Goedemorgen,
Na Jimi Hendrix vorige week is dit wel weer het andere uiterste, maar het gaat niet om de muziek maar om het o zo foute hoesje.
Allereerst die kleding: dat gebreide of gehaakte veel te korte stropdasje met een belletje of zo er aan, en dat tot boven aan toe dichtgeknoopte overhemd met die veel te hoge boord. Als je ergens relaxed in de wei gaat liggen, doe je toch je stropdas en het bovenste knoopje even los, en rol je je mouwen een stukje op! En dan quasi nonchalant dat stereotype bloemetje in de hand. Ben wel benieuwd naar het horloge dat hij draagt. En dan heb ik het nog niet over de bakkebaarden en dat kapsel en dat matje…. Liepen we er allemaal zo bij begin 70er jaren? Het verbaast me niets dat hij alleen was die nacht.
Ooit heb ik dit hoesje zonder singletje gekocht, alleen maar omdat het zo ontzettend fout was. Uiteindelijk ook het singletje erbij gevonden, maar dat maakte het niet minder fout.
En blijkbaar vonden ze deze fotoshoot zo’n succes dat ze hem ook nog voor een ander singlehoesje hebben gebruikt:
Nou, eigenlijk toch wel. De bevestiging dat de muziek minstens even plakkerig is als de foto zou wel voor een extra rilling over de rug zorgen. (Ik heb even op YouTube geluisterd: )
Tommy kwam als wit tieneridool medio jaren 50 ongeveer tegelijkertijd op met Elvis Presley en Pat Boone, en zijn toekomst als ster leek helemaal verzekerd toen hij in 1960 met Nancy Sinatra in het huwelijksbootje stapte. Over het feit dat hij na de scheiding, 5 jaar later, nergens meer aan de bak kwam, wordt door boze tongen wel beweerd dat schoonpa Frank daar de hand in had.
Ik ben normaal niet zo van de tieneridolen en hun bijdragen aan de jeugdcultuur, maar als arrangeur en orkestleider Nelson Riddle op de hoes staat, moet het muzikaal gewoon goed zitten. En dat zit het ook. Prima mix van bekend en onbekend materiaal, vaak wat zoet gebracht door Sands, maar het fantastische orkest is een lust voor het oor.
Ik maak er vandaag een Porcupine Tree dagje van.
Steven Wilson is in mijn ogen briljant. Wat hij aan muziek heeft gemaakt is geweldig. Ook een groot compliment naar de drummer, Gavin Harrison.
…dan zit Anja de rest van haar leven met een schuldcomplex opgezadeld. Lekker hoor!
Maar gelukkig (?) heeft hij geen woord gehouden anders hadden we zulke pareltjes als “Ik ben alleen vannacht” moeten missen.
Overigens heeft hij onder de pseudoniemen Johnny Sex, Hete Harry en Lexy & Sexy ook nog een heel repertoire aan schunnige liedjes uitgebracht. Tja, een veelzijdig artiest.
Ik heb nog een ep-tje van Tommy Sands van net daarvoor, uit zijn rock & roll periode. Op Capitol, waar de familie Sinatra toen ook op zat, maar dat zal wel toeval zijn.
Thin Lizzy - Vagabonds Of The Western World. Gisterenavond had ik voor het eerst sinds een paar maanden weer wat Lizzy geluisterd. Dat wou ik voortzetten, dus daarom begin ik nu bij de vroegste Lizzy-plaat die ik heb. Staan prima nummers tussen, zoals Mama Nature Said, The Rocker en natuurlijk Whiskey In The Jar. Op 4 januari 2026 was het ook 40 jaar sinds de te vroege dood van frontman Phil Lynott, hij mocht helaas maar 36 jaar worden. Wie weet wat die man nog voor muziek had kunnen uitbrengen, als ie er nog was.
Golden Earring - Something Heavy Going Down. Een livealbum uit 1984 wat schijnbaar geflopt was, maar ik was heel blij om dit van de week samen met het volgende plaatje voor een euro per stuk te vinden in de kringloop.
C,S,N & Y - Déjà Vu. Van de muziek van Neil Young was ik al een liefhebber, ik dacht dat ik dit album ook al eens op youtube had geluisterd, maar dat was dus helemaal niet het geval. Daarom heb ik het aan het begin van de week op youtube heel kort geluisterd en doe ik dat vandaag nog eens fatsoenlijk overnieuw met de cd.
Om m’n pols zit voor de 3e dag m’n allereerste Vostok Amphibia, met de onderzeeboot-commandant-wijzerplaat. Heb ik van de week mogen ontvangen in de post en het is echt een heel leuk horloge!
Geweldig! Ik weet nog heel goed, 2009, en dat ik hoorde van The Secret Show, en van de rijen bij de Melkweg. Ik moest voor mijn werk toch in Amsterdam zijn, maar ik dacht dat ik achter het net zou vissen.
Long story short: er bleken die avond nog kaarten te zijn, maar ik miste wat één van de beste shows ooit moet zijn geweest.
Zelf heb ik de show helaas ook niet gezien, weet nog dat ik op dat moment ook druk bezig was met verbouwen. Toen wel de CD gekocht. En een paar jaar geleden de originele LP uit 2009, waar ik nog steeds heel blij mee ben!