Het werd tijd om de balans eens op te maken. Mijn Rolex Sea-Dweller 126600 (SD43) heeft het veld moeten ruimen. Een fantastisch horloge, maar ik merkte dat ik toch meer diepgang en variatie zocht in plaats van één moderne “klapper”.
Ik heb de afgelopen tijd gebruikt om mijn collectie opnieuw vorm te geven. En als ik ze zo naast elkaar leg, kan ik er niet meer omheen: ik heb een heel duidelijk type. Staal, zwarte plaat, duikbezel en een flinke dosis historie. Geen dress watches, geen gepriegel, maar toolwatches uit verschillende decennia. Heb ook wel chrono’s gehad en wat dressier dingen, maar een duiker is waar ik van hou en altijd naar terugkeer, dus waarom verder kijken.
Dit is de huidige stand van zaken, chronologisch door de geschiedenis van de duiker heen:
1. De Vintage Grail: Tudor 7016/0 ‘Small Rose’ (1969) Voor mij de absolute koning van de set. Een transitional model met de oude ‘Small Rose’ plaat, maar al wel de Submariner kast. Voorzien van Mercedes wijzers en een prachtige ‘pumpkin’ patina en een ghost bezel. Dit is het horloge met het meeste karakter; de wijzerplaat leeft echt.
2. De Jaren '70 Tank: Omega Seamaster Cosmic 2000 (Ref. 166.137) Mijn nieuwste “project” dat geen project meer is. Een heerlijke monobloc kast uit 1971. Deze heeft net een full service gehad bij Wesselink & Vreeker, inclusief nieuwe kroon en pakkingen. Hij is weer 10 bar getest, dus deze 50-plusser mag gewoon weer het water in. Niet dat ik dat ga doen, maar toch fijn gevoel. De geïntegreerde band en het gebrek aan crown guards maken hem heel anders dan de rest.
3. De Redder in Nood: Heuer 980.006 (ca. 1983?) De klassieke Jumbo Diver in de Monnin-kast. Het horloge dat Heuer door de crisis heeft geholpen vlak voordat het TAG werd. Een eerlijke quartz beater die bewijst dat batterij-horloges ook ziel kunnen hebben. Hij draagt gewoon heel modern voor zijn leeftijd.
4. De Legende: Seiko SKX007-J Geen duikerscollectie is compleet zonder. Dit is de Japanse versie (J1). Ik heb hem al 10 jaar en hij gaat nergens meer heen. Ik heb er zelf saffier in gezet. Gewoon, omdat het kan. De ultieme “grab & go”.
5. De Moderne Klassieker: Omega Seamaster 2254.50 ‘Peter Blake’ De vervanger voor het dagelijkse geweld. Een laat exemplaar uit 2006. Wat mij betreft heeft Omega het hierna nooit meer beter gedaan qua verhoudingen en looks. Plat, zwaardwijzers en een lume waar je 's nachts de krant bij kunt lezen.
Conclusie Van één SD43 naar deze vijf stuks. Ik heb er geen moment spijt van gehad. Ik heb nu een reis door de tijd, van 1969 tot 2006, en voor elke gelegenheid een passende duiker.
Bedankt voor het kijken! Hier zijn de plaatjes:





