Even in het ‘wristwatch battles’ topic mijn kop opgestoken gisteren. Ik was op zoek naar een zorgeloos te dragen horloge met fatsoenlijke waterdichtheid en veel comfort.
De twee kandidaten waren de Tudor BB Pro en de Tag Heuer Aquaracer.
Vandaag beide (weer) bekeken. De BB Pro leverde meteen de nodige twijfels op. Ik weet niet wat me stoort, maar hij klikt net niet.
Ik had een aardige aanbieding gezien op een Aquaracer. Vorige versie met nog volledig gebrushte band en egale wijzerplaat (i.p.v. de fumé plaat). Veel mooier dan de nieuwe 40mm versies in mijn ogen.
Te koop bij een ad waar ik goede ervaringen mee heb. Daar aangekomen viel mijn oog echter ook meteen op een jonge occasion, onderstaande Ebel. Niet te groot met 43mm?
Eenmaal om de pols bleek dat enorm mee te vallen en viel ik toch (weer) voor die typische kastvorm.
Ook een model uit een vorige generatie. Ruim een jaar oud en in uitstekende staat. Automaat. Met stalen en rubberen band (met quick change).
En zoals vaker, op het laatste moment toch een andere keuze dan waar ik eigenlijk voor kwam.
Goed waterdicht, comfortabel, met keurige Eta met chrono module (mooi plat ogend).
Dus daar is de nieuwe ‘beater’. Vast geen allemansvriend, maar Ebel heeft een speciaal plekje bij me.
Ik vind hem erg mooi, maar ik ben dan ook een beetje een fanboy. De afwerking is gewoon erg goed voor het geld en ik heb een zwak voor die karakteristieke kastvorm. Deze banden heb ik ook gehad op mijn Discovery; erg fraai en comfortabel, en makkelijk te wisselen.
Ik moet wel zeggen dat hij wat groot oogt, ook al weet ik dat wristshots altijd vertekenen.