Gewoon even een gedachte…
Vroeger was een wijzerplaat verkleurd en versleten, toen had een wijzerplaat “patina”, nu is het een zeldzame exclusieve tropical dial.
Wat is het voor jullie ? Ik heb liever een wijzerplaat netjes en zo dicht mogelijk bij de originele kleur.
was die wijzerplaat nog nieuw. Nu niet meer. 
Patina op wijzerplaten …zelden mooi.
Hier team mint.
Het kan overigens erger, in de gitaarwereld kennen we ook ‘reliced’ (d.w.z. een kilometer aan de trekhaak gehangen) en daar betalen mensen grif extra voor…
Patina kan heel mooi zijn, zoals op de uur markers en wijzers, maar een tropical plaat vind ik niks zoals op mijn ex Speedmaster.
Niet in direct licht is hij mooi ;
in de zon niet mooi ;
Beide: patina vind ik prachtig, altijd al gevonden. Een oud, vrijwel verlaten Italiaans dorpje doet mij meer dan een nieuwe villawijk. Gerestaureerde architectuur, kan net zo mooi zijn als door de tand des tijds aangetast. Als iets verwaarloosd is, is dat iets anders dan patina. Een Tropical Dial is niet verwaarloosd.
Bij wijzerplaten heb je namelijk te maken met 't werken van de elementen. Vroeger experimenteerde men nogal met materialen en technieken. Niet alles was meetbaar, dus een wijzerplaat kon al “werken” vóórdat er geassembleerd werd. Dat vind ik interessant. Niet iedere tropical dial is ontstaan in de volle zon, maar het feit dat iemand lekker lang buiten is geweest, dat zegt iets over hoe het horloge is gebruikt: geen desk diver. Ik zie het voor me: raampjes open van de auto, roadtrips, terrasjes, vrijheid. En een knap horloge aan de pols. Toen kon je hem nog nonchalant laten pronken ter hoogte van de enige spiegel op je auto, tegenwoordig maak je tijdens het rijden een wristshot en hoop je een like of 30 te krijgen - en geen ongeluk.
Hoe egaler de patina, hoe mooier.
NOS / Mint, zónder patina op de wijzerplaat is ook gaaf.
Patina zorgt, op de juiste manier, voor karakter dat eigenlijk niet te koop is. Je moet het ervaren. Bij Whiskey noemen ze het “the Angels share”, bij auto’s zeggen we “They are only original once”. Een horloge is net als een auto een gebruiksvoorwerp. Die sporen mag je gerust zien. Als de wijzerplaat geen schade heeft, dan is het het mooist, al heb ik zelf een emaille plaat die gebarsten is. Dat is schade, maar ik vind die schade wel fraai gelukt, als in wabi sabi. Restaureren heeft dan geen toegevoegde waarde voor mij. En het is mijn horloge, dus ik bepaal, want ik betaal. Zo simpel is het ook.
ik heb ze met "patina’ gehad, maar zijn allemaal vertrokken.
als ik nu een “oudje” binnenhaal dan moet hij toch zo onberispelijk mogelijk zijn…
FTFY 
maar nee, voor mij echt niet dus. en hoe ziet het er uit als we nog 20 jaar verder zijn… ?
Perfectie is voor mij super saai. Mooiste meisje van de klas is zelden perfect symmetrisch geweest en exact volgens schoonheidsidealen. Dus alles waar je aan kan zien dat het leeft is onnoemelijk veel interessanter, want perfect verlaten er al genoeg exemplaren het fabriek. Begrijpe niet verkeerd, ik kan zeker genieten van vakmanschap en bijzondere staaltjes engineering maar voor mij is het mooier als het eenmaal in gebruik is want dan vervult het zijn functie in plaats van een soort l’art pour l’art te zijn. Ben dan ook een ferme aanhanger van het Japanse wabi-sabi; een eeuwenoude Japanse levensfilosofie die de schoonheid van imperfectie, vergankelijkheid en eenvoud waardeert. Het nodigt uit om het streven naar perfectie los te laten en juist schoonheid te vinden in de imperfecties, natuurlijke materialen en het verouderingsproces van het leven.
Horloges die het vaakst om mn pols zitten? Brozen kast Oris (want als je ergens gebruik op ziet is het wel brons) of mij afgekloven Oceanius die weigert ermee te stoppen. 
Beide is mogelijk, kost wat zoekwerk maar dan heb je ook wat, Omega uit 1954 kleur zoals het heurt en met hele mooie patina. Zou zeggen win-win 
Nou zeg. Zelfs in de zon is die mooier dan zo een zwarte.
Je schrijft “origineel”.
Maar volgens mij bedoel je standaard.
Brother from a different mother 
Ik kan patina en/of gebruikerssporen in enige mate wel waarderen.
Voorbeeld van een patina wijzerplaat. Mijn Tissot PR516 gl, met inktvlek wijzerplaat, zoals iemand hem noemde.
En een horloge met gebruikssporen, want gebruikt is ie. En dat vind ik in dit geval echt top. De Duward Aquastar. Die hoort gewoon niet in een onberispelijke staat te zijn.
Prachtig dit!
