3 jaar geleden heb ik mezelf een Orient Bambino gekocht. Toen was ik daar tevreden mee, maar al snel had ik door dat horloges mij wel liggen, alleen die Orient niet echt.
Vorig jaar heb ik dit forum ontdekt en een Divers Date, Aquis, Intra-Matic, SPB149J1 en Junghans Max Bill Chrono later zit ik wat vast.
De Max Bill gaat eruit, maar ik twijfel over de volgende stap.
Ik ben eigenlijk oprecht benieuwd Hoe jullie je collectie opbouwen? Gewoon kopen wat je mooi vindt of zit daar wat structuur in? Koop je bvb zoveel duikers of koop eerder per gelegenheid één stuk? Heb je voor iedere kledingcombinatie 1 stuk of moet iedere laatste aankoop de vorige verslaan?
Gelukkig vind ik de meeste horloges niet interessant, dus ik koop wat ik echt leuk vind. Dan blijft het aantal toch beperkt. Wat bij mij helpt is dat ik altijd minstens een paar maanden bedenktijd hanteer. Als ik een horloge dan nog leuk vind wordt het een goede aankoop. Ik hanteer een maximum aantal van ongeveer 8.
Als ik daar het budget eens voor had. De tering, dat zouden veel horlogekisten vol zijn. Helaas.
Jazeker. Al is dat een verschuivend doel, want wat ik tegenwoordig mooi vind was in 2010 niet op m’n radar, en bovendien denk ik niet dat ik het toen had gekocht.
Je merkt op een gegeven moment dat je voorkeuren hebt. Als er al structuur in komt is het waarschijnlijk zo dat je een paar stuks binnen de kaders van die voorkeuren opsnort.
Tenzij je het type hoarder/completionist bent, dan ga je een lange weg met heel veel overlappend spul tegemoet.
Inmiddels heb ik een aantal in m’n hoofd, en als ik op dat aantal zit moet er voor iedere nieuwe aankoop minstens eentje uit. Kill your darlings. Dat betekent wel dat je op een gegeven moment meer rust krijgt, want je weet op een gegeven moment exact wat je echt niet wilt verkopen.
Inderdaad kopen wat je mooi vindt. Wel de tijd nemen omdat waarschijnlijk veel interessant lijkt als mogelijk nieuwe aanwinst, dus de trekker overhalen als iets al enige tijd op je radar zit.
Onderweg veranderd je smaak enigszins, maar ook je blik omdat de ervaringen die je opdoet met je nieuwe aanwinsten je inzichten veranderen. Aankopen in verschillende prijs categorieën heeft mij veel geleerd over de verhouding tussen prijs en kwaliteit, maar ook over de gebruikte materialen, het afwerkingsniveau, etc. en wat dat voor mij betekend.
Snacks stillen de trek uiteindelijk niet, dus leergeld betalen is niet te voorkomen. Geniet gewoon van je eigen horloge reis. Er is geen weg terug, toch @TagEd
Ik probeer te kopen waarvan ik vermoed dat ik ze nooit meer weg zal willen doen. Tenzij het bewust om een zomerhorloge gaat. Verder koop ik alleen horloges waarvan ik weet dat ik gelegenheden heb om ze te dragen. Vaak is er overlap, zo zijn mijn speedmaster en sinn103 2 chrono’s met zwarte plaat en plexi, zo heb ik 2 cwc g10’s waarvan enkel de secondenwijzer verschilt, zo heb ik 2 generaties UG fs’en. Je hoeft de 2de nooit te kopen, maar liever dat dan dat ik iets koop die ik erg mooi vind, maar waarvan ik op voorhand al twijfel of ik het wel ga dragen.
Wat is structuur eigenlijk? In mijn beleving horen daar vooral mooie wijzerplaten bij en geen duikers. Zoals bijna altijd draait het vooral om smaak en persoonlijke voorkeur.
Je kunt voor jezelf een aantal basiscriteria bepalen, zoals:
• Draag je liever sportieve horloges of neig je meer naar dressy modellen
• Voel je je prettiger bij een leren band of juist bij staal
• Zoek je een daily wearer of iets voor speciale gelegenheden (of allebei)
• Hou je van complicaties of zie je het liever strak en sober
Maar het allerbelangrijkste advies blijft: passen. Alleen zo merk je wat echt bij je past. Succes met je keuze.
