Ik merk dat hoe langer je met vintage bezig bent, hoe meer je smaak verandert. In het begin let je vooral op merk en staat, maar later ga je vaak andere dingen waarderen: patina, typografie, kastvormen, kleine productievariaties, historische context, etc.
Daarom een vraag aan mede-liefhebbers:
Wat is voor jullie het element dat een vintage horloge echt speciaal maakt?
Bijvoorbeeld:
een bepaalde dial-variant
originele lume
een specifiek type kast
documentatie of provenance
technische bijzonderheid van het uurwerk
of gewoon een onverklaarbare “klik”
Ik ben benieuwd wat voor jullie de doorslag geeft — en of dat in de loop der jaren veranderd is.
Bij mij zijn het vooral het ontwerp, de configuratie en de staat die de doorslag geven. En in mindere mate de gebruikte materialen, want ik ben persoonlijk geen groot liefhebber van vergulde horloges.
En die klik komt dan vanzelf wel. Of niet.
Het is de combinatie van karakter, staat, originaliteit / period-correctheid, zeldzaamheid, positie in m’n collectie en… de x-factor. En, je zou het niet denken, de prijs.
Je moet de juiste afgeschreven verkoolde restanten, zoals iemand het hier laatst treffend verwoordde, weten te spotten
Bij mij is het meestal een combinatie van esthetiek en techniek. Waarbij ik niet op zoek ben naar de meest complexe complicaties, maar zaken als een Pellaton automaat, micro rotor of chronometer kan ik waarderen. Of simpelweg een uurwerk van mooie kwaliteit.
Qua uiterlijk prefereer ik meestal elegantie. Ik ben overigens geen heel fanatiek verzamelaar, maar heb altijd wel een paar leuke klokjes. Misschien meer liefhebberij dan echt hobby.
Authenticiteit en conditie doet veel, heel veel. Je kunt van veel modellen genoeg vinden, maar net die ene in (nagenoeg) perfecte conditie … dat is de uitdaging van vintage horloges verzamelen. En dan heb ik het natuurlijk niet over horloges die zijn opgepoetst en andere ellende. En de aanwezigheid van originele doos en documenten voegt nog een extra dimensie toe.
Vintage liefhebbers onder elkaar gaan voor de gemoedelijke sfeer en iedereen lijkt met je begaan te zijn. Behulpzaam, vrijgevig en leergierig, zo bestempel ik meerdere vintage liefhebbers hier, maar ook op bijv. Vinted - waar ik een paar horloges heb gekocht. Leuke contacten.
Voor CNC had je NC of Conventioneel draai- en freeswerk bij kleine en grote serieproducties, dat vind ik mooi en charmant om te zien.
Patina vind ik mooi, de natuurlijke elementen die door de tand des tijds worden aangetast, soms zelfs al direct tijdens de productie, maar ook door een horloge te gebruiken en bloot te stellen aan allerlei invloeden die ieder horloge een unieke uitstraling geven vind ik net zo gaaf als een horloge dat NOS / Fabrieksnieuw / Mint is gebleven.
Ik ben geen purist, dus ik kan er mee leven als vervangingsonderdelen daadwerkelijk vervangen zijn, zoals glaasjes, kroon/stift en lederen bandjes. Maar des te leuker is het als ze nog aanwezig zijn en in bruikbare staat. Maar voor mij geldt; ik ga niet voor een museumstuk, ik wil een horloge gewoon dragen, of het nu uit 1930 stamt, 1997 of 2026.
Tegenwoordig hebben we het over Microbrands en Independents, maar er zijn altijd makers geweest die op hun eigen manier horloges maakten, van ontwerp tot productie en verkoop/distributie. Niet alles is te achterhalen, maar ik vind de speurtocht naar informatie over zulke (verdwenen en onderbelichte) merken een erg prettig tijdverdrijf. Er is meer te vinden dan ik had verwacht en dat is erg leerzaam.
Naast vintage horloges geniet ik van vintage design, architectuur en klassieke auto’s. Daarbij vind ik de huidige waarde minder interessan. Bij vintage horloges kun je gelukkig alle kanten op. Van 5 euro tot 5 miljoen, er is voor ieder budget wel iets moois of interessants te vinden. Volgens mij bungel ik nog een beetje onderaan de markt…
Dank voor jullie antwoorden! En mooi om te zien dat voor iedereen verschillende zaken belangrijk (of juist minder belangrijk) zijn mbt vintage horloges. Ik weet dat toen ik mijn eerste horloge kocht, eerder neo vintage, ik persé doos en papieren wilde. Maar hoe meer je leest, leert en ziet, hoe minder doos en papieren van toegevoegde waarde zijn voor mij. Wel een leuke bijkomstigheid als ze aanwezig zijn. De staat is belangrijk, maar misschien nog wel meer hoe uniek een horloge kan zijn, door patina bijvoorbeeld die door de jaren heen is ontstaan. Maar ik kan ook genieten van een uniek stuk, dat met liefde helemaal “stuk” gedragen is .
