Om te beginnen maar weer een waarschuwing voor de haters van veel tekst: alleen plaatjes kijken kan ook. Ga lekker scrollen. Als je wel nieuwsgierig bent wat ik te vertellen heb: Ga er lekker voor zitten en lees verder; het wordt een flink verhaal. Voor de telefoonlezers: zorg dat je batterij vol genoeg is 
Toen ik alweer een poosje geleden (november 2024) op de Rikketik beurs was, stonden daar twee wat hippieachtige meiden (oh… sorry, dames) achter een tafel met daarop een enorme berg met enigszins horloge- en klokken gerelateerde junk. Los gestort. Achter de dames bevond zich een enorme stapel kartonnen dozen. Het verkoop concept was eenvoudig:
Vraag om een doos (met de maat van ca. 20 x 30 x 15 cm).
Vul de doos met ongeacht wat er op de tafel ligt en van je interesse is.
Reken een volle doos af voor… 10 (tien) Euro.
Zo gezegd, zo gedaan. Doosje gevuld, ik zou later thuis wel kijken wat ik bij elkaar had gegraaid. Aan het eind van de middag ging ik nog even terug kijken en bleek het uitverkoop te zijn. Ik mocht voor 15 euro nog eens een hele grote (verhuis) doos vullen met wat er nog stond. Thuis alles uitgepakt. Er bleken nogal wat leuke verrassingen tussen te zitten. Het totaal van 25 piek meer dan waard.
Een deel van de buit.
Ik ga hier niet vertellen wat er allemaal voor leuks, bruikbaars, moois en verschrikkelijks bij zat.
Dit verhaaltje gaat over een klein Japans dames horloge dat zich ook in deze berg junk had verscholen.
Nadat ik e.e.a. een beetje had uitgezocht, geïnventariseerd, veel weggegooid en de bruikbare zaken een -voorlopige- plek had gegeven. kwam de kleine dames Orient in het projectenbakje terecht. Voorlopig snel onderzoek wees uit dat ze een automaatje was. Op zich al bijzonder voor een horloge met een kastmaat van nog geen 25 mm. Bovendien leek het er op, dat het uurwerk liep. De stalen bracelet die er aan zat leek origineel. Daarna vergat ik het hele ding een beetje. Zoals bij de meeste horlogeverzamelaars hebben dameshorloges niet mijn grootste interesse. Niet omdat ze me ‘horologisch’ niet boeien, maar eenvoudig omdat ik ze zelf nooit zal dragen en ook mijn echtgenote en andere dames in mijn vriendenkring niet zo’n belangstelling hebben in het dragen van vintage horloges en zeker niet van die kleintjes. De hedendaagse vrouw draagt ook niet meer onder de 30mm en vaak ook gewoon een hedendaags herenmodel.
Omdat ik momenteel een beetje aan het opruimen ben kwam echter de kleine Orient weer in beeld en ging ik er nog eens goed naar kijken. Stalen kastje, typisch jaren ’70 ontwerp, automaat. Ze wilde nog lopen. Ging spontaan aan de gang na een ‘Seiko shuffle’ (draaiend schudden) en in tegenstelling tot veel Seiko’s uit die tijd liet deze Orient dame zich ook nog lekker met de hand opwinden. Daarbij zuchten kon ze niet, maar na een dagje liggen, tikte de oosterse sleeping beauty nog steeds vrolijk haar seconden weg. Reden om er nog eens beter naar te kijken. Het kastje liet zich eenvoudig openen en het uurwerkje zag er nog netjes en schoon uit. Zoniet de buitenkant, die was ontzettend smerig en van de troep die zich tussen de schakels van de overigens ook nog steeds goed intacte stalen bracelet van deze Vieze Lieze uit Japan bevond, wilde ik echt niet weten wat het was. De bracelet ging er af en mocht een flinke tijd soppen in een lekker heet ultrasoonbad met veel Dasty. Verder leek er niet zoveel aan de hand, behalve een ernstig, vooral aan de randen, gebarsten glaasje. Het kastje liet zich met een tandenborstel en een scheutje pure Dasty vrij makkelijk schoonpoetsen en bleek, onder het vuil vandaan, vrijwel krasloos.
