Prima toch. Pikken wij het op. ![]()
Maar die marktwaarde is dan wel een constante.
Prima toch. Pikken wij het op. ![]()
Maar die marktwaarde is dan wel een constante.
Wat heb jij tegenwoordig nog in de collectie zitten?
Ik huil nog elke dag dat ik niet in 2017-2018 de trigger heb overgehaald bij AVW voor zo’n mooie kleinere maat Aquanaut. Destijds goed te krijgen voor ruim onder de 20K. ![]()
![]()
![]()
toen gekozen voor een DJ en wat geld in de zak gehouden.
Constanten.
Oh en een zenith. ![]()
Ik herken dit. Dit is vooral sinds de invloed van het internet en sociale media is gegroeid steeds belangrijker geworden. Horloges zijn steeds meer een hype object geworden. Aan de ene kant jammer omdat het steeds minder om de geschiedenis en ambacht en meer over de oppervlakkige dingen en speculatie gaat. Aan de andere kant brengt het wel nieuwe mensen in de hobby die op termijn ook wat diepgaander ermee bezig kunnen zijn (in ieder geval een gedeelte ervan).
volledig akkoord !
Maar er is vandaag iets extra bijgekomen, het aantal kopers/ verzamelaars/ investeerders nam sterk toe. En ik zet er bewust investeerders bij omwille van :
Dat horloges steeds schaarser worden, heeft vooral te maken met de vraag die sneller groeit dan het aanbod. De productie stijgt wel, maar de vraag neemt in verhouding nog veel sterker toe. Daardoor ontstaat er effectief meer schaarste.
Dat fenomeen hangt grotendeels samen met een nieuwe groep kopers die horloges ook als investering beschouwen. Misschien is “investeren” niet het ideale woord, maar het is wel een realiteit. Ik zal nooit beweren dat horloges de beste investering zijn, maar feit is dat ze op lange termijn vaak in waarde stijgen.
Het is daarbij belangrijk om goed te weten wat je koopt. Tweedehands kopen kan bijvoorbeeld interessant zijn, omdat de grootste waardedaling, pakweg 30 tot 40 procent, meestal al door de eerste eigenaar is genomen. Kijk je naar grafieken op platforms zoals Chrono24 of gelijkaardige websites, dan zie je dat veel horloges, en dan heb ik het niet over uitzonderingen zoals stalen Daytona’s, Aquanauts of Nautilussen, maar over modellen zoals een Breitling of een Omega Speedmaster, een duidelijke stijging kennen. Vergelijk de tweedehandsprijzen in 2000, 2010 en vandaag, dan zie je wel degelijk een sterke groei.
Is dat beter dan de Standard & Poor’s 500? Nee. Maar is het beter dan een klassieke spaarrekening? Absoluut. Daarom is het niet onlogisch dat mensen horloges steeds vaker als een onderdeel van hun vermogen zien.
Daarnaast zie je ook een verschuiving in de kunstmarkt. Waar verzamelaars vroeger zonder moeite miljoenen euro’s neertelden voor schilderijen, beeldhouwwerken of antiek, vinden sommigen nu ook hun weg naar de horlogewereld. Voor mensen die gewend zijn om één tot tien miljoen euro uit te geven aan kunst, voelt de horlogemarkt nog relatief jong en toegankelijk aan. Met, in hun ogen, bescheiden bedragen kunnen ze al topstukken aankopen.
Voor een deel gebeurt dat vanuit investeringsperspectief, maar ik ben ervan overtuigd dat velen daardoor ook het vakmanschap en de ambacht van horlogerie leren kennen en waarderen. Dat zal de markt alleen maar verder doen groeien.
Vaak wordt er ook verwezen naar de piek tijdens de COVID periode, toen sommige horloges absurde prijzen bereikten. Vandaag klagen mensen dan dat bepaalde modellen in waarde zijn gedaald. Maar dat is logisch, want na zo’n uitzonderlijke en eigenlijk onterechte piek volgt vanzelf een correctie.
Kijk je echter naar het grotere plaatje, bijvoorbeeld over twintig jaar, dan zie je bijna altijd een stijgende lijn. Soms gaat die wat te hard omhoog, soms corrigeert ze naar beneden, maar op lange termijn blijft de trend positief. En net dat blijft nieuwe kopers aantrekken.
