Een reis van Rolex naar Tudor, riching Seiko via Stowa, Panerai en noem het maar op volgde. Maar sinds gisterenavond is er weer wat rust terug in huize Krabong;
Vriendje JMN had namelijk 2 x 1969 liggen, 1 x chocolade bruin en 1 x tikje bruin met kneiter gele indexen. Die choco wil hij voorlopig zelf houden maar de andere mocht weg en werd me gegund;
Betere foto’s volgen nog maar de camera ligt bij de peuterspeelzaal waar dochterlief haar verjaardag viert
Heb jij toevallig een oude band liggen met juiste eindstukken? Verpats me die dan aub, voor een goede band betaal ik een eerlijke prijs maar kom niet aan met Omegamania prijzen
Die Panerai-kwaal ben ik schuld.
Dus ik voelde me verpicht dit ook weer op te lossen.
Gelukkig is Roel een hypersensitieve kerel.
Dus één nieuwe prikkel was voldoende!
En ik heb m’n RAF-je ook weer terug van Fer. Helaas is de kast zoals hij is, alu is met dit soort kleine oppervlaktes niet punt-te-lassen. Recent op de baai meegeboden op een foeilelijk RAF exemlaar met goede kast maar bij 261 pond was ik er klaar mee
Zonder gekheid… het is een heerlijk horloge. Het kost een fractie van de Rolex prijs, er schijnt maar 1/3 van te zijn geproduceerd t.o.v. Rolex dus relatief zeldzamer en niemand herkent het. Ik begrijp niet dat zo’n vintage duik liefhebber zoals jij er nog geen heeft.