Wat een hoop wijsheid hier al! Nuanceverschillen daargelaten kan ik me aansluiten bij al het bovenstaande. De hoofdstroom gevoerd door alleen kopen wat je mooi vindt, maar niet alles wat je mooi vindt. Daar heb je criteria en budget voor. Overlap is een heel buigzaam en rekbaar begrip en zo+ook complementariteit in de collectie. Het eerste probeer ik te vermijden, maar zal diversiteit van hetzelfde type kopen omdat ik weet dat ik het draag en het esthetisch beklijft. Het tweede streef ik na, omdat het mijn collectie interessanter maakt en me een beetje uitdaagt; houdt de spanning erin. Verder merk ik dat ik wel ontwikkel, maar niet enorm veranderd in wat ik mooi vind. Recentelijk heb ik een horloge aangeschaft dat mij onbekend was, maar in de lijn van mijn allereerste serieuze horloge ligt. Maar je leert wel meer en andere dingen te waarderen. Waar ik in ontwikkel is leren wat je graag draagt en hoe afwerking, vorm en dimensies daar een rol in spelen. Dat is wat het leergeld aan opgaat. Haast is zelden goed, maar bij microreleases en vintage soms onvermijdelijk. Een bron van ergernis. Ik probeer het rustig aan te doen, maar ervaar groeispurten. Graag zou ik een kernachterig collectie hebben: minder stuks, maar rust. In de praktijk blijk ik daar (nog) niet klaar voor, maar voorzichtig aan verkopen en accepteren dat er wat leergeld gemoeid was met de groei, kan.
Grappig dat je dat noemt. Ik heb geen joggingpak. Ik gebruikte geen eens een joggingpak om te joggen.
Het meest casual wat je me ooit thuis gaat vinden is in een polo en spijkerbroek. Als ik dan even de deur uit moet in casual schoenen heb ik steeds vaker suede loafers aan.
Ik word misselijk van de huispakbrigade die ik steeds maar en plein public rond zie sjokken op slippers en enorme stoomboten van witte sneakers.
Ook niet, in de praktijk zijn de meeste horloges voor de meeste gelegenheden geschikt. Dit verschilt natuurlijk wel per persoon. Als duikinstructeur een verzameling vintage dressers hebben, lijkt mij niet logisch.
Niet meer, wel zo begonnen. Iedere keer betere specs, beter uurwerk, hogere prijs of exclusiever merk. Nu vind ik het gevoel wat ik erbij krijg en de pasvorm belangrijk. Destijds had ik eigenlijk ook maar één horloge, kwam er iets nieuws ging de oude eruit.
Ik weet het, maar ik ween voor de mensheid omdat die grap een veel te grote kern van waarheid bevat.
De jaren 60, toen je nog gewoon in een pak in het vliegtuig zat, de stewardess op de kont mocht tikken als je een kop koffie, sigaar of een beurt wilde, en toen mannen nog hoeden droegen…Toen was vliegen bijvoorbeeld geiniger dan tegenwoordig.
Ik snap ook niet dat luxemerken nog adverteren op vliegvelden, als je kijkt wat voor paupers daar rond sjokken zou je bijna terug grijpen naar advertenties op het treinstation.
In dat kader, en on-topic: Over tijd worden m’n horloges steeds netter. Ik merk dus dat de volledige verzameling een bepaalde kant op drijft. Dat heeft enerzijds te maken met disponibel inkomen, anderzijds heeft het met zich ontwikkelende smaak van doen.
Tja,hoe gaat dat hè met kopen van horloges,er zijn allicht wel onderliggende oorzaken of menselijkheden te benoemen die deze vorm van geldbesteding verklaren.
Onder de noemer van hobby wordt veel goedgepraat als dat al zou moeten,ook ik heb velerlei horloges te snel maar met volle goesting aangeschaft om gaandeweg te ontdekken wat voor mij werkt,dit proces van smaak en draag ontwikkeling lijkt toch een bepaalde collectie te voeden vooralsnog,bijkomend ben ik überhaupt geen flipperaar met gevolg dat de draagtijd in gedrang komt.
Ik verwonder mij steeds hoe makkelijk velen hier kopen en verkopen,voor duurdere horloges lijkt mij dit goed te doen mits wat prijsdaling,maar wat met die kasten vol relatief betere koop horloges waarmee menig horloge avontuur gestart is,houden dan maar of weggeven,want gaande weg schuift je smaak of interesse op naar het duurdere segment ervaar ik.
Wanneer je alle boxen (dress,field,pilot,duiker,chrono,zon,eco-drive,vintage,race,GADA,kleuren,brons,titaan,staal,rond,recht,etc.etc.)hebt afgevinkt,al dan niet bewust of zijnde in de val gelokt,wel dan heb je al wel wat bij elkaar.
Ieder volgt zijn horloge pad en zekers zullen vele paden samenlopen,zoals hier op dit mooie forum,dit maakt het leerzaam en is weleens een pleister op de rationele vraagstelling omtrent deze horloge drang😉
