Al een paar keer gepost in “Wat dragen wij vandaag?”, maar nu kan ik er een nieuw topic over maken:
Begin vorig jaar stonden op mijn wensenlijstje al wat langer een Citizen Ray Mears (waarbij ik nog niet zeker was welk model het moest worden), een Sinn U50 en een Benrus Orbit Robot. De eerste twee heb ik kunnen realiseren en rond de jaarwisseling besloot ik ook de knoop voor die laatste door te hakken.
Deze foto is niet van mij maar plukte ik in september van een website:
Deze Benrus – mijn exemplaar is vermoedelijk de enige op HF – is een heruitgave van een monocoque model uit de jaren 70:
Er is een hoop verbeterd ten opzichte van het origineel: de wijzerplaat is rustiger (en nu zonder dagaanduiding), het glas is saffier, de kroon is geschroefd, er is nu een schroefbodem enzovoorts. Een van de reviews die ik destijds (in 2023) las was die op ablogtowatch punt com [helaas mag ik (nog) geen links plaatsen].
Een duiker met zo’n jaren 70-uitstraling had ik niet meer gehad sinds bijvoorbeeld deze Seiko build:
Omdat het horloge inmiddels niet meer op de site van Benrus [benrus punt com] is te vinden ga ik ervan uit dat het een beperkte oplage was, wellicht enkel in 2023 – toen er op enkele sites over werd geschreven – uitgegeven. Het horloge zelf noch het summiere garantie-/instructieboekje geeft daarover iets prijs: er is sowieso geen serienummer en ook iets anders waaruit iets over het productiejaar of -aantal valt op te maken ontbreekt geheel. Mede daarom wilde ik nu toch maar toeslaan, zolang de prijs voor een gebruikt exemplaar beneden mijn maximum zou blijven. Uiteindelijk heb ik dit zo-goed-als-nieuwe exemplaar op eBay gekocht voor een m.i. goede prijs.
De afmetingen (gelijk aan het origineel: 41mm, 43mm L2L) zijn perfect voor mijn kleinere pols en de kroon valt deels binnen de kast, zodat die niet irriteert. De kastbodem is een beetje bol, maar het horloge is met 13,5mm inclusief glas dun genoeg om niet als een tonnetje op de pols te liggen.
De wijzerplaat heeft een fraaie lichte sunburst maar het mooist vind ik het ‘fumé’-effect, van licht in het midden naar wat donkerder aan de rand. De blauwe lume is redelijk (zie de foto in bovenbedoelde review). De indexen (indices?) zijn wat mij betreft precies goed geproportioneerd. Een halve index rechts van het datumvenster had overigens nog wel mogen worden toegevoegd. Op de wijzerplaat zelf ontbreken indexen tussen die voor de uren: voor een preciezere tijdsaanduiding moet je dus de indexen op de lunette gebruiken.
Die lunette is een frictie-type, dus tweezijdig draaibaar zonder kliks. Voor mij geen probleem, omdat ik die dingen hooguit gebruik voor het timen van de kooktijd van een eitje of de pasta. Apart is dat de indexen op de lunette in het eerste half uur dubbel zo groot zijn als die in het tweede half uur.
De minutenwijzer is net als bij het origineel aan de korte kant, iets dat destijds overigens vaker een keuze lijkt te zijn geweest. Ik vreesde een beetje dat me dat zou storen, maar nee.
De armband is best comfortabel en de solid end links met dubbele quick release zijn perfect. Er is geen microverstelling in de sluiting. Op die sluiting is onder meer ‘Japan’ vermeld en op dit forum is al meermaals besproken dat een ‘Swiss made’ horloge niet volledig Zwitsers hoeft te zijn.
Helaas vind ik de armband echt niet mooi: ik houd niet van jubilee(achtige)-armbanden en bovendien zijn de links in het midden gepolijst, wat verder nergens in het horloge terugkomt.
Een band zoals op het origineel, met meer links in de breedte, zou ik fraaier hebben gevonden - en omdat de bandaanzet is vergroot van 18 naar 20 mm zou dat m.i. makkelijk hebben gekund. Verkeerde zuinigheid van Benrus wellicht? Misschien is een rijstkorrelarmband (‘BoR’) een passender alternatief, maar hoe zoek je een niet-originele armband die mooi aansluit op de kast? Wellicht kan ik de links borstelen of de hele band laten glasstralen, maar dan nog zal de band m.i. te modern ogen. Voorlopig draag ik hem daarom toch op deze armband, al ga ik zeker ook zwart leer proberen.
Ik ben er blij mee!
