Ik heb de laatste tijd best wel een aantal nieuwe horloges gekocht, geruild en weer verkocht. Stuk voor stuk prachtige horloges die ik had aangeschaft omdat de specs precies goed waren of omdat ik gewoon een goede deal kon doen. Oftewel ik probeerde een per definitie irrationele hobby als de onze toch rationeel aan te pakken.
Maar in tegenstelling tot sommige horloges zoals mijn Tag Heuer Carrera en mijn Longines Spirit waarnaar ik vaak langdurig verliefd kan blijven staren werd ik het van mijn aankopen gewoon niet warm of koud.
Op mijn nieuwe aankoop had ik al wel een jarenlange stiekeme crush. Toen deze hier op het forum te koop kwam ben ik dan ook snel gaan passen bij een AD waar ik in de buurt was. Daarna heb ik snel contact opgenomen met Peter en hadden we de deal snel beklonken. In tegenstelling tot mijn eerdere aankopen voldeed deze niet exact aan mijn wensen. Met name het gebrek aan microverstelling op de overigens prachtige stalen band is jammer. Maar toch voelde ik me meteen:heart_eyes:. Gisterenavond na de overdracht de stalen band meteen op maat gemaakt, maar nu eerst toch maar de leren band erop gezet omdat de vintage vibes hierbij nog beter naar boven komen.
Haha het is ook niet helemaal te vergelijken met wat ik voor mijn vrouw voel hoor😜. Het blijven inderdaad maar dingen. Maar als het geen gevoelens oproept waarom zou je dan überhaupt een (duur) horloge kopen?