Na, Dresden verliep iets anders.

wetterdiver · 29 augustus 2026 om 21:02

Het was een mooie midweek in Dresden. De Sinn 556 gepast. Mooi maar niet voor mij. Ik wilde ook nog de Wempe Iron Walker passen maar aldaar aan de praat geraakt en voor ik het wist had ik de Rolex Oyster Perpetual om. Deze en de explorer hebben mede door dit horlogeforum mijn interesse gewekt. Ik heb een voorkeur voor horloges met zo weinig mogelijk op de wijzerplaat. Een datum is voor mij voldoende maar niet noodzakelijk. Ik kreeg al wel snel te horen dat aanschaf onmogelijk was. Ik had geen aankoop geschiedenis. Toen kwam ter sprake het passen en mogelijk aanschaffen van de Wempe Iron Walker. Bij aanschaf zou ik op de lijst komen te staan. De Wempe Iron Walker was prachtig. De 40 mm te groot maar de 36 mm variant perfect. Ik ging voor de witte wijzerplaat. Maar. En ik had het hier op het forum ook al gelezen. Ik kreeg de sluiting zelf niet open. Ik heb wat last van krachtverlies in de handen. Dit was een domper. Ik gaf aan dat ik hier even over moest nadenken. Ging de sluiting soepel had ik gekocht of ik nu wel of niet op de lijst kwam te staan voor een Rolex. Maar goed. Niet gekocht en op de terugweg in Leipzig nog even langs mijn favoriete antiquairs gegaan. En jawel. Een Glashütter Uhren Betriebe (GUB). Mede door mijn overleden horloge vriend voorheen altijd onderwerp van gesprek. Het is een Specimatic. Het model waar ik al jaren naar op zoek was. Met datum dus kaliber 75. 20 micron verguld. Uur en minutenwijzer zijn de zo genoemde Blockzeigers. Moet dus uit de jaren 70 stammen. Volgens de antiquair 1972. En daar kon die wel eens gelijk in hebben. Op de achterkand staat made in germany. Het gaat om een export model. Na de wederzijdse erkenning van Oost en West Duitsland gebruikte GUB voor export naar het westen vanaf 1973 het Engelse made in GDR. Gelijk bij thuiskomst bij mijn vaste adres de geigerteller voor de zekerheid laten meten. Niks gelukkig aan de hand. Gelijk een mooie leren band er op laten zetten. ik zal nu stoppen anders ratel ik maar door. Tijd voor de foto’s. Onverwacht. Anders dan ik dacht maar ik ben er erg blij mee. Hier volgen de foto’s.