Setje Tissot dameshorloges uit Japan, meeste ooit als bijvangst mee laten komen. Probleem met oudjes uit Japan is dat ze vaak geen originele kast meer hebben. Blijkbaar was het in Japan vrij normaal als je horloge een beetje sleets was om dan bij de juwelier op de hoek gewoon de kast te laten vervangen.
Vervelende bij het beoordelen daarvan is dat ook origineel soms lokaal geproduceerde kasten werden gebruikt. Japanse merktekens in de kast wil dus niet per se zeggen dat de kast niet origineel is.
Eén heeft in elk geval nog de originele kast, want daar staat een Tissot merkteken in, de overige drie weet ik niet zeker.
En daar zit ik dus een beetje mee in m’n maag. Een horloge met een niet-originele kast heeft voor mij geen verzamelwaarde en trek ik het liefst uit elkaar. Maar ik ben er dus niet zeker van. Na ja, in elkaar laten zitten dan maar
De meest rechtse is overigens vrij zeker niet origineel, kast is te groot voor het uurwerk.
Heb ik wel eens geprobeerd, maar niks kunnen vinden, zelfs de fabrikant niet.
Vind bij een aantal wel de kast raar voor het tijdperk. Staybrite of “stainless steel back” bij een 1920’s uurwerk en wijzerplaat? Volgens mij werd toen nog helemaal geen rvs gebruikt
Maar ja, zeker weet ik het niet. En misschien lag er wel een enorme stapel van die binnenwerken daar en werden die tot in de jaren 30 geleverd met een op dat moment gemaakte kast.
Het zou inderdaad net kunnen, het bestond al wel. Al geeft ook dit artikel wel aan dat het waarschijnlijk nog weinig werd gebruikt.
Ik heb ook een 20’s zakhorloge met staybrite kast mèt Tissot markeringen. Ook daarvan weet ik niet zeker of het een originele combinatie is, maar het zou kunnen.
Oftewel, ik ga ze maar lekker in elkaar laten zitten, want het zou origineel kunnen zijn
