Dan is restwaarde toch per definitie niet interessant? Restwaarde is alleen relevant bij wederverkoop. En een horloge gekregen van jouw vader — die helaas ooit zal komen te overlijden — zal van onschatbare waarde worden en doe je toch nooit weg!? En zo zal jouw nageslacht er ook over denken.
Een luxe horloge heb je sowieso niet nodig. Ik zou jouw rationele overwegingen wat op een lager pitje zetten en gewoonweg het horloge kopen waar je gelukkig van wordt; dat bij je past. Het is heel Hollands om alles als investering te zien. Is luxe niet juist dat je daar niet bezig mee hoeft te zijn?
We zitten helemaal op een lijn en je begrijpt m’n dilemma. Voorkeur voor AD, maar 2k wel groot verschil. Ik heb respect voor hun prijzen tov een handelaar, feit dat ik liever naar AD ga heeft waarde en dus geld. Ik zou zeggen dat ik rond de 500 extra zou willen betalen
Ik heb al meerdere keren direct contact opgenomen met een handelaar buiten chrono om, en dan kon er altijd nog wat van de prijs af ivm geen kosten aan chrono24. Overigens zou ik dat wel alleen doen als de handelaar een gevestigde naam en goede reviews heeft.
Nee, juist te smal op een 40.4 mm horloge. Ik denk dat 22mm bij een diameter van 40.4 een betere verhouding zou zijn maar dat moet ik aan de pols zien.
Wow, ziet er mooi uit op de foto en idd niet te dik. Dank voor het aanbod en het vertrouwen, maar dat gaat me wat ver.
Ik ga vanmiddag passen. De eerste indruk is toch vaak belangrijk bij een horloge merk ik.
Ben benieuwd.
Puur monetair bekeken, ja. Maar ik heb een Indonesisch beeld, houtsnijwerk, in m’n woonkamer staan wat niet veel waard is. En een Chinees vaasje. Dat laatste is pure kitsch. En beschadigd.
Als het huis in de fik staat, en ik moet kiezen, m’n horloges of dat vaasje en dat beeld? Dan wordt m’n horlogeverzameling maar een klomp gesmolten staal. Het zij zo. Dat lullige kitsch vaasje zou ik uit de binnenste cirkels van de hel gaan halen, qua emotionele waarde.
Jawel. Een zoon. Maar dat is neither here nor there… Ik spreek uit ervaring als de ontvanger van de boedel van de overledene. Heel veel overledenen, intussen.
Mijn vader struinde met mij de plaatselijke Aldi en Gamma af, en soms de Vietnamese loempia-tent die voor de Aldi stond. Met een Seikootje om de pols, wat tot op de dag van vandaag ook mijn liefde voor het merk beïnvloedt.
Eensch, maar TS is tot deze shortlist gekomen na pas-sessies. Maar we zijn het eens: Ik zou nog een keer gaan passen. Met de vergelijking in het hoofd.
Ik blijf er bij: Merk en afschrijving zijn niet alles. Je moet met het object willen leven.
De Art Deco komt dan nog dichter in de buurt, zelfde afmetingen maar de cijfers op de wijzerplaat ook in blauw. Blijf je ook qua prijs nog onder de Staudt.