Ik heb drie handopwinders van de SBGW serie naast de SBGX quartzen, en eerlijk gezegd overleven de quartzen mijn flipperdrift beter dan de Spring Drives die ik heb gehad. Zo is een Shunbun ook al gauw 12,8mm dik en 40mm groot, en op termijn vind ik dat gewoon hinderlijk met overhemden en zo.
Als ik echt maar één GS zou mogen hebben zou het de Sakura Kakushi of de Silk Sunray worden, waarbij ik qua uurwerk een voorkeur zou hebben voor quartz. Die zijn zo robuust, zo praktisch, en zo zorgeloos dat ik zelfs de Sakura zou kunnen slachtofferen. Met pijn in het hart. Dat wel.
Daarom zou ik bijna willen zeggen dat een serieuze HAQ gewoon een vast onderdeel zou moeten zijn van iedere verzameling. Je kunt geen fijnere grab & go horloges vinden dan dat. Voor wie wat groters wil, de SBGP serie is net zo dun.
Het zou heel, heel goed kunnen dat de SBGY serie wel blijvertjes zijn, die zijn net zo dun, en ook maar 38mm, maar ik zou er mijn SBGX of SBGW niet voor willen inleveren.
Helemaal eens dat een HAQ niet mag ontbreken in de collectie. Tot mijn spijt ben ik pas redelijk recent tot dat inzicht gekomen. Enkele jaren geleden had ik de gelegenheid om de limited edition SBGP017 te kopen. Fantastische wijzerplaat en - naast een blauwe secondewijzer - ook nog een blauw GS logo. Extra bonus is de mogelijkheid om het m.i. mooi afgewerkte uurwerk te bewonderen. Ik had destijds mijn bedenkingen bij ‘het is quartz’ en de 44GS kast. Hoewel ik deze kast nog steeds niet top vind (too shiny), zou ik mij daar misschien toch overheen kunnen zetten. Of het horloge flipperen…
Dat is herkenbaar.
Totdat ik een tijd een GS quartz had gedragen. Daarna begon ik eigenlijk steeds meer mijn bedenkingen bij mechanische horloges te krijgen.
Exclusiviteit met bijhorend logo’s of subtiele verwijzingen verkoopt als zoete broodjes,daarvoor is die 9 een top marketing zet naar mijn bescheiden mening,maar liever nog nummer 7