Ik vond dat het klokje zich alles bij elkaar toch wel leende om weer opgeknapt te worden. De moeilijkheid daarbij zat ’m in het glaasje. Zoals zo vaak bij dit soort projectjes bedacht ik pas achteraf dat ik van de start situatie wat foto’s had moeten maken, maar dat had dus ook nu weer niet gedaan. Ik ging aan de slag. Het glaasje er uit halen leek eenvoudig. Het was een soort ‘punaise’ modelletje en er zat een flinke rand aan. Dus de Bergeon klauw er op. En Pats! Wat er nog restte van het reeds ernstig gebarsten glaasje waren ineens slechts wat splinters plexiglas over. Wat bleek? Zoals bij meer Japanse horloges en - zoals ik uit ervaring had kunnen weten bij grotere Orients die ik onder handen heb gehad - is de montage van het glas wat anders uitgevoerd als bij de meeste Europese horloges. Daar zitten de glazen bijna altijd met de buitenrand geklemd in een sponning, al of niet gesteund door een spanring in de binnenrand. Zo niet bij Japanse Orient’s en zo ook bij deze dame. Daar zit het glas met de binnenrand geklemd over een ring die deel uitmaakt van de kast en dan zit er een losse smalle bezel over de buitenrand van het glas. Ook geklemd of liever gezegd geperst. Daarmee zit het glas dan mooi, meestal goed waterdicht en muurvast opgesloten, op het horloge. De moeilijkheid bij reparatie: je kunt het er niet zomaar uitlichten met een glasklauw. De moeilijkheid bij vervanging: vind maar eens zo’n glaasje met een dunne opstaande rand in de juiste hoogte en de goede maat!
Nu heb ik in mijn voorraad plexi glaasjes een vrij grote hoeveelheid kleine maatjes vanaf zo’n 10 (!) mm. Die kleine dameshorloge glaasjes zitten onvermijdelijk altijd bij lotjes n.o.s. glaasjes die ik af en toe koop om mijn voorraadje aan te vullen en te completeren. Onder de 25 mm heb je die zelden nodig dus daar heb ik er veel van (ik gooi nooit wat weg) en voor dit horloge had ik een glaasje nodig van ca. 22 mm. Daar waren er genoeg van om mee te experimenteren. Met wat trial & error zocht en vond ik in die range een glaasje dat hoog genoeg was om de wijzers niet te blokkeren en met de binnenkant strak over de ring in de kast paste. Een laag ‘lentille’ glas deed dat heel mooi, maar blokkeerde de seconden wijzer. Een hoger zgn. ‘punaise’ paste ook over de ring en liet de seconden wijzer wel mooi vrij lopen. Het zou fijn geweest zijn als de bezel dan ook nog netjes om de buitenkant klemde, maar dat was natuurlijk niet zo. Je kunt niet alles hebben. De bezel was er met geen mogelijkheid overheen te persen, de rand van het glaasje was te dik.
Ik ging daarom proberen de buitenrand van het glaasje af te slijpen op mijn Unimat 1 speelgoed draaibankje.
Ik zal je een nog langer verhaal besparen, maar de splinters plexi vlogen alle kanten op, omdat de overgebleven rand zo dun werd dat de boel steeds brak en barstte. Het derde glaasje echter, bleef heel, omdat ik het laatste gedeelte wat verwijderd moest worden niet op de machine deed, maar handmatig met een grid 150 schuurlatje. Dat deed wat het moest doen. Het randje bleef heel, klemde over de binnenring en de bezel ging er strak aan de buitenkant omheen.
Madame Orient had weer een passende nieuwe bril!
Met het nieuwe schone glas, een gepoetste behuizing (polijsten was niet nodig) en een gereinigde bracelet zag ze er uiteindelijk weer best aardig uit. Dragen zal slechts voorbehouden zijn aan een dame met een zeer smalle pols, want de maat van de gesloten bracelet bedraagt slechts 14 cm! Dat is echt heel klein, een kindermaatje. Ik heb zelf een vrij smalle pols, maar die is toch wel 18 cm in omvang. Zelfs Mw. Lexaf, met spinnepootjes, paste het horloge niet.
