Het ergste is dat ze er gewoon niets aan hebben gedaan.
Ik heb nadat ik laaiend bij Tw****le ben weggelopen de fabriek gebeld en die zouden het oplossen.
Ik kon het ding sturen naar een reparateur hier in NL
Dat bleek dezelfde (DELETED, CENSUUR, ERASED, BEEP) te zijn waar ie al twee keer eerder niet was gerepareerd.
Uitendelijk vertelde 30 jaar later, toen ik het kreng terugvond, een horlogemaker van een juwelier in Velp me dat de bussen gewoon te groot waren.
Reparatie kon wel maar was pittig.
Vervolgens dus het afreageerhoekje.
jammer dat je tegenwoodig niet meer in de buurt van de spoorbaan kunt komen.
vroeger legden we daar stuivers op om plat te rijden.
dat zou ook wel leuk zijn geweest
Mijn eerste ‘echte’ horloge op die leeftijd was een Edifice, ik zie het merk al een paar keer terug komen. Dat is in mijn ogen ook echt een goede keuze. Echter had ik toen ook rond de 200 euro gespaard en wilde dan ook dat dat bedrag (zo goed als) op ging… dat was de bedoeling van dat geld haha, misschien ben ik de enige .
Oh ja, of blikjes achter elkaar rechtop zetten op de rails, of een gulden op die verbindingsstukken tussen de rails, gingen de spoorbomen dicht en de knipperlichten aan.
Voor wat het waard is:
Gewoon lekker samen gaan kijken en passen (als dat kan). Mijn ervaring is dat hij het horloge vooral zelf mooi moet vinden en niet wat papa beter/mooier vindt. Veel plezier samen met de zoektocht. Dat is de mooiste herinnering.
.