ik ben nieuw hier. Maar ik loop al 15 jaar met een zakhorloge en wil niet anders meer. Nu heb ik een misschien banale vraag. Hoe geavanceerd moet een werk zijn, wil men het nog in de huidige tijd voor alledags gebruik gebruiken? Zelf denk ik dan aan een werk met tenminste ankergang en iets als een stotbeveiliging (incablok).
Dat is mijn theorie. Ik heb nog een Longines zakhorloge met een stalen kast liggen. Volgens de documentatie is het cal. 37.9 van 1936. Verder werd het werk in 1984 door Longines zelf gereviseerd. Voor de rest is de klok in de kluis blijven liggen.
Hoe nauwkeurig kan zo een werk zijn? Is minder dan een minuut voorloop per week haalbaar voor zo een oud werk.
Op Ebay.com wordt momenteel zo een werk angeboden, er zit een plaatje bij. Mijn horloge heeft een werknummer die met de cijfer 5 begint.
Laatsteindelijk is de bedoeling om op een zakhorloge het familiewapen te laten graveren en dan de zakhorloge iedere dag te gebruiken.
Vervolgens: Als het een duur of zeldzaam horloge is zou ik, wanneer het horloge iedere dag gedragen wordt, geregeld een service beurt laten geven om slijtage door oude olie tegen te gaan.
Zelf draag ik een ‘oud’ Russisch horloge (eind 80er jaren) geregeld, maar dit is geen duur horloge en ik heb hem nog geen jaar. Dus hij heeft nog geen beurt gehad, maar misschien dat-ie er met een paar jaar toch eens aan moet geloven:D
Een Rolex heb ik vorig jaar wel laten servicen, maar ook omdat de rotor los lag.
Tot slot: Ik zou er niets in laten graveren om de originaliteit te bewaren.
Bedankt voor het meedenken. Ik heb vroeger (zo’n 20 jaar terug) nog een paar zakhorloges voor een appel en een ei kunnen kopen, en deze liggen nu meestal in de kast. Maar wij hebben een familiewapen en het staat intussen alleen gedigitaliseert in de computer. Nieuwe zakhorloges zijn er wel, maar echt leuk zijnse vanaf €1000.- of zo en een handvol keuze in het segment €1600 tot €1700.- Dat is in verhouding met polshorloges vele malen goedkoper. Ik zit nu met de vraag, of het nuttig is om een nieuw horloge te kopen (ik vindt de Zeitmeister WM71 serie leuk http://www.chronometerwerke-glashuette.de/bereich17-sb1-mb2-modellWM710001.htm
) of ik gebruik eentje uit de verzameling. Wat het wordt weet ik nog niet. Ik moet ook nog eens een graveur vinden, die dat nog zonder laser kan doen…
Als ik het goed begrijp heb je de zakhorloges goedkoop aangekocht. Als je er verder geen emotionele band (door erfenis oid.) mee heb dan zou je deze ook kunnen verkopen om geld te genereren voor aankoop van een (mischien kwalitatief beter) modern zakhorloge.
Maar aan de andere kant graveer je huidige zakhorloge gewoon. Wat maakt het uit het is toch iets mooi’s voor jezelf! (en evt. de volgende generatie)
Overigens erg gaaf dat je voor dagelijks gebruik een zakhorloge gebruik! Ik stel me hierbij gelijk een net pak met hoge hoed voor
Over de nauwkeurigheid van een mechanisch uurwerk kan ik kort zijn: die is recht evenredig met de kwaliteit van het mechaniek, het onderhoud ervan en de voorzichtigheid van de eigenaar. Het minimum voor een zakhorloge is een Zwitserse ankergang, minimaal 15, doch liefst 17 functionele lagerstenen en regelmatige revisies (bij voorkeur minimaal eenmaal per 4 jaar). De beroemde Breguet zei het ooit tegen de Franse koning toe die bij hem het perfecte horloge bestelde: geeft u mij de perfecte olie en ik maak voor u het ideale uurwerk. Ondanks de ontwikkelingen van de laatste jaren richting synthetische smeermiddelen is deze uitspraak nog altijd actueel.
Mits goed onderhouden en gereguleerd zal uw Longines - op het ontbreken van een schokbeveiliging na - ruimschoots aan alle eisen kunnen voldoen voldoen, maar de nauwkeurigheid van een kwartswerk is en blijft voor ieder mechanisch horloge een onhaalbaar ideaal.
Voor wat het zoeken naar een graveur betreft wens ik u heel veel succes: de mensen die dit uitstervende beroep tegenwoordig nog uitoefenen en tot het perfect snijden van een familiewapen in staat zijn, zijn nauwelijks te vinden. Bij een bedrijf als Jaeger-LeCoultre bijvoorbeeld wordt zo’n vakman bijna letterlijk op handen gedragen. Het (zware) beroep van staalgraveur, een techniek die vroeger gebruikelijk was bij de vervaardiging van postzegels, kan bovendien slechts enkele jaren worden beoefend omdat daarna simpelweg de afnemende kracht in de handen z’n tol eist. Persoonlijk zou ik een oud horloge in zijn oorspronkelijke staat houden.
Indien alles goed gaat staat hier nu een foto van de Longines. Ze is uit familiebezit. Ik heb ook nog na de andere zakhorloges in de verzameling gekeken: grote werken met sleutel zijn te zwaar, goud is te kwetsbaar, en iedere zilveren klok heeft een bewerking op de achterkant en geen glad oppervlak voor een wapen.
Nee, ik draag gewoon spijkerbroeken, maar al 15 jaar hetzelfde zakhorloge met een zilveren ketting. Ooit dacht mijn huisarts dat ik een nikkelallergie had, vandaar de overgang van stalen “Schnellschwinger” (weet de Nederlandse benaming niet) naar de zakhorloges. Eerst de modellen van “gunmetaal”, later staal geblauwd, en dan in geelkoper (spoorwegeklok) of zilver of wat ik kon oprapen.
