Heel leuk verhaal om te lezen, dankjewel!
1 like
Heel leuk dit!
Die ‘Bonklip’ is toch leuk?
De goudkleurige kast past prima! En naast “issued” horloges had je ook contracthorloges en horloges die via de surplus-achtigen werden verkocht. Dan kon je als militair op de basis goedkoop spullen kopen (en verpatsen buiten de basis).
Knap gedaan Lex, wat een bullseye, die kast op jouw bureau (en wij lezers snappen nu allemaal dat dit niet jouw bureaukast betreft).
2 likes
Heel mooi geworden Lex!!
Die goud kleurige kast staat ook goed hoor!!
Leuk leesvoer (let niet op de Speedmaster op de foto)
Morgen overhoring!
This is public finance by way of product design. The state didn’t exactly subsidize Omega, though the Swedish contract almost certainly helped keep the enterprise afloat through the war, it acted almost as a retailer of the wristwatch company. It was fiscal commercial intervention through a government-approved and sold consumer good designed to generate revenue for a specific budgetary need, without resorting to tax policy.
That makes the Suverän model not just clever, but rare policy. Governments frequently tax what people want, but Sweden simply sold what people wanted and kept a margin.
2 likes
Mooi zeg. Erg leuk om je verhaal te lezen.
1 like
Wat een geweldig verhaal weer Lex. Als Zwedofiel word ik hier altijd weer heel erg vrolijk van.
1 like
Erg leuk verhaal en een verrassend resultaat.
1 like
Inderdaad een bijzonder en redelijk uniek overheids initiatief in oorlogstijd, waarbij Zweden èn Zwitserland overigens neutraal waren.
Twijfelachtig.
Ik denk dat ook de Zwitserse overheid wel staatssteun verleende door de aanschaf of subsidiering van partijen kwaliteis horloges om de handel in moeilijke tijden aan de gang te houden. Het Zwitserse wehrmachtswerk? Dat als zodanig nogal eens in Duitse (!) horloges terecht kwam? (De AS 1130 in Junghans horloges onder een ander kaliber nummer). Daarnaast was de verfoeilijke Zwitserse kartelregeling voor de horloge-industrie uit de jaren 40 en 50 bij wet geregeld!
Ik kende het Omega Suverän verhaal, het is naar mijn mening ook niet veel meer dan een wat vastgeroest narratief. Er hangt een beetje dezelfde mythische romantiek omheen als bij de Engelse ‘Dirty Dozen’ horloges, waarvan overigens een niet gering aantal door de diverse merken pas ná de capitulatie van de Duitsers in '45 is vervaardigd. Omega had ook hierin nogal een flink aandeel en behalve de promotie waarde van die deelname zullen ze er ook verkoop technisch nog wel wat aan gehad hebben. En niet gering deel van de Dirty Dozen productie is - vanuit stock - vrijwel direct in de particuliere / burger handel terechtgekomen.
Iets dergelijks is denk ik ook met die Omega Suveräns gebeurd. Als je naar het aanbod kijkt valt het op hoe veel van die exemplaren in n.o.s. / mint / nieuwstaat lijken te zijn. Ik ben er van overtuigd dat ze (althans de meeste) echt zijn, gezien de reputatie van de sjieke veilingsites waar ze doorgaans worden aangeboden. De meeste van die veiling sites vermelden ook dat verhaal van de Zweedse overheid die die dingen aan had gekocht om ze aan belangstellenden (?) te (laten) verkopen. Om de oorlogskas te spekken? Meermalen wordt ook vermeld dat die bestelling een limited edition karakter had. Als je weet wat oorlogstuig en oorlog voeren kost, zal de opbrengst van dat relatief kleine aantal Omega’s - hoe duur ook - niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat geweest zijn. Dat (o.a.) doet mij twijfelen aan de authenticiteit van dit ‘narratief’.
Horloge: Zelfde merk. ‘Suverän’ op de wijzerplaat, zelfde model kast. Ook de èchte Omega Suverän had een aantal verschillende wijzerplaten, elke variant had een eigen model nummer. De zwarte zie je ook wel terugkomen in het vintage aanbod op het web. Het lijkt er warempel op dat er een -als het ware- gekloonde simpeler / goedkopere versie van die serie vervaardigd is onder het merk Suverän, zonder de Omega vermelding. Ook het uurwerk is anders; eenvoudiger dan het originele manufactuur uurwerk dat in de echte Omega Suveräns zit. Had de gewone man ook wat.
