weergaloos goed album!
Heerlijk, los van de bekende artiesten en albums kom ik hie ook weereen hoop “nieuws” tegen waar ik naar wil luisteren. Ga zo door mensen 
Ha vrijdag, plaatjesdag 
Verbaasd kijkt Tony Williams naar een vervanging in de set-up van zijn drumkit:
The New Tony Williams Lifetime “Believe It”














Zo. Warning is een fijne tip!
Hier Long Distance Calling van, jaja, Long Distance Calling op staan. Duitse hoofdzakelijk instrumentale postrock.
Voor mij op een of andere manier als een eeneiige tweeling verbonden met Iron Butterfly’s In a gadda dat vida.
Alleen al het horen van die namen zet je weer keihard 50 jaar terug in de tijd.
Is hier nog steeds 24 karaat.
Procol Harum’s Whiter shade of pale en Nights in white satin van The Moody Blues, mogen we die ook in dat rijtje plaatsen?
Die 2 zouden samen ook een tweeling kunnen zijn, maar ze missen wel het rauwe, ongepolijste van de andere 2.
Maar zeker ook niet te versmaden
Één van mijn favoriete bands. Bij speuren in de bakken van het vinylarchief in Nijmegen kwam ik deze tegen. Dubbelalbum op rood vinyl. Grote blij…
Ik vind er nu weinig meer aan
Klinkt negatief, is niet zo bedoeld.
Is hier nog steeds 24 karaat.
Jawel, maar luister je hier thuis nog steeds naar?
Er is zoveel mooie muziek te beluisteren dat ik voor veel oude platen geen tijd meer heb.
Zo’n beetje het beste hihat werk ooit op dit album 
Goedemorgen plaatjesvrienden.
Ik heb zodadelijk een klusje, dus ik denk, maar vlug even wat uit de platenkast trekken.
Is het deze parel.
Je moet ook ooit geluk hebben.











