Patina Go en No-Go, waar liggen je grenzen?

Er zijn hier veel liefhebbers van patina op vintage horloges, maar om eens de knuppel in het hoenderhok te gooien, waar liggen voor jullie de grenzen; wat is Go en wat is No-Go?

Ik trap af: (willekeurige plaatjes van internet)
Go, lichte verkleuring van de dial, lume verkleurd, prima:

No Go, veel te bruin geworden:

No Go, veel te vlekkerig, dit ding lijkt wel beschimmeld, hier ging bij mij 100% zeker de poetstol overheen: :sunglasses:

Kom maar op met die plaatjes, ik ben benieuwd wat jullie nog wel en wat niet mooi vinden. :sunglasses:

1 (wijzers relumed, jammer) en 2 wél, 3 niet.

1 like

Zolang het egaal is verkleurd zeg ik GO. Als het vlekkerig is vind ik het meestal niet mooi. Of ik het dan zou vervangen is een tweede

hangt van het horloge af , soms is er maar 1 (of tot dat moment geen) van bekend buiten de catalogi
als dan zo’n exemplaar opduikt maakt de staat niet uit

maar van bovenstaande zou ik voor 2 gaan
1 lijkt me een redial / reprint / relume , 3 is te ongelijkmatig om mooi te zijn

Ik zeg altijd maar: Patina is overrated! Voor mij staat het voor vies, smerig, oud, aftands, ik vind een ratrod leuk om te zien, maar niet om zelf te bezitten. #1 Kan voor mij nog wel, de rest laat ik liggen.

2 likes

Ja of nee?

Zit het er mooi uit en is het echt, dan vind ik 't ok. Maar het is uiterst subjectief allemaal.

Mooi en (neem ik aan) echt:


Het is simpelweg een mooie toevoeging. Leuk kleurverloop en weer eens wat anders dan zwart.

Echt, maar niet mooi:

Goed, die bezel is ok, net als de lume. Maar de plaat is zo bijna onleesbaar en dan haak ik af :smile:

Verder heb je ook weer kunstmatige patina die ik wel kan waarderen, zoals nieuwe modellen met zgn. oude lume. Anderzijds vind ik die “verweerde” bronzen kasten weer niks.

2 likes

Zo te zien zit er een scheurtje in de lak van de wijzerplaat maar erg opvallend is het niet.
Verder ziet hij er te mooi uit voor z’n leeftijd dus het zou een redail kunnen zijn.
Maar puur op basis van het uiterlijk zeg ik ja. :smile:

Is geen redial, maar een haastig gemaakte dial (ik zoek het topic er even bij). 70’s, dus niet gek oud.

1 like

De eerste foto heb ik inderdaad niet helemaal gelukkig gekozen, ik zocht iets wat er voor mij nog net door kan maar het lijkt mij inderdaad ook een re-lume.

Als patina mooi verkleurde lume inhoudt vind ik het prachtig. Een vlekkerige wijzerplaat is voor mij een absolute afhaker.

1 like

  • Lume-loss op sommige buitenste indexen (messing plaat schijnt door) 12, 4, 5;
  • Binnenring origineel bijna oranje, nu naar geel verkleurd;
  • Tritium verder eveneens verouderd;
  • Age-cracks in plexi.

Yay or Nay?

1 like

Yay. Geen probleem mee.

Niet, met verkleuringen/vlekjes en dergelijke op de wijzerplaat heb ik niet zoveel moeite. Problemen met de lume zijn voor mij wel een showstopper. Het zou me mateloos irriteren en mijn blik blijven trekken. Je kan er niets aan doen, omdat het dan niet meer bij de rest van het horloge past en de originaliteit is weg. Nee dus.

1 like

Dat vind ik dan weer helemaal niks. Dan heb je een nieuw horloge wat zogenaamd vintage moet lijken…

1 like

Het nadeel van patina is vaak de prijs, op mijn verlanglijstje staat nog een 5513 of 1680, maar wil je een gaaf exemplaar (uiteraard origineel) dan is de vraagprijs tegenwoordig hoger dan een vergelijkbaar nieuw model.
OT: voor mij moet de patina dus echt gaaf zijn, anders heb ik 't idee met “rommel” rond te lopen.

Geen problemen met wat patina.
Dit kan wat mij betreft prima.



Verkleurd plastic ook geen probleem.

Patina kan ook erg mooi staan! (vind ik)

Het laat toch zien dat een horloge geschidenis heeft.


Kijk het kan natuurlijk ook wat te erg worden, maar deze was wel erg goedkoop en leuk om "eens te kijken of ik hem aan de gang krijg…

1 like

De Tissot vind ik juist erg mooi.

Deze zat er natuurlijk al lang aan te komen…

6 likes

Het hangt inderdaad ook van de prijs af, voor een paar tientjes tolereer ik meer dan voor een heel duur horloge, maar er blijven grenzen natuurlijk. :smile: