Als je dan een horlogezaak berooft, is het wellicht toch handig je vantevoren te verdiepen in de waar.
Twee heldere geesten hebben bedacht om MB & F te beroven. Tenzij ze dit op bestelling deden, lijken me het nogal lastige horloges om door te verkopen.
Al met al blijft het sneu dat je als personeel met dit soort gajes geconfronteerd blijft worden, als je in de verkoop van luxe producten werkt. Gelukkig zijn er geen gewonden gevallen.
Nog even wat plaatjes van wat “courante” modellen, geenszins een weergave van wat er gestolen is, dat houden ze nog even onder de pet.
Ik kan me zo voorstellen dat er helers zijn die het voor 10-20 cent per dollarwaarde wel kopen, of ze moeten het doen op bestelling van een verzamelaar. Maar wat ik dan weer niet begrijp: Hoe denkt zo iemand dit te gaan servicen? Het is niet dat de horlogemaker op de hoek deze vaak voorbij ziet komen.
Dat viel me in Kopenhagen ook op. Meerdere juweliers die dubbele sluizen hanteren voor het binnenlopen in plaats van de enkele deur die de lokale juwelier heeft (en de andere juwelier, waar de toko gewoon open staat), zeer, maar dan ook zeer veel personeel in dienst, etc etc. Dan zeer veel camera’s, en ook hebben ze daar vaak een of twee Chinezen in dienst voor de drossen toeristen. Grappige business.
Ik liep ooit in Jeruzalem, in de oude Arabische wijk een peukje te rollen. M’n toenmalige vriendin was er bij, een Israelisch-Joodse dame van Tunesisch/Syrische komaf. Ik vond dat ik er niet opvallend uitzag.
Begint de Palestijn van de locale tamboerijnenshop (ik weet niet meer wat ie verkocht) tegen me aan te leuteren dat roken dodelijk is (in het Nederlands). Dus ik vraag het hem, waar heb je dat geleerd… Zijn antwoord?
Er kwamen daar blijkbaar hordes Nederlanders, waar hij altijd langere discussies mee had want “Kijken Kijken, niet Kopen.”
Evengoed hebben we toen een kop thee met die man gedaan in z’n winkel, en een prettig gesprek in het Engels gehad. Ik heb er niets gekocht. Hij vond het evengoed plezant, het lag in de lijn van z’n verwachtingen.
