Erg blij (en licht ontroerd) werd ik vanavond toen ik diep van onder uit een doos met klein spul (zo’n doos waar je in de loop der jaren van alles in bewaard, varierend van oude muntjes tot een walkman uit de 80’s) een stalen seikobandje naar boven haalde, compleet met reserveschakels en lug ends.
Het enige tastbare wat is overgebleven van de horloges die ik droeg in mijn vroege tienerjaren, begin jaren 80.
Nu op zoek naar een waardig sluitstuk; een bijpassende Seiko 
Soms is zo’n vondst van je eigen spullen leuker dan een nieuwe aankoop. En nu moet je wel op zoek naar een mooi vintage Seiko!
Zo hoop ik mijn Swatch nog een keer terug te vinden. Het was een van de eerste transparante met een fluor gele ring waarin ook weer een gat zat. Het scheen later een veel gezocht exemplaar te zijn.
Die moet wel te vinden zijn.
Wel goed kijken dat de aanzetstukken van de band passen.