mm: dragen fantastisch.
Frank een prachtige schakel die verbintenis tussen jou horlogeontwerp en de Mona Lisa (tu)
Immers:
Er ligt zoveel poëzie in de dingen om je heen……… Als je maar stil kunt worden en leert verwonderd te zijn.