Eerst maar eens een foto na al deze tekst, want, zie mijn waarschuwing aan het begin van dit verhaal, sommige HF lezers (of moet ik zeggen kijkers?) hebben soms een beetje een hekel aan het verschijnsel TLTR…
Zo ziet de oosterse dame er inmiddels weer uit, na mogelijk vele jaren in een vergeten rommelbak te hebben doorgebracht.
Nu kwam het volgende deel van dit avontuur.
Als ik een (vintage) horloge gescoord heb, wil ik altijd, waar mogelijk, de herkomst, de achtergrond en specificaties van het merk en het in het horloge gebruikte uurwerk / kaliber weten. Orient is bepaald geen vreemd of exotisch merk, maar in de voor ons bereikbare en leesbare documentatie die toch sterk op Europese merken en herkomst is gericht, valt wat verdergaande info over Japanse horloges vaak een stuk moeilijker te vinden. De bekende modellen en series uurwerken zijn nog wel goed gedocumenteerd, maar zo’n vergeten Japans dames klokje zit nou niet direct in het collectieve digitale geheugen van Google c.s.
Na lang zoeken en plaatjes kijken in de standaard Google zoek machine kwam ik niet veel verder dan dit (foto van het Web):
Het rechter uurwerkje klopte, maar van de site met het wat cryptische joetjoep filmpje waar dit plaatje vandaan kwam werd ik niet veel wijzer dan dat wat ik op de foto zie. Verder vond ik wat vergelijkbaar, vaak incompleet spul, soms functioneel en een enkele was zelfs New Old Stock. Het meeste aanbod wel voor veel te hoge prijzen op de bekende veilingsites zoals eBay en Etsy. Maar specificaties ho maar.
De binnenkant en de achterkant van mijn kleine Orient.
v.l.n. rechts: Etsy Australië, Ebay Mexico, Vintage Watch Place, Ebay Bulgarije, Todocoleccion Spanje.
Er worden nog veel meer modelletjes aangeboden met dit uurwerkje, dus het gaat hier, denk ik, niet om een zeldzame vondst.
Met nog wat verder doorspitten kwam ik toch waar ik wezen wilde: op de site van ‘The Watch Movements Archive’.
Daar stond het uurwerkje goed beschreven, met de juiste afbeeldingen.
Toch wilde ik voor de aardigheid nog wel eens wat meer weten en ik besloot te proberen of het fenomeen AI me nog wat zinnigs kon vertellen over dit horloge. Dus heb ik Copilot ( de standaard bij Windowd 11 meegeleverde AI assistent) wakker gemaakt.
Nu moet ik zeggen dat er veel, vaak ook niet ten onrechte, gemopprd wordt op de AI bots die nogal eens baarlijke nonsens over je uitstorten, maar in dit geval werd ik geweldig geholpen door de Copilot robot. Wat ik wel ervoer in mijn conversatie met de bot, waarbij ik in de sessie ongeveer tien keer verder door heb gevraagd nadat ik een antwoord kreeg, dat het van essentieel belang is om je vragen zo uitgebreid mogelijk en met feitelijk zeer nauwkeurig juiste termen te stellen. Vraag je iets met een fout nummer of een niet relevant trefwoord, verkeerde merknaam of niet correcte verwijzing, dan krijg je ook een fout of onvolledig antwoord of klinkklare onzin terug. Een computer is en blijft een stom ding. Het systeem is NIET echt intelligent en de machine geeft terug wat jij er in stopt!
Fout er in? Fout er uit!
Ik zal de hele sessie hier niet herhalen, maar omdat na elke vraag aan Copitot de bot steeds zijn antwoord beëindigde met de wedervraag:
“Zal ik nog verder voor je zoeken om te zien of ik nog meer informatie voor je kan vinden?”
en tenslotte vroeg:
“Zal ik het totaal aan gevonden gegevens voor je samenvatten in een compleet rapport wat je voor je documentatie en archief kunt gebruiken?”,
gaf ik aan dat graag te willen.
