Een paar weken geleden vond ik op Craigslist in de USA (een soort Marktplaats met een regio-indeling) een Blancpain Mil-Spec, te koop in Las Vegas. Vraagprijs: 1750 dollar.
Na veel heen en weer gepost op de diverse fora, besloot ik de knoop door te hakken ondanks de grote reserves op de voornoemde fora: ‘onbekend model’, ‘niet in de boeken’, ‘franken-pain’. Op het moment dat ik mijn e-mail wilde versturen, meldde de verkoper zich met de mededeling dat er andere gegadigden waren die meer dan de 1750 dollar wilden geven. Of ik maar mee wilde bieden. Daar had ik geen trek in, dus maar gestopt met de hele operatie.
Een dag later ontving ik via het MWR forum een mailtje van een man in de USA of ik het erg vond dat hij ging bieden, nu ik niet meer meedeed. Natuurlijk niet… Niet erg…
Je raadt het al: hij heeft 'm gekocht voor meer dan de gevraagde 1750 dollar. Nu blijkt dat het een uniek exemplaar is, waar er maar 4 van bekend zijn: een burger-uitvoering van de Milspec 1, waarschijnlijk voorloper van de Tornek Rayville 900 ofwel het burgerlijke broertje.
Oh shit…, dit is inderdaad balen. Maar ja, dat had je zelf ook al geconcludeerd!
Nou ja, Menno, feitelijk ben je niets verloren; je hebt gewoon een keer achter het net gevist. Volgende keer beter!
Enne…, kijk eens naar de leuke vangsten die iemand als Henrik geregeld doet. Het leven gaat gewoon verder, hoor! Net als jouw horlogehobby!
Kansen moet je grijpen als je je er goed bij voelt. Gisteren heb ik een mooie Omega door m’n vingers laten glippen, omdat ik te voorzichtig was (of misschien was ik geremd door mijn gevoel). Het is even slikken, maar er komt vast nog weleens een mooie (andere) kans en dan ben je wel de gelukkige. Dat is nu eenmaal het spel dat verzamelen heet. De ene keer jij, de andere keer een ander.
Menno, natuurlijk is het balen, maar weet je: als je alles vooruit weet, kan je met een kwartje de wereld rond!
Maar zo zit het (verzamel)leven nu eenmaal niet in elkaar. 'Sometimes you lose, sometimes you win!'
Kijk naar alles wat je wel hebt en prijs je gelukkig.
Soms is dat makkelijker gezegd dan gedaan, maar toch: KOP OP!
Ohhh! Dat zijn de ergste, Als je zoiets niet doet en uiteindelijk weet je niet wat de afloop is kun je jezelf nog voorhouden dat het de verstandigste beslissing was. Maar omdat de uiteindelijke koper je nog even laat weten wat je hebt gemist… Dat worden een paar dagen met een gefrustreerd gevoel rondlopen. Ik weet hoe het voelt en je leert er ook nog eens helemaal niets van.
Vandaag vertelde ik op mijn werk wat ik was misgelopen… En ik ben niet bepaald omringd door horlogeverzamelaars (Lorus is ongeveer het meest voorkomende merk)… maar men merkte uit mijn relaas dat ik het wel echt balen vond (zie je dat ik het in de verleden tijd schrijf!).
Mijn vrouw had nog wel een overdenking: “Als dit je grail-horloge is, wat zou je dan in een zwart gat zijn gevallen wanneer je 'm wel had gekocht.” Niet dat ik er echt wat aan heb…
Maar goed, er zijn altijd andere horloges. Misschien niet zo uniek, maar toch. Enne… ik heb de laatste maanden wel heel erg vaak geluk gehad. Zoiets gaat natuurlijk niet altijd maar door.
Ik houd jullie op de hoogte als ik er weer eentje op het oog heb.
Mijn vrouw had nog wel een overdenking: "Als dit
je grail-horloge is, wat zou je dan in een zwart
gat zijn gevallen wanneer je 'm wel had gekocht."
Niet dat ik er echt wat aan heb…
ze heeft gelijk, want “met het bezit eindigt de begeerte!”
(wijsheid geldt voor horloges in ieder geval wel, of het ook van toepassing is op je vrouw mag je zelf uitzoeken )