Waarom nou Enicar?

Ik heb Enicar altijd al een gaaf merk gevonden. We kennen allemaal de Sherpa’s, uiteraard. Deze supercompressors met unieke ‘bayonet case’ zijn zeer begeerlijk en haast onbetaalbaar. Het is geen geheim dat de ‘normale’ Enicar compressors daardoor in prijs zijn meegelift. Het merk heeft immers veel naamsbekendheid gekregen.

Ik ben inmiddels goed bekend met internationale verkoopkanalen. Een ding dat mij opvalt is dat Enicar bij uitstek wordt gebruikt voor redials. De meest idiote uitvoeringen zijn denkbaar:

Summary

image

…etc.

De meeste creatievelingen op dit gebied komen uit Azië, vaak India.

Het is zelfs zo erg dat het merk mij sterk afschrikt. Bij een advertentie met vage foto’s, waardoor ik niet met 100% zekerheid de authenticiteit kan vaststellen, zal ik nooit de gok wagen als het een Enicar is. In het geval van vergelijkbare (eenvoudige) compressortjes, check ik het achterdeksel en de kroon en dan weet ik voldoende. Maar bij een Enicar weet je het nooit - althans, dat is mijn zienswijze. Niet alleen qua redial maar door het imago trek ik werkelijk alles in twijfel. Zouden deze wijzers wel origineel zijn…? etc. En dat terwijl het een prachtig merk is.

Hoe komt het nou dat Enicar zich kennelijk zo leent voor vingerverven?

Bonus

Prijsvraag waarop ik het antwoord zelf niet weet: wat denkt u hiervan?
image

image

2 likes

Wie?

Zijn ze niet heel veel in die landen verkocht? Als je stapels aangetaste horloges hebt liggen van dat merk, ff verven en er is altijd weer een domme westerling die er in trapt. Zie ook seiko/citizen/Ricoh.
O ja, Mido ook wel en Favre Leuba is heel erg, vind daar maar eens een echte van.

Had bij deze ook twijfel…nog steeds eigenlijk :grimacing:

4 likes