Toen rolde er een keurig, duidelijk opgesteld en goed geschreven, zeer compleet rapport uit waarin vrijwel alles is vermeld wat je terug zou kunnen vinden over wat er gedocumenteerd is over dit Japanse horloge. Weliswaar een niet echt zeldzaam object, maar ook geen intensief gezocht verzamel item.
Voor mij is het ding ook niet meer dan een in een doos rommel gevonden afgedankt horlogetje waar niemand meer om gaf en waarvan ik over niet meer informatie beschikte dan een paar door mijzelf gemaakte foto’s, een kalibernummer van het uurwerk en een kast- of modelnummer op de achterplaat. Maar ik vond het leuk om nu eens wat verder te zoeken dan alleen een fabrikanten naam, land en plaats van herkomst, fabricage periode en kaliberspecificaties, zoals we die kennen van Databases zoals Mikrolisk en Ranfft. Het is verbazingwekkend hoe je dan met behulp van zo’n zoekrobot en wat gericht gestelde vragen aan heel veel relevante informatie kunt komen, die een aanvankelijk als vrijwel waardeloos bechouwd item, toch een zekere waarde en in elk geval een geschiedenis en een verhaal mee geven.
Hier nog een paar foto’s van het vondelingetje:
Ik ga mijn verhaal afsluiten met een weergave van het complete door Copilot gegenereerde ‘eindrapport’, waarin de antwoorden op mijn vragen over het kleine vergeten Orient horloge zijn samengevat. Als je het wil lezen: be my guest! Als je het niet wil lezen, sla het gewoon maar over.
Hier volgt dus het eindantwoord van de Copilot robot, nadat ik een aantal vragen had gesteld op basis van drie foto’s – van het horloge aan de voorzijde, van de caseback en van het kaliber, een kalibernummer (49740) zoals zichtbaar op de rotor van het automatische uurwerkje en een modelnummer OS 711 op de achterplaat.
Copilot:
“Als je wilt, kan ik dit hele dossier (alle eerdere info + deze drie onderdelen) ook nog samenpersen tot één strakke, chronologisch opgebouwde “kaliber monografie” van de 49740 en zijn context. Dat zou zo’n tekst zijn die je zó in je eigen archief of database kunt plakken.”
Ik: “ Ja graag, doe dat maar”.
Copilot:
“Uitstekend, Lex — dan krijg je nu de volledige, strak opgebouwde kaliber monografie van het Orient kaliber 49740, inclusief alle context, technische gegevens, historische plaatsing en aanvullende documentatie die we samen hebben opgebouwd. Dit is geschreven als een zelfstandig naslagwerk dat je direct in je archief kunt opnemen.
Kaliber Monografie: "Orient 49740”
Technische, historische en contextuele documentatie (1980–1990)
1. Inleiding
Het Orient kaliber 49740 is een compact, automatisch damesuurwerk uit het midden van de jaren ’80. Het behoort tot de 49xx familie, een reeks kleine automaten die technisch gebaseerd zijn op de grotere 46 serie, maar ontworpen werden voor de Lady Orient lijn. Het kaliber combineert een volledige automatische opwinding, handopwinding, datum met snelverzet en een robuuste Diashock balansconstructie in een 7¾’’’ formaat.
Het uurwerk werd toegepast in compacte stalen damesmodellen, waaronder de kastcode OS 711, geproduceerd rond 1984–1986.
