Zij die dat zeggen hebben geen overleden vader die vol trots zijn Citizen Dual Time - Digital Chronograph droeg als GADA, nog voordat het woord GADA verzonnen moest worden. En zij hebben ook niet zelfstandig zo’n apparaat weer tot leven gewekt.
Sommige mooie dingen zijn niet te koop, die ontstaan. En dat is onbetaalbaar
Heerlijk verhaal Chris! Heel leuk om te lezen, zeker met alle mooie aanvullingen erbij. Werd het toch weer laat vandaag .
Die oude Seiko’s zijn taaie rakkers, al heb je gelijk met de soms rare kastvormen en kleine wijzertjes om de batterij nog enigszins een leven te geven. Ik zal de mijne weer eens dragen!
De Citizen zal ik nooit weg doen, ik heb altijd gedacht dat ik in 1980 voor DM 119,00 een top Citizen had gekocht, maar in 2017 nadat ik hem naar PeterLC had gestuurd, bleek dat er een soort wegwerp Quartz uurwerkje in het horloge zat.
Later vond ik nog ongeveer een zelfde Citizen om als donor te gebruiken, maar dat Quartz uurwerkje was ook stuk.
(In 1981 had ik een Sinclair ZX 81 computer, de gegevens werden op een compact cassette opgeslagen, leuk was dat😊)
Ik zie de ZX80 nog in de rekken liggen in de toenmalige GB in Waregem. Ik denk dat het ding 20.000 BEF kostte of zo.
Dan vrienden van mij een Sinclair ZX spectrum met de zachte toetsjes. Daar hebben we wel leuke dingen mee gedaan.
Tussentijds stond ik in de lokale Tandy winkel op de TRS80 was basic dingen te programmeren.
Na jaren klooien heb ik rond 1987 of zo van m’n ouders een Commodore 128 gekregen, dat moest ik dan aan een zwart-wit teeveetje koppelen. Maar dat was too late and too little, want het PC tijdperk stond zo goed als voor de deur.
Twee jaar later kwam m’n papa binnen met een IBM Portable PC. En dat had niets van doen met de huidige laptops. Het was zo’n valiesachtig ding dat wel 20kg woog, en daar zat zo’n amberkleurig schermpje in.
… en ik weet dat ik z’n cursus Lotus 123 die hij wekenlang gevolgd had in één avond onder de knie had. En dan mocht ik hem opleiden…
On topic…en dat allemaal terwijl ik m’n énige echte Citizen Seven droeg.
Och, zo’n portable PC was ik die jaren peperduur! Wel F10.000,- (gulden). Daar kon ik alleen maar van dromen… Nee, ik moest het doen met een Epson HX20 (rond 1983?), die me een maandsalaris kostte en later een Amstrad/Schneider 6128. Daarna kwam de eerste PC met twee 360 Kb floppydisk drives.