Wat is zijn polsmaat, en welke kastmaten vindt hij acceptabel?
En, nu we het er toch over hebben… Waarom Vintage, specifiek? Niks tegen vintage an sich, maar is dat expliciet zijn wens, of heb je dat zelf bedacht omdat vintage jouw interesse heeft?
Zelf heb ik één 14k gouden vintage horloge, van m’n grootvader geweest, en ik moet me sterk inhouden om niet te roepen dat ik 'm gratis in een bubbelenvelop naar je toe stuur, want ik vind het echt een vreselijk onding. 34mm is me te klein, het datum mechaniek is super irritant, het ding voelt breekbaar, te licht, en is eigenlijk gewoon m’n ding niet. Ik moest zelf terug scrollen naar 21 Maart 2025 toen ik 'm voor het laatst uit plichtsbesef weer eens een halve dag uit de kist viste:
Bah. We zijn allemaal anders, natuurlijk, maar mijn tip zou zijn om te voorkomen dat je zoon ook met zoiets opgezadeld wordt. Ik zou niet nalaten de ontvanger te polsen wat betreft z’n wensen.
Zelf zou ik dus niks tegen een stalen 35-36mm C-shape Constellation hebben, van Omega, met gouden coin edge bezel er op, en een linen dial er in, maar dan wel in uiterste mint conditie, volledig gerestaureerd, geserviced, en terug gebracht naar factory specs qua waterdichtheid en zo. Maar dat is geen 1000-1500 Euro, zeg maar, terwijl ik zelf blij zou worden van een handopwinder in de vorm van een Nomos Club Campus binnen budget.
Plaatjes voor de sfeer:
Nogmaals, ik ben je zoon heel erg niet, maar kan me voorstellen dat voor een dagelijks te dragen horloge er criteria moeten zijn over wat de maat is, hoe het er uit moet zien, welk materiaal acceptabel is, etc. Die laatste is fris, fruitig, en binnen je budget te vinden. Hij is ook redelijk klassiek, zorgeloos te dragen, en er is een organisatie die 'm kan reviseren wanneer jij er niet meer bent, en je zoon z’n moeder’s cadeau wil onderhouden.