2. Technische Specificaties
2.1 Basisgegevens
• Type: Automatisch mechanisch
• Diameter: 7¾ lignes (≈ 17,2 mm)
• Hoogte: ca. 5 mm
• Juwelen: 21
• Frequentie: 21.600 A/h
• Gangreserve: ± 40 uur
• Schokbescherming: Diashock
• Functies:
• Uren, minuten, centrale seconde
• Datum met snelverzet
• Automatisch + handopwinding
2.2 Architectuur
Het 49740 kaliber volgt de klassieke Orient architectuur:
• Automatische winding met tweezijdige reverser wheels
• Glijlager rotor
• Volledig metalen loopwerk
• Pallet ankergang
• Glucydur balans met vlakke spiraal
3. Exploded View (ASCII stijl)
┌──────────────────────────┐ │ ROTOR │ └────────── ┬ ───────────────┘ │ ┌────── ┴ ──────┐ │ AUTOMATISCHE │ │ BRUG │ └────── ┬ ──────┘ │ ┌─────────────────── ┼ ────────────────────┐ │ │ │ REVERSER A REVERSER B INTERMEDIATE │ │ │ └────────────── ┬ ──── ┴ ─────── ┬ ───────────┘ │ │ RATCHET WHEEL CROWN WHEEL │ │ └────── ┬ ─────┘ │ BARREL BRIDGE │ ┌──────── ┴ ────────┐ │ │ BARREL CENTER WHEEL │ │ └────── ┬ ──────────┘ │ THIRD WHEEL │ FOURTH WHEEL │ ESCAPE WHEEL │ ┌────── ┴ ──────┐ │ PALLET │ │ FORK │ └────── ┬ ──────┘ │ BALANCE WHEEL │ DIASHOCK SYSTEM
4. Onderdelenlijst (Parts List)
4.1 Automatische winding
• Rotor
• Rotorlager
• Automaatbrug
• Reverser wheels (A & B)
• Intermediate wheel
• Click + click spring
• Ratchet wheel
• Crown wheel + core
4.2 Loopwerk
• Barrel complete
• Center wheel
• Third wheel
• Fourth wheel
• Escape wheel
• Train wheel bridge
4.3 Ankergang
• Pallet fork
• Pallet bridge
4.4 Oscillator
• Balance wheel (Glucydur)
• Hairspring
• Regulator index
• Stud holder
• Diashock (cap jewel + veer)
4.5 Datummechanisme
• Date dial
• Date jumper
• Jumper spring
• Date driving wheel
• Corrector wheel
• Corrector lever
4.6 Keyless works
• Setting lever
• Setting lever spring
• Yoke
• Yoke spring
• Clutch wheel
• Winding pinion
• Minute wheel
• Canon pinion
• Hour wheel
5. Service Handleiding (Reconstructie)
5.1 Demontagevolgorde
1. Wijzerplaatzijde: datummechanisme en keyless works
2. Rotor verwijderen
3. Automaatbrug + reverser wheels
4. Ratchet/crown wheel
5. Barrel bridge + barrel
6. Train wheel bridge + loopwerk
7. Pallet fork + pallet bridge
8. Balance cock + balans
5.2 Smeerpunten
• Train pivots: Moebius 9010
• Barrel arbor: HP1300
• Mainspring: 8217 (barrel wall)
• Pallet stones: 9415
• Diashock: 9010
• Keyless works: 1300
• Reverser wheels: 9010
5.3 Kritische punten
• Datumjumper veer is microscopisch
• Canon pinion kan te strak zitten
• Reverser wheels gevoelig voor drooglopen
6. Afregel Gids
6.1 Doelwaarden
• Amplitude liggend: 260–300°
• Amplitude staand: 230–270°
• Beat error: ≤ 0,5 ms (tot 1 ms acceptabel)
• Dagafwijking: –10 tot +15 s/dag
6.2 Procedure
1. Volledig opwinden
2. Beat error controleren (alleen corrigeren bij >1 ms)
3. Amplitude meten in meerdere posities
4. Reguleren via index (0,5 mm ≈ 10–20 s/dag)
5. 24 uurs stabilisatiecontrole
7. Compatibiliteitsmatrix (Donoronderdelen)
7.1 Direct compatibel
• Diashock caps → Orient 46 serie, Seiko 7009/7S26 stijl
• Click + click spring → 46 serie
• Crown wheel schroef → 46 serie
7.2 Compatibel met controle
• Mainspring → kleine Seiko/Orient dames automatics
• Rotorlager → 46 serie (maat controleren)
• Reverser wheels → Seiko 4205/4206 (tandprofiel controleren)
7.3 Niet compatibel
• Complete balans
• Barrel + barrel bridge
• Train wheels
8. Historisch Dossier – Lady Orient 1980–1990
8.1 Begin jaren ’80
• Overgang van handopwinders naar compacte automaten
• 17 jewel instapkalibers
• Klassieke, vaak goudkleurige modellen
8.2 Midden jaren ’80 (jouw model)
• Introductie van 49xx kalibers
• 21 jewels, Diashock, snelverzet datum
• Volledig stalen kasten zoals OS 711
• Fumé en sunburst wijzerplaten
• Technisch gelijkwaardig aan herenmodellen, maar kleiner
8.3 Eind jaren ’80
• Quartz wordt dominant
• Mechanische Lady Orient blijft bestaan als niche
• Meer sieraden georiënteerde ontwerpen
8.4 Betekenis
• Lady Orient is één van de weinige lijnen waarin damesmodellen volwaardige mechanische uurwerken kregen.
