Hallo mede vintagers!
Net zoals vele verzamelaars ben ik gek op chronos! En al redelijk snel na het krijgen van de "tic" heb ik mn eerste chronograaf aangeschaft.
Natuurlijk was dit een Landeron (Kal. 51). Hij liep niet goed en daartoe heb ik hem schoongemaakt. Toch erg spannend zo`n gecompliceerd werkje. (Dit was ook zeker niet in 1 keer succesvol!)
Na deze moesten al snel meerdere volgen. Hierbij ben ik de Landeron kalibers gaan waarderen. Vaak lees ik op het internet dat mensen ze maar niks vinden, waarschijnlijk door de lage prijs (er zijn er miljoenen van gemaakt) en door de eenvoud. (Het was het Landeron 47 kaliber in de jaren `30 dat voor het eerst het nokkenrad overbodig maakte, best een ingenieuze vinding.
http://www.ranfft.de/cgi-bin/bidfun-db.cgi?10&ranfft&&2uswk&Landeron_47
)
Maar het is wel de eenvoud die prima functioneert en de prijs en aanbod die het aankopen (en repareren) aantrekkelijk maken. Eigenlijk zitten ze goed in elkaar.
Bij een risicovolle aankoop ongeveer een jaar geleden heb ik me per ongeluk een Landeron 39 uurwerk aangeschaft. Dit is echter een werkje dat wel zo`n rad heeft, en stukken aantrekkelijker voor het oog bleek te zijn. Het uurwerk is van erg goede kwaliteit, maar behoeft veel onderhoud.
Ik was aardig gegrepen door de schoonheid, en daardoor open ik zo af en toe de jacht op Baai naar dit kaliber. En dan in het speciaal de klokjes die een restauratie behoeven, anders stijgt het helaas mijn budget te boven.
En zo kwam van de week dit door de drek gehaalde klokje binnen:
Een Nicolet met het mooie caliber. Bij openmaken bleek dat dit best een Frankenstein te kunnen zijn aangezien er vrij slordig op de kloven was gegraveerd “Rensie Watch Co”. Ook viel op dat er een aantal veren waren gebroken:
En toen had ik er 3! Erg handig, want dan is er 1 voor onderdelen.
Na het ontdoen van de kast bleek het horloge er vrij dramatisch uit te zien: Flinke oxidatie alsof het is wezen duiken. Iets wat je toch beter aan andere horloges kan overlaten:
Verder viel ook op dat het horloge naast de deze schade toch ook zeker de moeite waard was om te herstellen. Op de raderen, koppelingen en pallen waren nog duidelijk de freeslijnen herkenbaar en het zou dus best zo kunnen zijn dat het tot het moment van het funeste drama nog weinig gebruikt is, of erg goed is bijgehouden.
De demontage, altijd leuk! Let erg goed op dat je de onderdelen goed gesorteerd houd zodat je de juiste schroeven bij de juiste onderdelen hebt.
Na alle onderdelen (op enkele stelbouten na) uit elkaar te hebben geschroefd kon het vieze werk beginnen! Allereerst moest de grove oxidatie eraf. Dit doe ik altijd met behulp van een glasvezelborstel en een Proxxon mini boormachine met een zachte staalborstel kop. Bij deze 2 dingen moet je wel goed oppassen. Met de glasvezelborstel kras je zo de mooie afwerking van het uurwerk kapot. De staalborstel is minder gevaarlijk, maar ook hierbij heb je snel de mooie nikkel/zilver op goudlaag eraf. Daarom gebruik ik de glasvezelborstel voor onzichtbare delen, de raderen en minder kwetsbare delen. De staalborstel gebruik ik alleen voor het grove werk zoals het verwijderen van de ergste oxidatie en de binnenkant van de kast.
De zij- en bovenkanten van de kloven behandel ik met Flintoline zilver en goudpoets. Eventueel nog na-borstelen met een zacht kwastje en dan het stof eraf blazen.
Dit alles lijkt erg goed te werken.
Na deze behandeling kunnen de onderdelen de ultrasoon reiniger in.
Wanneer de onderdelen schoon zijn kunnen ze uit de machine. Vervolgens gelijk schoon blazen en dan en direct in een afgedekt sorteerbakje.
Dan kan het assembleren beginnen! Ook altijd leuk! De roest heeft de kloven her en der oppervlakkig beschadigd. Jammer, maar ook logisch.
Het Loopt! Voor mij het leukste moment, ik denk dat dit het is wat deze hobby voor mij zo verslavend maakt!
En dan moet er iets gebeuren aan de wijzerplaat. Ook deze was behoorlijk aangetast. Ik heb geprobeerd de plaat schoon te maken, maar het bleek dat de indicaties zo kwetsbaar waren geworden dat de indicaties er vrijwel direct af gingen. Hierdoor is “Nicolet Watch” bijna niet meer zichtbaar. Toch wel een teleurstelling. Maar gelukkig heb ik onlangs, na enorm veel speurwerk, een paar plaatjes kunnen kopen.
Hierbij dan ook het resultaat tot zover:
Naast de ander:
Inmiddels heb ik de afwijkende wijzer er maar weer afgehaald. Dit was geen gezicht. Nu gaat de zoektocht beginnen naar een andere wijzer, een glaasje en een mooi (vermoedelijk zwart) bandje.
Ik verwacht dat het nog wel weer eens lang kan duren voordat ik een wijzer heb gevonden. Toch kon ik het niet laten om deze mooie klok te laten zien.
Ten slotte nog een opmerking: Ik ben helaas geen horlogemaker of daarvoor in opleiding, maar ik ben van plan om na mijn huidige studie hiervoor ooit zeker een opleiding te gaan volgen. Ik probeer mijn best te doen en zoveel mogelijk op te steken van dit forum, internet en boeken zoals “Practical watch repairing” en “Complicated watches and their repair” van Donald de Carle.
Er zal genoeg nog op aan te merken zijn en dit hoor ik dat ook graag! Al besef ik dat de meeste lastigheid hem in de kleine dingen zit zoals oliën, stenen zetten, afstellen en ook schoonmaken. Dingen die je niet zomaar kan leren.
Bedankt voor het kijken!
Groeten,
Michiel
)