Voor mij werd het al snel duidelijk dat ik full-box sets vooral “bewaarde” voor een volgende eigenaar. Dus daar ben ik snel mee gestopt. Overigens zijn er wel vintage horloges (in prijsklassen die niet voor mij zijn weggelegd) die ik erg gaaf vind omdat de doos, de aankoopnota en alles wat erbij hoort het volledige verhaal van het “goed gedragen, maar ook goed verzorgde” horloge vertellen. Dat is ronduit prachtig.
Voor mij is design een van de grote punten, die voor mij horloges bijzonder maken. En daarnaast het formaat. Voor mij zijn de huidige horloges te groot en te zwaar. Zelfs met mijn niet al te kleine polsen. Tot 40mm vind ik het nog wel prima.
Het design van de jaren '50 tot begin jaren '70 is voor mij gewoon het meest attractief. En dan vooral Japans design, die er eer in stelden echt prachtige ontwerpen te maken. Een reden, waarom ik veel Seiko horloges heb. Die spreken me qua design het meeste aan.
Daarnaast spreekt me ook de techniek van een horloge aan. Dat hoeft niet heel complex zijn, maar juist mooi in zijn eenvoud. Om die reden kan ik zeker zo goed genieten van een handopwinder, of zelfs een quartz. Als een uurwerk gewoon goed gebouwd is, dan is dat voor mij gewoon een pluspunt.
Voor mij heeft een doos en papieren weinig of geen waarde. Het is leuk, als het erbij zit, maar verder geeft het mij geen meerwaarde. Het is voor mij des te leuker, om van een onaanzienlijk horloge weer iets prachtigs te maken, dat ik weer kan dragen. Daar krijg ik veel meer voldoening van, dan een kant en klaar horloge te dragen.
En wat @Cav aanhaalt, de onderlinge contacten met mede-verzamelaars, en de onderlinge waardering, dat is voor mij een groter goed, dan al het andere. De waarde van het horloge is van ondergeschikt belang, al moet ik toegeven, als je dan een begeerd en duur horloge voor weinig kunt kopen, dan geeft dat best wel een kick… Dat is onderdeel van de jacht…
Ik ga heel erg goed op een mooi doorleefd horloge. Patina.op de wijzerplaat, butsje hier en daar… Geeft niets, je mag best zien dat het horloge iets meegemaakt heeft. Wel graag technisch goed en een krasvrij of een nieuw glaasje erin.
De looks en dat ze het goed doen.
Ben geen verzamelaar en draag ze allemaal.
Merk maakt me niet uit het belangrijkste is dat ik er blij mee ben.
En mijn smaak is nog niet anders geworden in de loop der tijd.
Gewoon lekker afwisselen modern en dan weer vintage.
En heb geen honderden vintage horloges.
Maar happy en tevreden met wat ik nu heb en daar gaat het bij mij om.
Graag wel een nieuwe plexi erop want dan zie ik het horloge beter toch niet onbelangrijk.
Een doorleefde kast geen probleem en NOS staat vind ik ook leuk zo is het lekker afwisselend.
Zo heeft het allemaal zijn charme.
Goed verwoord en daar sluit ik me wel bij aan. Ik draag ze ook en zo niet, dan mag ie eventueel weg, zodat iemand anders er van kan genieten. En is er weer ruimte voor iets anders
Ik heb slechts twee echt vintage horloges en een aantal (semi-)vintage en youngtimers. Wat ze voor mij speciaal maakt, is dat ze wat meer karakter hebben en ik het gevoel heb toch wat bijzonders (unieks) te dragen.
Nee hoor. Ik waardeer nog steeds merk en staat. En historische context, variaties, typografie.
Patina ben ik in zn algemeen niet kapot van.
Uurwerk boeit me eigenlijk weinig. Ik heb natuurlijk waardering voor microtors, bewerkingen, etc. Maar je ziet ze toch niet dus .
Het gaat me vooral om het design van de vintage horloges, de conditie (liefst minty of erg goed) en of ik het merk leuk vind of niet. Zo heb ik iets met Universal geneve, geen idee waarom.
Voor mij is formaat zeker ook belangrijk. Ik had een neo vintage Sub 14060M. Super fijn en robuust horloge (40mm, draagt kleiner), maar eigenlijk iets te groot voor mijn smalle pols. 36mm draagt perfect, kleiner kan ook prima. Hierdoor vallen de meeste moderne horloges af en ben ik gelukkig aangewezen op vintage
in het begin van de verzameling zijn er vintage met wel wat “patina” gekomen, maar nadat ik vintage in onberispelijke staat begon te zien zijn er velen terug vertrokken en is mijn interesse op dit soort vintage aangewakkerd.
in onberispelijke staat zijn ze zeldzamer en ook wat duurder, maar dat maakt de jacht ook spannender
.
.