• De 49740 generatie is een laatste hoogtepunt van compacte dames automatics vóór quartz de markt overnam.
9. Kastcode OS 711 – Analyse
• Productieperiode: 1984–1986
• Volledig staal
• 24–27 mm diameter
• Water resistant (W/SO markering)
• Ontworpen voor 49xx kalibers
10. Waarderapport
10.1 Marktwaarde (2025)
• Werkend: €60–€120
• Gereviseerd: €150–€220
• Met doos/papieren: €200–€260
10.2 Verzamelstatus
• Niet massaal gezocht, maar technisch interessant
• 49740 is zeldzamer dan de 46 serie
• OS kastlijn is slecht gedocumenteerd → extra waarde voor onderzoekers
11. Conclusie
Het Orient kaliber 49740 is een technisch verfijnd, compact dames automaat uit het midden van de jaren ’80. Het combineert de betrouwbaarheid van de 46 serie met een kleinere vormfactor en een verrassend complete functionaliteit. In de context van de Lady Orient lijn vertegenwoordigt het een periode waarin Orient nog vol inzette op mechanische kwaliteit voor damesmodellen, vlak voordat quartz de markt overnam.
Voor verzamelaars en horologisch onderzoekers is het 49740 een intrigerend, onderbelicht en technisch solide kaliber dat een belangrijke plaats inneemt in de geschiedenis van Japanse damesautomatics.
Als je wilt, kan ik deze monografie ook nog uitbreiden met een tijdsdiagram van de 49xx familie, of een vergelijking met Zwitserse 7¾’’’ dameskalibers uit dezelfde periode.
Hier is een compacte, bruikbare verzameling betrouwbare bronnen met foto’s, technische afbeeldingen en exploded view achtige documentatie van het Orient kaliber 49740, gebaseerd op de webresultaten die ik heb opgehaald.
KERNANTWOORD (kort)
Er bestaan geen officiële Orient fabriekstekeningen online, maar de beste beschikbare grafische documentatie van het kaliber 49740 vind je op twee gespecialiseerde sites:
• Watch Movements Archive (Uhrforum) – duidelijke foto’s van het uurwerk, rotorzijde en balanszijde.
• EmmyWatch Database – onderdelenlijst met foto’s van componenten.
Voor vergelijkingsfoto’s van jouw model bestaan geen officiële catalogusbeelden, maar eBay aanbiedingen van losse 49740 uurwerken tonen vaak de volledige beweging en soms de kast.
1. Grafische & technische afbeeldingen van het uurwerk
A. Beste bron voor duidelijke foto’s van het kaliber 49740
Watch Movements Archive (Uhrforum)
Bevat:
• Foto van de rotorzijde
• Foto van de balanszijde
• Technische basisgegevens
• Identificatie van het uurwerk
Bron:
Dit is de meest complete en scherpste visuele documentatie die publiek beschikbaar is.
B. Onderdelenfoto’s & technische lijst
EmmyWatch – Orient 49740
Bevat:
• Foto’s van onderdelen (center wheel, etc.)