Bandje: niet het zelfde. Het bandje in jouw verwijzing ziet er uit als het bekende degelijke Zweedse stijl bonclip achtige bandje. De versie waar je het ene eind vast monteert aan een springbar en het andere eind met dat platte haakje achter de lege springbar haakt om het horloge aan de pols te doen.
Mijn bandje wat ik meekreeg op de Suverän is veel simpeler en primitiever, slecht gemaakt ook. Blik.
Op de originele caseback van het horloge zoals ik het binnen kreeg staat dit nummer:
Uiteraard is de caseback van het donor kastje waar het uurwerk nu in zit een andere.
Zie jij een betekenis of verwijzing in dit nummer, Dennis?
3 likes
Nee, ik weet niets van dit merk, behalve wat ik hierboven heb gedeeld. Maar het lijkt mij nuttig om vast te leggen voor toekomstige speurneuzen.
Ik had gewaarschuwd dat ik zou overhoren. 
Nog even over de aanname dat de Omega Suverän veel bij de burger terechtkwam - dát was precies de bedoeling. Met de aanschaf van een horloge, dít horloge, steunde je als burger direct de overheid en defensieuitgaven.
Dat stond hier:
In the 1940s, Sweden found a way to fund its military without resorting to raising taxes or issuing war bonds—it sold luxury watches. The Omega Suverän was a luxury good, but it wasn’t taxed; it was instead sold directly to consumers by the state. The Suverän model wasn’t about discouraging luxury, it was about monetizing it.
2 likes
Haha!
Klopt helemaal. Maar ik blijf erbij, naast dat het een wat wonderlijke manier van overheidssteun is om vervolgens voor diezelfde overheid de (defensie) begroting weer sluitend te krijgen, het een manier is die ver buiten de zinnige verhouding van lasten en baten valt. Ook in de jaren 40 en 50 kostte ‘defensie’ al miljarden. De opbrengst van - laat het er eens een paar duizend zijn - dure horloges lijkt mij daaraan geen zinnige bijdrage te leveren.
Ik had al eens geroepen: een Rolex Oyster kostte in die tijd ca. 300 - 500 gulden. Wat zou zo’n Omega Suverän dan moeten opbrengen?
Een rekenvoorbeeld; maak het eens extreem: 100.000 van die horloges (dat zijn het er zeker weten nooit geweest) à 1000 gulden per stuk? (dat hebben ze denk ik nooit gekost) Dat is 100 miljoen Hollandse guldens (geen idee wat de koers in Zweedse kronen toen was, dus voor het gemak even in guldens).
Zelfs bij zo’n extreem overdreven schaalvergroting van de mogelijke verkoopcijfers, bleef het een druppel op een gloeiende plaat. Een eenvoudige belastingverhoging, voor met name de hogere inkomens, zou toen (en nu ook nog), zeker onder oorlogsdreiging, veel effectiever en ook acceptabeler zijn geweest.
2 likes
Maar het feit blijft dat ze kozen voor het horloge. Alle bronnen hebben het over een laag duizendtal.
Dus we kunnen hoog en laag gaan springen, de Omega Suverän uitgave via de Zweedse overheid heeft bestaan en was bedoeld om op een sympathieke, onorthodoxe manier een begroting rond te krijgen.
Het Socialistische gedachtegoed zoals jij schetst hadden ze op dat moment niet hoog in het vaandel staan. 
1 like
Precies. Ze zijn er echt en die actie heeft de wereld een aantal nog steeds te vinden en te verwerven zeer fraaie horloges opgeleverd.
Lief en naïf?
Behalve in Zweden? Hele dure en hele exclusieve horloges voor hele rijke mensen?
1 like
Wat bedoel je precies? Ik probeer het niet te emotioneel en groots te maken, dus ik zet gewoon uiteen wat ik aan informatie kan vinden. In de hoop dat we ook wat gaan vinden over jouw horloge. Soevereiniteit is hier het sleutelwoord.
De Zweedse overheid was tijdens WWII erg pragmatisch en de communisten en socialisten mochten niet meeregeren.
Coalition Governance: To protect neutrality and ensure stability, the SAP formed a grand coalition in 1939 with the Farmers’ League, the People’s Party, and the Conservative Party. Only the communists and fringe socialist groups were excluded.
De Zweden deden zaken met de Zwitsers, maar ook met de Nazi’s (uit angst om anders bezet te raken). Maar intern hielden ze het socialisme op afstand in hun politiek. De horlogedeal met Omega is slechts een voorbeeld hoe ze de economie probeerden draaiend te houden, want die was uiterst wankel in oorlogstijd.
