Ik denk ook dat duikhorloges nog steeds bij beroepsduikers horen.
Maar beroeps- en sportduiken is eigenlijk nooit goed te vergelijken.
Ik heb met tabellen gedoken, heb de eerste decompressie meter gebruikt (met balg en filter in een metalen doos om de pols) en daarna jarenlang met een van de eerste Suunto computer gedoken tot mijn laatste duik ergens in 2008. Wel altijd mijn Grandfather Tuna erbij gebruikt.
Het één sluit het ander niet uit. Als je nog eens terug leest leggen meerdere mensen uit waarom die bezels er zijn, ik incluis, nota bene in hetzelfde antwoord waar jij over valt.
Jij neemt zelf op pedante wijze iemand de maat die gewoon de zin en onzin van toolwatches aanstipt, leven en laten leven denk ik dan maar weer.
Toen ik wist dat ik deze mocht gaan proberen vandaag heb ik me er iets meer in verdiept, ik wist weinig maar er zijn al die jaren maar 700 van uitgegeven begreep ik. En deze schijnt omdat ie op een bepaalde diepte is geweest nog bijzonderder te zijn.
Kreeg zo tussen neus en lippen door wat bedragen mee, dat gaat echt nergens meer over. En dan te bedenken dat ie gewoon dagelijks gedragen wordt en tot een paar jaar geleden gewoon mee naar de bodem ging. Is vanaf dat ie hem kreeg overal ter wereld geweest en mee geweest op duiken. Ik vind dat zulke bizar vette verhalen bij een horloge.
En zo hoort het. Dik respect voor mensen die zo’n voorwerp vierkant op zijn specs nemen en gebruiken. Ik vind geen hol aan het ontwerp op zich, maar net zoals Danny Trejo z’n bakkes op zich niet mooi is, dwingt die door z’n voorgeschiedenis respect af.
Dezelfde bakkes op een deegkleurige ambtenaar die al 37 jaar lang zijn paperassen met wegwerphandschoenen afhandelt omdat hij bang is voor inktvlekken op z’n poezelige handjes, niet zo.
Je kijkt op de kaart, bepaalt je diepte en je bottom-time op max diepte. Bij start draai je naar 0. Zo weet je wanneer je ongeveer weer naar boven moet beginnen werken… als je computer uitvalt.
Bij boven komen draai je weer naar 0 om je rust-tijd te timen, en later je bottom-time van 2de duik te bepalen. Die rust periode zal afhangen van getijden, reis-tijd, hoe snel de BBQ aan wil, … dus dan is oplopend handiger.
Enz.
Nu, neem gewoon een duikcomputer, en blijf dicht bij je buddy zodat hij je kan zo nodig kan redden, en dat zijn computer voor jou als back-up kan dienen. Geen geklooi met tabellen en je kunt doorgaands langer duiken, want die computers rekenen accurater.
Van al het duiken weet ik echt helemaal niks, dus dat laat ik maar even aan mij voorbij gaan.
Maar…wel geleerd dat ik met een snorkel en een beetje geluk Nemo zou moeten kunnen spotten
Over unix weet ik dan wel weer wat
Jarenlang AIX beheer gedaan. Een van de klanten had z’n SAP op HP-UX draaien. Ha …en dat was “mijn” klant. Het hele cluster verhaal werd op applicatie niveau uitgespeeld. Van de clustering op HP-UX niveau kan ik dus eigenlijk niet mee praten. (jammer, want dat is altijd wel waanzinnig interessante techniek)
Dit verhaaltje speelt al wel zo’n 25 jaar terug. Ik heb geen idee meer welke versie HP-UX er draaide.
Tussen al het AIX geweld, wat op de achtergrond toch een soort registry heeft, was HP-UX een verademing: alles te configureren in flat-files. Lovin’ it.
Dan zou ik maar niet in de OS/390 (en dergelijke) hoek gaan snuffelen.
(overigens is er maar weinig zo stabiel als het mainframe)
Van al het duiken weet ik echt helemaal niks, dus dat laat ik maar even aan mij voorbij gaan.
Maar…wel geleerd dat ik met een snorkel en een beetje geluk Nemo zou moeten kunnen spotten
Over unix weet ik dan wel weer wat
Jarenlang AIX beheer gedaan. Een van de klanten had z’n SAP op HP-UX draaien. Ha …en dat was “mijn” klant. Het hele cluster verhaal werd op applicatie niveau uitgespeeld. Van de clustering op HP-UX niveau kan ik dus eigenlijk niet mee praten. (jammer, want dat is altijd wel waanzinnig interessante techniek)
Dit verhaaltje speelt al wel zo’n 25 jaar terug. Ik heb geen idee meer welke versie HP-UX er draaide.
Tussen al het AIX geweld, wat op de achtergrond toch een soort registry heeft, was HP-UX een verademing: alles te configureren in flat-files. Lovin’ it.
Dan zou ik maar niet in de OS/390 (en dergelijke) hoek gaan snuffelen.
(overigens is er maar weinig zo stabiel als het mainframe)
Heb zelf 2 “echte” duikers; een zeer goed onderhouden youngtimer-SKX, en een verse Doxa 300T.
Gewoon omdat het kan. En ze zijn gewoon gaaf.
Zelf ook nog nooit gedoken, en ik snap ook dat je dan met een Suunto een stuk beter geholpen bent.
De bezel is trouwens prima bruikbaar als rudimentaire chronograaf. Of als parkeer-meter. Hoewel iedereen en z’n moeder inmiddels natuurlijk een app heeft waarmee je geen minuut teveel betaalt…
De oorspronkelijk pilotenchronograaf van Hanhart had op een geribbelde draaibare bezel alleen één rode punt. Die kun je zowel als elapsed time als countdown gebruiken met een klein beetje hoofdrekenen op basisschoolniveau. Meer dan zo’n ‘nulpunt’ heb je eigenlijk niet nodig.
Toen ik 25…30 jaar geleden begon in de unix-hoek vonden wij (knulletjes van 25) onszelf de cowboys van het bedrijf (IBM). De mannen die het mainframe regeerden waren in onze ogen al stok-oud, maar stonden natuurlijk stijf van de ervaring. Toen, in onze ogen, nogal hautain gedrag. Nu vervul ik zelf die rol )
(maar ook : c’est la tone qui fait la musique)
Anyway…Waar wij nogal eens werden gebeld in de nacht waren de mainframe systemen een stuk stabieler. Kortom…prachtig spul.