Onlangs vond ik op mijn favoriete veilingsite dit exemplaar. Qua conditie in de categorie ‘zo vind je ze niet vaak’. Kennelijk vonden meer bieders dat, want ik moest flink doorbieden om een kans te hebben deze te ‘winnen’. Maar tot mijn verrassing en tevredenheid bleek ik toch voor een redelijk bedrag de hoogste bieder.
Kort en goed: eindelijk eens een echt keurig horloge voor bij de zeldzame keren dat ik een net overhemd draag. Eentje die plat genoeg is om dan zonder gedoe onder de manchet te passen.
Maar wel vintage! En in praktisch ongedragen staat, zeg maar near mint. En met een spierwitte emaille wijzerplaat. En nog klassiekere cijfers (Breguet) en wijzers kan niet. En met een verkeerd bandje. Ik hou niet van metalen bandjes. En al helemaal niet van goudkleurige metalen bandjes. En al helemaal helemaal niet van het type fixoflex metalen goudkleurige rekbandjes. Dus ondanks dat het meegeleverde bandje er ook als nieuw uit ziet heb ik die er onmiddellijk afgehaald. Kon ik er toch nog een beetje wat aan prutsen.
Zie hier onder de mooie foto’s van de verkoper:
Het epileerbandje heb ik vervangen voor een redelijk neutraal uitziend bruin suède bandje, waarmee naar mijn mening de fraaie eenvoud van dit zeer klassiek vormgegeven horloge wat beter tot zijn recht komt. Voor het horloge zelf was een zacht poetslapje om de vingerafdrukken en de stofjes te verwijderen voldoende. Aan het uurwerk was géén werk, want dat is net zo schoon en heel als het horloge aan de buitenzijde en het loopt vlekkeloos op tijd. Normaal vind ik het altijd wel leuk als er wat werk is aan een horloge. Hier is eigenlijk geen lol aan te beleven dus, maar het is ook wel aardig om een paar horloges in de collectie te hebben die nu eens niet duidelijk een zwaar leven hebben gehad of waar een Neanderthaler mee aan het prutsen is geweest. Verder kan ik er niet zo veel over zeggen, dus hieronder alleen nog maar wat gegevens en wat plaatjes van het horloge zelf.
De Mikrolisk merken database en de Roze Pagina van wijlen Dr. Ranfft zeggen er dit van:
Een Precimax (het merk schijnt later in Chinese handen te zijn gekomen). Deze is nog origineel Zwitsers, uit medio jaren 60 van de vorige eeuw. Uitgerust met een redelijk standaard uurwerk, het AS 1950/51 werkpaardje, dat na zo’n 65 jaar (mogelijk) nauwelijks gewerkt te hoeven hebben, momenteel nog steeds moeiteloos de minuutjes wegtikt.
Voor wie nog wat meer over dit wat in de vergetelheid geraakte merk wil weten, klik op deze link:
https://www.time2tell.com/en/history-of-the-brands/611-the-true-story-of-precimax-watches.html
Dat was het weer voor vanavond en vannacht.
Tot een volgend verhaaltje en voor nu: welterusten, of misschien, als je nu al slaapt, voor straks: goedemorgen!
Lex