Ik neem vaak het voorbeeld van de stalen Daytona. Ik koop al horloges sinds 1995, dus dat is ondertussen behoorlijk lang. Mijn eerste horloge was een Rolex Submariner in staal. In die periode keek ik ook naar de stalen Daytona, toen nog de referentie 16520. Die kostte, als ik het mij goed herinner, ergens tussen 140.000 en 160.000 Belgische frank, wat neerkomt op ongeveer 3.500 tot 4.000 euro. Ook toen bestond er al een wachtlijst voor dat model, maar die lag rond twee tot drie jaar.
Vandaag hoor je vaak dat er te veel horloges geproduceerd worden en dat Rolex de productie blijft opdrijven. Dat klopt op zich, maar de groep geïnteresseerden groeit nog sneller dan het aanbod. Neem diezelfde Daytona, maar dan de huidige referentie 126500. Die is vandaag simpelweg niet meer te krijgen. En dan spreken we niet over een wachtlijst van twee of drie jaar, maar over een situatie waarin je er vaak zelfs niet op geraakt, tenzij je voldoende uitgeeft of de juiste connecties hebt.
Doordat ik al zo lang met horloges bezig ben, ken ik een aantal dealers vrij goed. Goed genoeg om er open en eerlijk mee te kunnen praten, zonder dat ze mij iets proberen wijs te maken. Wanneer ik vandaag zo een bevriende officiële Rolex dealer binnenstap en vraag naar de wachtlijst voor een Daytona, krijg ik telkens hetzelfde antwoord. De kans dat je überhaupt op de lijst komt, is klein. En als het al lukt, mag je jezelf gelukkig prijzen. ( zelf heb ik het geluk door die 3 decennia elkaar te kennen niet achteraan op de lijst komen maar voor velen is dat niet van toepassing)
Bij de meeste dealers loopt die wachtlijst op tot tien jaar of zelfs langer. Uiteraard is dat niet voor iedereen hetzelfde. Wie een grote klant is en regelmatig aanzienlijke bedragen uitgeeft, zal sneller vooruitgeschoven worden. Maar voor iemand die af en toe een bescheidener horloge koopt, ziet het er anders uit. Dan is die wachttijd van tien jaar vaak gewoon de realiteit.
Een goede vriend van mij zit precies in die situatie. Hij heeft bij dezelfde dealer al meerdere horloges gekocht, onder andere een Oris, één of twee Omega modellen en ook een paar Rolexen, waaronder een Submariner en een Milgauss. Toch staat hij al acht jaar op de wachtlijst voor een stalen Daytona en heeft hij die nog steeds niet gekregen.
Grijs dan maar!
is idd vaak de beste optie.
Voelt een beetje dubbel, moet ik je al condoleren of niet, en als de erflater al is overleden en jou zo een mooi horloge achterlaat moet ik je eigenlijk ook wel weer feliciteren.
Ik zou zeggen, post eens hier een foto van de Nautilus, dan kunnen al heel veel mensen je iets meer vertellen.
Verder zou ik je aanraden zelf heel goed in te lezen over het betreffende model en referentie.
Dank je wel, het overlijden heeft al een tijd geleden plaatsgevonden en is er bijzonder veel tijd gemoeid met de nalatenschap. Ik zal tzt zeer zeker een afbeelding plaatsen en heb me ook al ingelezen hoor maar ik kan hier niet zo snel iemand vinden die me met mijn vraag kan helpen dus vandaar dat ik dit hier uitzet. Belangrijk deel hiervan is ook de taxatie… we leven wel in Nederland als je begrijpt wat ik bedoel ![]()
Dus cash belangrijker dan emotionele waarde?
(Of lees ik het verkeerd)
Zal wel nodig zijn voor de belastingaangifte ![]()
Niet laten vallen, niet oppoetsen/polijsten!
Gecondoleerd. Bovenstaand begrijp ik niet helemaal.
Maar afhankelijk van de referentie en de staat ligt de waarde tussen de 50k en de ……
Dus laat even weten welke ref het is en welke plaat er in zit, is het staal, goud, platina, met of zonder stenen, of heeft die een Tiffany blauwe of misschien wel groene plaat. ![]()
Nee idd heeft te maken met de belasting helaas
Het gaat om een 5811 1G met een blauwe plaat (denk ik zo vanaf de foto)
Dan zou het horloge in de afgelopen 4 jaar moeten zijn aangeschaft.
Dan zou er geen service nodig moeten zijn en er zeer waarschijnlijk nog wel ergens een factuur aanwezig moeten zijn of een hele andere stapel met horloges om deze voor retail te krijgen.
Klopt idd alle bescheiden zitten erbij
Met doos en papieren?
Ja, compleet