Jullie kennen het vast wel: je kan de slaap niet vatten, je pakt je telefoon en opent vervolgens Chrono24 en/of Vinted om een beetje rond te kijken… en dan kom je een leuk model tegen, gaat Google’n en voor je het weet heb je weer een horloge aan je lijstje toegevoegd…
Zo ging dat bij mij toen ik een aantal weken geleden de Breitling Colt Military Ref. 80180 tegenkwam. Een beetje research leidde me vervolgens richting een Luminox, waarna er ineens een lampje ging branden. Hadden die twee horloges niet allebei iets weg van die ene Casio waar The Urban Gentry altijd zo lovend over is? Filmpje opgezocht, bekeken en toen de verkoopsites afgespeurd.
Uiteindelijk slaap gevat, nog wat nagedacht aangezien ik een twee-weken-aanschaf-regel heb en na die twee weken de knoop doorgehakt om een diepte investering van 32,- te doen voor een Casio MRW-200H:
Wat krijg je dan voor je geld? Een lekker ongecompliceerd horloge met een bidirectional roterende bezel, 100 meter waterdichtheid en het betrouwbare 5125 quartz uurwerk.
Klinkt goed toch? De maten daarentegen zijn helaas wat minder aantrekkelijk op papier met een diameter van 44,6 mm en een lug-to-lug van 47,9mm icm een polsomtrek van 16,5 cm. Maar voor 32,- kan je een gokje wagen… en ben blij dat ik het gedaan heb. Er is lekker veel wrist presence én door het gewicht van slechts 38 gram draagt het heerlijk comfortabel.
En wat is dan die link met NASA?
Piloten en bemanning van NASA’s WB-57-hoogtenonderzoeksvliegtuigen dragen deze Casio’s tijdens vluchten op hoge hoogte waarbij het horloge bevestigd is met klittenband op hun drukpak.
Cool feitje wat mij betreft, al laat ik me doorgaans niet leiden door dit soort sentimenten. Maar als het goed genoeg is voor NASA, dan is het zeker goed genoeg voor mij 
.
Dan nog een klein projectje: het bandje. Zoals bij wel meer Casio’s/G-shocks is het standaardbandje voor mijn pols behoorlijk lang. Er blijft daardoor een flink stuk uitsteken en dat vind ik niet zo fraai.
Ik heb het resinband dus netjes ingekort. De aanpak in het kort:
-
Bepalen hoeveel eraf moest, aftekenen en dan met een nieuw, scherp mesje het overtollige stuk eraf snijden;
-
Twee hoekjes eraf snijden;
-
De hoeken met een nagelvijl rond vijlen, zodat ze dezelfde afgeronde vorm krijgen als de originele band;
- Met/op een stuk spijkerstof het glanzende uiteinde doffer en glad schuren, zodat het einde zo veel mogelijk op de originele afwerking gaat lijken:
En voilà: een Casio die niet alleen lekker draagt, maar nu ook netjes om mijn pols zit.
Maar dit is een veel praktischer horloge. Zeker wanneer je aan het reizen bent, in Indonesië! Meteen even lekker wat DIY-werk gedaan, zie ik. 
Gefeliciteerd en geniet ervan! 
Alle gekheid op een stokje, hartstikke leuk ding en veel plezier toegewenst.
