Dat herken ik zeker…Ik heb een Certina van mijn Opa, een Certina Certidate van mijn overleden vader, en een Certina DS van een overleden oom (nee, mijn familie had geen Certina aandelen
). Als er brand uitbreekt, en ik kan maar een paar horloges redden, dan gaan deze mee (alhoewel ik echt wel een paar klokjes heb die veel kostbaarder zijn…in geldwaarde dan). In het algemeen vind ik het geweldig dat deze oudjes, ook na jaren stil gelegen te hebben, gewoon weer gingen lopen bij opwinden (ze hebben intussen allemaal wel een service beurt gehad natuurlijk).
Als je een horloge van familie oid geerfd hebt dan heeft het in mijn ogen karakter en emotionele waarde.
Maar dat heb ik niet dus voor mij heeft het net zoveel karakter zowel vintage als modern want ik ken de history niet.
Erfstukken zijn echt de leukste horloges lijkt mij.
Daar kijk je toch anders naar want daar zit een verhaal aan vast.
Dat kan ik, met 4 erfstukken in de verzameling, onderschrijven.
Mijn oom heeft nog een mooi Seiko horloge van mijn opa. Zou ik graag willen. Maar ligt een beetje gevoelig. Stom is dat… Ik heb het specifieke modelnummer nog niet kunnen achterhalen
Voor mij zit een groot deel van de charme in de verfijning en textuur. Met name bij wijzerplaten.
Alles is kleiner, maar daardoor meer in balans, fijner, rustiger, chiquer.
Moderne wijzerplaten zijn hard, duidelijk, vlak. Beter afleesbaar, maar veel minder interessant om naar te kijken. Ze zijn vaak ook goedkoper en makkelijker om te produceren.
Hier een paar voorbeelden
Textuur en diepte:
Handwerk, kosten om te produceren, manier van tekst printen.
Warmte
Ik kan me hier helemaal bij aansluiten. Mooie voorbeelden ook! Ik houd ook van mooie honeycomb dial, iets wat je minder vaak ziet idd
De erfstukken hier zijn in mijn ogen beyond vintage. Het zijn de enige objecten, naast wat foto’s, die ruim een eeuw in de familie zijn. En het feit dat ze doorgegeven gaan worden aan de volgende generaties, dat maakt het voor mij extra bijzonder. Daarnaast zijn mijn eigen stukken vsn vroeger puur jeugdsentiment. Dat ze nu als vintage worden beschouwd, daar moet ik nog steeds aan wennen. ![]()
![]()
Die zou er, met een nieuw glaasje mss, heel mooi uit kunnen zien, lijkt een mooie blauwe dial! Jammer dat het een beetje gevoelig ligt…het feit dat íe van je opa komt zou 'm extra speciaal maken…wie weet…ooit…in de toekomst!







