Hè bah, een aflevering over Gallet. Zo’n historische merknaam die wordt opgekocht en met private-equitygeld weer nieuw leven wordt ingeblazen. Dat heeft voor mij toch geen enkele charme of authenticiteit. Vervolgens wordt er vooral maar gebrald over die synthetische heritage. Nee, hier krijg je mij echt niet in mee.
Verder hebben jullie het leuk gebracht hoor 
Bij UG lijkt dat anders best goed te lukken
Haha wat goed dat je (deels) hebt geluisterd!
Maar juist dat was ook mijn punt; de heritage doet mij ook niet zoveel. Ik zie het vooral als nieuw horlogemerk met modellen losjes gebaseerd op vroegere uitvoeringen.
Ja en toch wel interessant ook, vind ik.
Begrijp enerzijds wel wat je bedoelt (denk ik). Maar vind deze toch wel heel geslaagd!
Ja die vind ik ook erg geslaagd!
Tof. Leuk dat jullie dit actuele merk hebben opgepakt. Ben wel benieuwd naar het merk.
Met de term heritage wordt tegenwoordig te pas en te onpas gestrooid. Als het leuke horloges zijn, who cares.
Naast die zwarte chrono vind ik die oranje Flying Officer vind ik ook bijzonder goed te versmaden hoor. 
Ja lukt dat zo goed? Ik ken de verkoopcijfers niet maar het is het zelfde trucje en ook voor UG loop ik niet warm. Dat kunstmatige linkje naar het verleden doet mij weinig. En het is het zoveelste merk dat op de retro tour gaat. Maar het zal wel werken anders zouden niet zo veel merken het doen.
De modellen zien er keurig uit. Maar persoonlijk vind ik een verhaal achter een merk ook een deel van de beleving. En dan doet zo’n afgestoft merk het gewoon voor mij niet.
En ook nog eens de shownotes op insta. Lekker bezig heren!
Hmm ja, maar er zijn natuurlijk heel veel merken die tijdelijk niet meer bestaan hebben en na kortere of langere tijd weer tot leven zijn gewekt. A. Lange & Söhne, Blancpain en ook Breitling zijn daar voorbeelden van. Wanneer heeft een merk dan ‘een verhaal’ en wanneer niet, kun je je afvragen. 
We kunnen beter eerlijk zijn. Jij en ik zijn met name vintage liefhebbers. Al die reeditions net als bijvoorbeeld Universal Geneve, die zijn mooi om te zien, maar de ziel zit er (nog) niet in.
Nu moet ik wel zeggen dat de Gallet tribute to multichron (wie heeft er inmiddels ook alweer hier) echt een mooi horloge vind qua uiterlijk
Ze zijn eigenlijk net te groot. Tov vintage.
Het is grotendeels armoede natuurlijk.
Oude successen nieuw leven inblazen.
Rolex doet al jaren aan evolutie. Veel merken hebben in het verleden revolutie gepleegd. En dat werkt ook niet altijd.
Maar evolutie werkt wel. Mits goed toegepast.
Hoe dan ook, die multichron vind ik wel leuk hoor.
Oef dit vergelijk gaat toch wel mank. Lange is gestopt omdat zowat heel Glashutte was plat gebombardeerd. Daarna in de jaren negentig weer nieuw leven ingeblazen door Walter Lange ?kleinzoon van).
Dat vind ik iets anders dat bedrijven die failliet zijn gegaan, waar nu domweg een hoop geld wordt tegenaan gesmeten om er weer nieuw leven in de blazen. Het heeft in feite niets meer te maken met het oorspronkelijke bedrijf.
Dit is het verhaal, zoals ik het kan terugvinden.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het traditierijke Duitse bedrijf in 1948 door het Oost-Duitse communistische regime onteigend, waarna de merknaam decennialang volledig van de kaart verdween. Vlak na de val van de Berlijnse Muur greep Walter Lange zijn kans. Op 7 december 1990 – exact 145 jaar na de allereerste oprichting – richtte hij samen met Blümlein Lange Uhren GmbH opnieuw op in Glashütte. Met de financiële en strategische steun van de Zwitserse horlogemerken IWC en Jaeger-LeCoultre brachten zij het merk in 1994 succesvol terug naar de absolute wereldtop met de introductie van iconische horloges zoals de Lange 1.
En ik zeg ook nergens dat er op z’n minst een goede reden moet zijn dat een merk tijdelijk niet bestond en dít geen goede reden was of dat de partij die een merk weer nieuw leven inblaast al dan niet verre familie moet zijn van de oorspronkelijke oprichter. Mijn punt was dat er heel wat horlogemerken zijn die tijdelijk ophielden te bestaan en later weer opnieuw opgestart zijn.
Nou ja, ik voel weer een oeverloos lange (pun inteded 
) discussie aankomen en daar heb ik vandaag even geen tijd voor en geen zin in. Iedereen kan prima voor zichzelf bepalen of hij (m/v/x) vindt dat een merk een historie heeft die hem aanspreekt en dus een dergelijk merk interessant vindt. Daar ga ik het bij laten. Zo en nu koffie! 
Goed punt. Vintage werd geproduceerd met hooguit NC-machines, niet met moderne CNC. Dat geeft intrinsiek een heel andere look & feel. Ik heb absoluut niets tegen strakke, moderne producties, integendeel. Van Parmigiani tot verrassend knap gemaakte budgetspullen (ik ben positief verrast door Watchdives): er zit genoeg tussen met een eigen karakter en twist in het huidige aanbod, dat gigantisch is in omvang. We worden in iedere prijsklasse verwend.
Maar deze nieuwe Gallets? Dat is in mijn ogen wéér een modern product dat mij als vintage-liefhebber snel verveelt. Voor dat geld kijk ik liever naar Neo-vintage modellen die ooit een listprijs van ~8 tot 12k hadden. We mogen onze handen dichtknijpen dat dat soort kwaliteit nu voor hetzelfde geld een alternatief is voor dit soort “doorsnee” heruitgaves.
Het enige vermakelijke aan deze herstart is dat Gallet via Breitling-boetieks verkocht gaat worden. Ik zie het al voor me: zoonlief koopt een Breitling van z’n eerste bonus, pa pakt er als “snack” een Gallet bij uit nostalgie. Samen shoppen, altijd gezellig. Dat ding schrijft natuurlijk knalhard af, maar op zo’n moment boeit dat ff niet.
Just my 2 cents
Tja, de Japanners dropten eind jaren 60 een quartz ‘bom’ en toen was bijna de hele Zwitserse horloge industrie weggevaagd…
Volgens mij heeft het met de horlogemerken in Glashütte (Oost-Duitsland), vooral te maken met het juk van het communisme, dat weinig op had met haute horology.
Daarom zie je bij veel Glashütte-horlogemerken zoals Lange en Nomos een nieuwe start rond 1989/1990.
Dat lijkt helemaal te kloppen met wat Chat erover te zeggen had.
