Als je de hele tekst wilt lezen, neem gerust eerst een kopje koffie en ga er bij zitten. Ik bleef namelijk maar schrijven. Sorry, not so sorry. Ik maak het goed met een heleboel plaatjes. Beloofd, promis, juré en anders scroll je maar door 
.
Eigenlijk begint het verhaal van deze NA goed 2,5 jaar geleden toen onze oudste zoon op zijn 16 jaar zijn verjaardsdagswens deelde met ons voor als hij 18 jaar zou worden. Hij wou heel graag een reis naar Japan ipv een groot feest. Wij waren er zeker niet rouwig om want Japan stond reeds lang op onze persoonlijke wishlist.
Met de reis in voorbereiding begon ook het plan bij mij te rijpen of we daar geen klokje zouden scoren voor ons beide als aandenken. Het klokje zou sowieso Japans moeten zijn. Na wat verdere prospectie en een hele boel foto’s, videos en artikels zou mijn hoofddoel een Grand Seiko worden. Niet echt origineel maar wel direct een hele mooie toevoeging aan de verzameling. En na de Spring Drive live in actie te hebben gezien was kogel door de kerk.
Hoe fascinerend en hypnotiserend is me dat? Om dan nog niet te spreken van die afwerkingsgraad, dat detail en die polishing. Een GS Spring Drive aub als mijn extra "speel"budget het tegen dan zou toelaten. En als het even kan een mooie, sprekende textured dial want die zijn onbeschrijfelijk fantastisch. Heb ik direct een dresser for life.
De reis stond voor de deur en mijn speelbudget was inmiddels gekortwiekt wegens een veel vroeger dan geplande NA eerder op het jaar. Zie hiervoor mijn andere NA in het groen. Na het verwijderen van wat overtollig vet in de andere hobbies en ook in mijn verzameling, toch nog genoeg beschikbaar om misschien ergens in het grijs een SBGA465 of misschien Snowflake in deftige tweedehandsstaat aan dito prijs te kunnen scoren.
Over een Taisetsu of Shunbun spreken we niet want daar zaten ze bij Watchnian, Ginza Rasin en consoorten zelfs boven dealerprijs voor deze modellen. Huh hoe dan, het is toch geen Rolex??? We zien wel eens we daar zijn.
Ondertussen zit de reis er enkele weken op. Mijn vrouw en ik komen absoluut in de nabije toekomst terug naar dit wonderbaarlijke land en zijn volk (maar dan wel als het iets frissers is).
Maar hoe verliep die Grand Seiko zoektocht dan?
Tijdens ons shoppingmoment in Tokyo moest ik natuurlijk eens binnenspringen in het Seiko house en het museum daarboven bezoeken. Ik zou het iedere liefhebber aanraden om al die schoonheid en geschiedenis met eigen ogen te zien.
In de winkel zelf eens gepolst of ze geen 465, Snowflake, Taisetsu of Shunbun liggen hadden om te bekijken. Mijn verbazing was groot toen de winkelbediende mij vertelde dat ze niets op stock hadden. En de teleurstelling nog groter toen ze na een rondje bellen en online checks mij ook liet weten dat al de andere GS boutiques in heel Tokyo ze ook niet hadden liggen. Dat verklaarde wel direct waarom de prijzen in het grijs buiten verwachting hoog lagen.
Misschien wat meer geluk in de department stores? Maar ook daar noppes. Zoon ontdekte wel de Oceanus lijn die hij super vond. Maar omdat hij thuis nog aan een vette G-Shock Master of G dacht, wou hij nog niet direct kiezen. Niet erg hoor, we komen die wel nog tegen op onze reis…
Ondertussen hadden al de grijze mannen die ik rond Ginza kon bezoeken geen 465 of Snowflake meer. En boven retailprijs voor 2de hands doen we lekker niet voor de andere modellen. En wat ze wel hadden was mijn smaak niet. Deze kwam nog het meest dichtbij.
Het gezin had het in Tokyo ondertussen wel gehad met mijn sidequest.
Ook in Matsumoto vond ik niets en kwam de zoon zelfs geen Oceanus meer tegen, laat staan een Master of G naar zijn smaak. Maar het kasteel daar is wel een bezoek meer dan waard.