Maar natuurlijk beste Dennis, ik was een beetje cynisch, of sarcastisch, of hoe noem je dat? 
Maar natuurlijk! en zeker in die tijd. Men was er doosbang voor. Rood moest dood.
Dat is helemaal waar.
Maar wat dacht je dan van de Zwitsers? Omega gaf ook niks weg!
En de Zwitserse industrie, wat deden die?
Oerlikon? Daar maakten en maken ze niet alleen locomotieven…
Kern? Daar maakten en maken ze niet alleen passers en verrekijkers…
Maar alle gekheid op een stokkie… het gaat hier over klokkies!
En deze discussie is weer eens een andere dan alleen de gebruikelijke uitwisseling van gedachten over (horloge)techniek, design en de ethiek van gekloonde Chinese horloges.
Ik kan zo’n gesprekje als dit, ook hier in het openbare deel, dan wel waarderen. Maar laten we het niet te politiek of ideologisch maken. Zo ingewikkeld zijn die horloges nou ook weer niet.
2 likes
Copy-paste:
Teriam was een horlogemerk. De toevoeging “Suverän” (Zweeds voor Soeverein) werd destijds door verschillende horlogemerken gebruikt, waaronder ook bekende merken als Tissot en Certina.
Van Tissot en Certina nog niets gevonden, dus hoe het Google algoritme daarbij komt is gissen. Wel deze:
Je snapt hopelijk waar ik naar op zoek ben: meer horloges die voldoen aan de “aanbestedingseisen” van het Soevereine Zweden en andere meeliftende merken. Helemaal duidelijk is mij nog steeds niet hoe we het merk van René Brandt en Omega nou in verband kunnen brengen met Suverän-aangeduide horloges in Zweden. Maar interessant klinkt het wel.
Zweedse chocolade! Hier anders uitgeschreven. Suveraen.
2 likes
Teriam is ook zo’n Zwitsers merk voor (voornamelijk) de Zweedse markt. Ik heb er zelf één. (zonder de modelnaam Suverän). Maar dan ook wel weer een bulls eye.
Wel een heel andere fabrikant.
Ok, gaatie: De eerste die je laat zien
is denk ik vrijwel zeker een dames horloge, gezien de grootte verhouding tussen kroon en kast en het dames bandje.
De tweede
is geen Suverän maar een (ongetwijfeld Zweedse) Atlantic en heeft een andere wijzerplaat met een grappige railroad track met brede puntjes.
De derde
is een bullseye Teriam die erg lijkt op die van mij, maar met een veel lichtere wijzerplaat en een kleine seconde i.p.v. een centrale secondenwijzer.
In mijn Teriam zit een redelijk zeldzaam Nouvelles Fabriques Tavannes 54 uurwerk, in die Teriam met de gele plaat die jij laat zien dus ohne zweifel iets anders.
Jawel, die Lisona
is er ook weer zo een. Maar ook een ‘Zweed’, denk ik, gezien de spelling van Suverän met a umlaut. Anders had er Suverain gestaan.
Wel een mooie trouwens met die blauw-grijze ring.
Schat de waarde van die toevoeging Suverän als modelnaam overigens niet te hoog in. Het was denk ik ook een soort modenaam die het in Zweden wel lekker deed, vooral in combinatie met de zeer populaire militaire bulls eye wijzerplaten in die tijd.
Ik zie Suverän (Soeverein, Koning) ook als nogal cliché toevoeging analoog aan termen als ‘Royal’, King (Seiko!), Super, De Luxe, etc.
Grappig voorbeeld: ik heb een Zwitserse / Zweedse bulls eye met het merk ‘DROTT’. Dat is oud Noord-Zweeds voor Koning. Die dingen zijn knetter zeldzaam en hartstikke Zwitsers qua fabricaat, maar je vind ze alleen in Zweden. Er zit een ETA 1120 uurwerk in, Wat dan toch weer, met wat kleine verschillen, heel erg lijkt op het manufactuur 30T2 uurwerk van Omega.
Boven: Mijn oud-Zweedse Koning Drott met ETA 1120
Onder: Omega Süverän variant met eigen manufactuur uurwerk, kaliber 30T2 PC AM.
van de website: https://www.gearpatrol.com/watches/a36580046/omega-suveran/
En zo kunnen we nog wel een poosje verder, je kan er dus een boek overschrijven:
“Swedish Military bullsyey watches of the 1950-ties” … of zo iets… 
Gat in de markt voor horloge freaks.
4 likes