• Onderdelenreferenties
• Alternatieve referenties
• Basisdocumentatie
Bron:
Hoewel geen exploded view, is dit de beste bron voor onderdelenherkenning.
C. Extra foto’s van het uurwerk (losse bewegingen)
eBay aanbiedingen van 49740 uurwerken
Deze bevatten vaak:
• Foto’s van boven- en onderzijde
• Soms detailfoto’s van bruggen, rotor, balans
• Soms incomplete maar goed zichtbare exploded achtige layouts
Bronnen:
Dit is verrassend nuttig voor visuele vergelijking, omdat verkopers vaak scherpe macrofoto’s plaatsen.
2. Foto’s van het horlogemodel zelf (OS 711 / Lady Orient 1984–1986)
Er bestaan geen officiële Orient catalogusfoto’s online van de OS 711 kast, maar je kunt vergelijkbare modellen vinden via:
A. eBay – NOS of gebruikte 49740 modellen
Soms worden complete horloges aangeboden met:
• Fumé wijzerplaat
• Stalen band
• Kastvorm identiek aan OS 711
Bronnen:
B. Watch Movements Archive
Soms linken gebruikers naar de originele horloges waaruit het uurwerk kwam.
Bron:
C. NOS onderdelenaanbiedingen
Soms tonen verkopers een foto van het volledige horloge voordat het gedemonteerd werd.
Bron:
3. Wat je wél en niet online zult vinden
Wél beschikbaar
• Foto’s van het uurwerk (rotorzijde, balanszijde)
• Onderdelenfoto’s
• Basis technische gegevens
• Foto’s van losse 49740 bewegingen
• Soms foto’s van vergelijkbare Lady Orient modellen
Niet beschikbaar (voor zover bekend)
• Officiële Orient exploded view tekeningen
• Officiële service manuals
• Officiële OS 711 catalogusfoto’s
Dit komt doordat Orient in de jaren ’80 nooit technische documentatie publiceerde zoals Seiko dat wel deed.
Dat was het! Copilot ging helemaal los! Ik vond het interessant om dit hele zoek proces een keer te laten plaatsvinden met hulp en gebruik van zo’n AI systeem.
In dit geval was mijn indruk dat ik goede en betrouwbare informatie kreeg. Bedenk wel dat dit niet altijd het geval zal zijn. Bij vragen waar meerdere interpretaties aan te geven zijn, niet correcte gegevens, verkeerde, of niet betrouwbare data uit andere bronnen in de vraag, kan een AI systeem zoals Copilot of ChatGPT volkomen de verkeerde weg op gaan ‘denken’ en met een verhaal komen dat vele onjuistheden of zelfs totale nonsens bevat.
Zie het verhaal hieboven als een interessant experiment. Ik ben ervan overtuigd dat systemen als deze in de toekomst een nuttige hulp kunnen zijn, mits (en vooral dat) we er verstandig mee om gaan. De intelligentie zit bij de gebruiker. Niet in die domme computer!
Omdat dit horloge voor mijn collectie niet zoveel betekenis heeft mag ze naar iemand anders, mogelijk iemand met een polsje van 14 cm. Mogelijk je echtgenote, vriendin, dochter of jijzelf als je het leuk vind om te hebben of te dragen.
De eerste die mij een antwoord stuurt waarin duidelijk staat: ”Ja ik wil haar wel adopteren”, mag haar hebben. Afhalen bij mij, of als het verstuurd moet worden tegen de verzendkosten van een brievenbuspakje.
(Ik denk dat dit zo wel mag van de moderatie. Ik verkoop tenslotte niks, ik geef wat weg.)
Ik hoop dat ik er iemand op het Forum blij mee kan maken.
Het was een lang stuk en de editing mogelijkheden bij het invoerin op het HF systeem bieden niet zoveel mogelijkheden. Het kan dus zijn dat er hier en daar een opmaakfoutje of een spel- / schrijf- / of stijlfoutje in is blijven zitten. Waarvoor mijn excuus.
Verder veel plezier met lezen en tot een volgende speurtocht.
Lex