Dan op voorhand maar een mailtje gestuurd naar de AD van onze volgende stad. Ook daar noppes. Omdat er vlakbij ons hotel daar een high end department store is, toch eens gaan kijken met de zoon terwijl de rest in het hotel wat ging rusten en ontspannen. Ook daar niets beschikbaar voor ons beiden. Op weg terug naar het hotel nog 2 andere winkels binnengestapt met telkens hetzelfde resultaat. Vlak tegenover het hotel nog een laatste winkel bezoeken vlak voor sluitingstijd. Natuurlijk geen GS die ik zocht maar lo and behold wel Master of G en Oceanus.
Ik ging er even bij zitten terwijl de zoon enkele modellen ging passen…eenmaal rond de pols was de keuze direct gemaakt. Nu nog de kleur…groen of toch blauw. De verkoopster vond groen beter passen en dus koos hij voor blauw. Zoon stralend in de zevende hemel met zijn blauwe sunburst JDM Oceanus. Een mooie upgrade voor mijn 18jarige die tot dan een Casio F91W droeg.
Hiermee was voor mij de zoektocht eigenlijk geslaagd ook al had ik niet mijn gehoopte GS. Mijn zoon zo zien genieten was meer dan voldoende.
Ondertussen had Ginza Rasin wel een mooie 465 binnen de dag nadat ik hen in Tokyo bezocht had. Ik wou deze nog laten doorsturen naar Osaka wanneer we daar zouden zijn later tijdens de reis, maar op het moment dat ik de mogelijkheid had om de transfer aan te vragen, was de 465 reeds verkocht. Dit wordt dus een net niet verhaal.
Tijdens onze laatste dagen in Kyoto toch even mailen naar de GS boutique daar. Enkele uren later reply met de melding dat ze buiten de Taisetsu al de modellen die ik zocht op stock hadden! Terwijl de kinderen tijdens de middag in het hotel gingen schuilen tegen de verzengende plakkerige hitte, samen met mijn schat op weg. Ik had inmiddels een professionele meevaller welke zich positief vertaalde naar mijn shoppingbudget.
Na een hartelijke ontvangst, de beschikbare modellen geduldig, met zorg en nauwkeurig vanuit alle hoeken bekeken, besproken en geanalyseerd. Allemaal echte pareltjes.
Tijd om er enkele te passen. Deze wordt het niet…en deze speciale manual wind is toch wel een te grote hap uit mijn budget…en die, waar ik zoveel over gehoord en gezien heb en mijn eerste keuze was, is eigenlijk een beetje lauw en doet me niet veel nu ik hem aan de pols heb…maar deze…ja…hij voelt onmiddelijk goed, hij staat me…het plaatje klopt…en wat is hij verdomd mooi…zie die subtiele kleurschakeringen…en in het directe zonlicht is hij volledig anders…en vrouwlief is ook direct overtuigd. “Schat, deze mag je niet laten liggen. De yen staat laag, geen btw en overal elders is hij veel duurder of niet beschikbaar.” Meer overtuiging had ik niet nodig. Dit wordt 'em. Een Shunbun begod.
Tijdens het sizen en afsluiten van de koop wist men mij te vertellen dat ik eigenlijk heel veel geluk had want tot enkele dagen voordien hadden ze geen enkel van die modellen in stock. Ze waren juist de dag voordien beleverd met een beperkt aantal stuks. De timing moet dus maar 1 keer juist zitten.
En zo hebben we als vader en zoon, naast de vele mooie herinneringen aan deze reis, een mooi aandenken dat ons nog vele malen zal herinneren aan deze mooie tijd. Deze GS zal dan ook later naar hem gaan en zal een mooie combinatie vormen met zijn Oceanus.
Binnen 4 jaar wordt de tweede zoon 18 en aangezien we beide duiken, heb ik reeds een goed vermoeden welke richting het dan zal uitgaan. Zowel qua bestemming alsook qua uurwerk keuze en combinatie. 
Bedankt voor het lezen. Op naar meer plaatjes van deze bloedmooie/geile Shunbun. Het contrast tussen indirect daglicht en vlak in de ochtendzon is onwezenlijk.
En nu zonder direct zonlicht.
