Dit is een self-fulfilling prophecy. Mensen willen er een met doos en papieren omdat ze denken dat een toekomstige koper er een wil met doos en papieren. Maar dat lijkt inherent aan deze hobby tegenwoordig, veel mensen zijn bezig met restwaarde maximaliseren ipv dragen wat ze echt nooit meer kwijt willen.
Complete waanzin dus. Ik heb niet eens 1500 euro over voor een kunstwerk in m’n woonkamer, laat staan voor een doos die ik in de opslag flikker en een garantiepasje dat al 15 jaar verlopen (en dus totaal waardeloos) is. Nogmaals, ik ben niet rijk genoeg.
Ik ben het van harte met je eens. Hier staan ook rijen horlogedozen stof te happen mocht ik ooit eens wat verkopen, maar ik erger me er dood aan dat ik die meuk allemaal maar moet bewaren. Laat staan dat ik 1500 ballen neer zou tellen voor een stuk verpakkingsmateriaal wat per definitie kliko-waardig is.
Sterker nog, als ik dus zo’n Speedy zou zoeken zou ik expliciet wat willen vinden waar die rommel niet bij zat, kijken of ik 'm goedkoper kon scoren.
Dat betwijfel ik. Zal ongetwijfeld een factor zijn maar ik ben van mening dat het een andere manier is om naar horloges te kijken.
Als je iets heel specifieks spaart en daar een collectie van wilt maken, bijvoorbeeld Speedmasters maar dat kunnen ook Romeinse munten of honkbalkaartjes zijn, wil je de allerbeste die je kan kopen. En dat is met het
Het gaat er in mijn opinie dan ook niet om dat je
Bent. Maar het is gewoon een andere benadering van hetzelfde object.
En als je
Ben je waarschijnlijk al best wel diep in de verzamelhoek gekomen. En dan wil je de beste.
Wat let je, ga naar Japan en koop de omega daar.
Ik zat toevallig vanmorgen ook te kijken in Japan.
Ook een mooi reisje.
100.000 yen is ongeveer 550 euro.
Mijn idee van “de beste” strekt zich niet uit tot de verpakking.
Sterker nog, nu ik er zo bij nadenk interesseert het me ook helemaal niet of het mogelijk verzamelwaardig zou kunnen zijn. Er zijn dus ook blijkbaar mensen die gewoon horloges kopen omdat ze ze mooi vinden, en die dan gewoon willen dragen.
Er zit zeker een overlap tussen de “verzamelaar” van @Pjotr en de “liefhebber”, maar er zijn ruim genoeg niet-overlappende stukken in dat Venn-diagram.
Ik denk dat ik mezelf wel liefhebber mag beschouwen. Ik ben zeker geen verzamelaar of ik moest de definitie van mijn verzameling al extreem breed en vaag maken. Als ik een mooi stuk vind met doos en papieren erbij, hee, waarom niet, als het een vintage is bijvoorbeeld - historische kadering enzomeer, ik ben een ongelofelijke sucker voor oude dingen (met mevrouw als uitzondering). Voor een modern uurwerk laat het mij dan weer Siberisch, maar ik kan me ergens wel voorstellen dat iemand het belangrijk vindt als het op verzamelen of investeren aankomt.
Ik heb de dozen van de Mido nog, want ik vind het een coole doos, en ze neemt niet veel plaats in. En de doos van je Farer ex heb ik ook nog. Maar als ik ooit verhuis en ik vind ze niet terug ga ik er ook niet echt een traan om laten.
Vandaag had ik deze wel eens willen bepotelen. Volgende keer in Brussel misschien.
Lekker hoor. Sluimerende plannen of intussen meer dan dat?
Ot.
Wat vinden we hiervan. Ik moet eigenlijk van de snoepjes afblijven maar als ik hier te lang mee wacht is die weer weg. Eerste batch was binnen 48 uur uitverkocht. Ik kwam hier pas achter toen dat al het geval was.
Ik vind m wel grappig. En kost met alle respect ‘niet de wereld’ maar wel weer bijna €600 die naar een ander horloge zou kunnen gaan. Binnenkort maar even wat battles voor diverse kanshebbers dit jaar.
Euh ja. De eerste foto was “Jezus, kermishorloge”. Maar dan zie je die in het donker, en dat neon theme is wel leuk. Absoluut leuk. Snack, wellicht, maar wel een lekkere nog.
